«Διασωληνώνουμε νέους χωρίς προβλήματα υγείας»

«Βοηθήστε μας… Βρισκόμαστε όλοι ενώπιον ενός υγειονομικού πολέμου άνευ προηγουμένου, τέτοιου που όμοιό του δεν έχει συναντήσει καμία γενιά που αυτή τη στιγμή κατοικεί στον πλανήτη», έγραφε στην ανάρτησή του ο Δανιήλ Κωνσταντινίδης, αναισθησιολόγος στο νοσοκομείο «Παπανικολάου».

Την επόμενη ημέρα, κατά τη γενική εφημερία, δέκα ακόμη ασθενείς διασωληνώθηκαν στο ίδιο νοσοκομείο, με τους γιατρούς στη συμπρωτεύουσα να δίνουν στην κυριολεξία κατά μέτωπο μάχη με τις φονικές διαθέσεις του νέου κορωνοϊού.

«Ορισμένοι κατέφτασαν στο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών σε επείγουσα κατάσταση, ενώ οι υπόλοιποι ασθενείς που διασωληνώθηκαν νοσηλεύονταν σε απλούς θαλάμους Covid», λέει ο κ. Κωνσταντινίδης στα «ΝΕΑ», περιγράφοντας τις ασφυκτικές συνθήκες.

Σε εκείνη την εφημερία δεν κατάφερε να ξεκλέψει ούτε ένα λεπτό ξεκούρασης: «Από την ώρα που πήγα στο νοσοκομείο έως την άλλη μέρα το πρωί ήμουν συνεχώς στο πόδι – για διασωληνώσεις, στο χειρουργείο, για μεταφορές στην εντατική». Οταν πια έβγαλε τη στολή του ήταν κάθιδρος και εξουθενωμένος, καθώς ο προστατευτικός εξοπλισμός δυσχεραίνει ακόμη περισσότερο την ούτως ή άλλως δύσκολη καθημερινότητα των γιατρών.

Εξηγεί πως όλες οι κλίνες ΜΕΘ -ακόμη και οι νέες στην πτέρυγα των χειρουργείων – είναι κατειλημμένες. Κάποιες αδειάζουν εξαιτίας της θετικής ή της αρνητικής έκβασης των ασθενών… Γεμίζουν, όμως, άμεσα.

Η φωνή του δεν κρύβει την κούρασή του. Επιλέγει, πάντως, τις λέξεις του προσεκτικά και καμία δεν προδίδει ότι εκείνος ή οι συνάδελφοί του έχουν παραδοθεί στον νέο κορωνοϊό. Νιώθει ανακουφισμένος καθώς παρά τις αντίξοες συνθήκες, οι ασθενείς λαμβάνουν – έως και σήμερα – την απαραίτητη φροντίδα χωρίς εκπτώσεις. «Οταν καλούμαστε να διασωληνώσουμε στον θάλαμο νοσηλείας εξασφαλίζουμε ένα κρεβάτι ΜΕΘ στο νοσοκομείο μας ή κανονίζουμε την άμεση μεταφορά του ασθενή σε άλλο νοσηλευτικό ίδρυμα».

Αγωνία, όμως, καθώς όπως λέει αν συνεχιστούν αυτοί οι φρενήρεις ρυθμοί των εισαγωγών «δεν ξέρω αν θα μπορέσουμε να διασφαλίσουμε για όλους τους ασθενείς τη δίκαιη ευκαιρία τους να πολεμήσουν με όλα τα διαθέσιμα μέσα για τη ζωή τους».

Αυτός ήταν άλλωστε και ο στόχος της δημόσιας τοποθέτησής του: Να… ταρακουνήσει τους αρνητές. «Την ανάρτηση την έκανα πάνω στην απελπισία μου. Ηθελα να μεταπείσω κάποιους που είναι δύσπιστοι, περιγράφοντας όσα αντιμετωπίζουμε εμείς οι υγειονομικοί», τονίζει. Και προειδοποιεί «ότι αν αρρωστήσουμε μαζικά καμία χώρα – όχι μόνον το δικό μας σύστημα Υγείας – δεν θα ανταπεξέλθει».

Από τα όσα εξιστορεί διαπιστώνει κανείς, ότι δεν υπάρχει περιθώριο για ολιγοψυχία: «Εχουμε διασωληνώσει πολλούς νέους ανθρώπους χωρίς προβλήματα υγείας. Σε αυτές τις περιπτώσεις το βάρος που νιώθουμε είναι μεγαλύτερο. Είναι όμως το καθήκον μας».

Υπουλος ιός. Μέσα από τις εμπειρίες του αντιλαμβάνεται κανείς ότι ο SARS-CoV-2 λειτουργεί «ύπουλα», γεγονός που επιβάλλει στο εξαντλημένο προσωπικό να βρίσκεται σε συνεχή εγρήγορση. «Ο νέος ιός προκαλεί το σύνδρομο αναπνευστικής δυσχέρειας. Στην κλασική του μορφή εμφανίζεται με μία κλινική εικόνα αρκετά σαφή – με δύσπνοια, ταχύπνοια κ.ο.κ. Πολλοί ασθενείς με Covid-19 δεν βιώνουν εντούτοις τη βαρύτητα της κατάστασής τους – στον βαθμό τουλάχιστον που αποτυπώνεται στις εξετάσεις (π.χ. αξονική, αέρια αίματος)».

Μοιραία, αρκετοί είναι αυτοί που δεν κατανοούν γιατί πρέπει να διασωληνωθούν. «Βρίσκονται προ εκπλήξεως. Τρομάζουν. Μας ζητούν να επικοινωνήσουν με την οικογένειά τους ώστε να τους ενημερώσουν. Τους δίνουμε τις απαραίτητες εξηγήσεις και τον χρόνο που χρειάζονται» εξηγεί.

Και παραδέχεται ότι η απομόνωση και η μοναξιά των ασθενών, που νοσηλεύονται αποκλεισμένοι από τους ανθρώπους τους, είναι μια ακόμη σκληρή πραγματικότητα. «Προσπαθούμε να τους παρηγορήσουμε, να τους δώσουμε ελπίδα. Μοιραζόμαστε μαζί τους κουβέντες για να τους ανυψώσουμε το ηθικό», καταλήγει.