Ο Παναθηναϊκός δεν έχει Ούμπιδες, ούτε Λάζαρο

Δεν ήταν αφύσικο αυτό που είδαμε το απόγευμα του Σαββάτου στο Ολυμπιακό Στάδιο. Ούτε είναι αφύσικο αυτό που βλέπουμε στη βαθμολογία. Ο Παναθηναϊκός έχει εννιά βαθμούς σε οκτώ αγώνες. Δεν άξιζε να έχει ούτε έναν παραπάνω με την εικόνα που παρουσιάζει στο γήπεδο. Κι όταν θα βρίσκει ομάδες με πλάνο, καλή τακτική και ατομική ποιότητα απέναντί του, το πιθανότερα θα είναι πως δεν θα κερδίζει. Διότι εκείνος στερείται ποιότητας και σίγουρα πλάνου.

Ο Ατρόμητος έχει ποδοσφαιριστές που με μία ενέργειά τους μπορούν να σου πάρουν ένα ματς. Μια ενέργεια χρειάστηκε ο Λάζαρος για να κερδίσει κατά κράτος τον Σάντσες στον αέρα και να «εκτελέσει» τον Διούδη. Μία καλή σέντρα είδαμε όλη κι όλη στο ματς του Σαββάτου. Την έβγαλε ο Ενσικουλού στη φάση του γκολ. Και 2-3 καλές ενέργειες που θα ξεσήκωναν τον κόσμο αν υπήρχε. Ολες από τον – 38χρονο παρακαλώ – Χαβιέ Ούμπιδες. Γεννημένος το 1982 και κάνει «μια χαψιά» παίκτες που τα πνευμόνια τους αντέχουν περισσότερο.

Ζωηρά αμφιβάλλω αν ο Παναθηναϊκός διαθέτει ποδοσφαιριστές που με μία τους ενέργεια μπορούν να πάρουν ένα παιχνίδι. Στο ματς του Σαββάτου είδαμε και πάλι μια ομάδα που δεν έβγαζε ποιότητα, δεν είχε ορθολογικό επιθετικό πλάνο και προσπαθούσε με βαθιές διαγώνιες πάσες από την άμυνα στην επίθεση να βρει τον τρόπο για να φτάσει στην αντίπαλη περιοχή. Κι όταν προσπαθούσε με ατομικές ενέργειες, σπανίως κατάφερνε να γίνει απειλητικός. Το έκανε μονάχα μια φορά με τον Σαβιέρ.

Το πρόγραμμα που ακολουθεί μέχρι το φινάλε του πρώτου γύρου είναι… βουνό. Εχει Ολυμπιακό, ΑΕΚ, ΠΑΟΚ. Εχει δύσκολες αποστολές. Ο Παναθηναϊκός βρίσκεται σε έναν δρόμο που αν δεν διορθωθεί άμεσα θα μπλέξει σε περιπέτειες που κανείς δεν μπορεί ούτε καν να φανταστεί. Και το χειρότερο; Δεν φαίνεται πως υπάρχει γιατρειά.