Τα καλά του… κορωνοϊού

να μεγάλο, κεντρικό θέατρο της Αθήνας, το Αλίκη στην οδό Αμερικής, αποφάσισε φέτος να επενδύσει σε μια παράσταση που αν οι συνθήκες δεν ήταν αυτές που είναι, βέβαιο είναι πως δεν θα το είχε τολμήσει. Ενας σκηνοθέτης της νεότερης γενιάς και τέσσερις νεότατοι ηθοποιοί σίγουρα δεν αποτελούν το αυτονόηο σχήμα για τον συγκεκριμένο χώρο. Να όμως που ο κορωνοϊός και η πανδημία έχουν και τα καλά τους (!!!).

Αν και με τα νέα μέτρα που ανακοινώθηκαν το περασμένο Σάββατο, τα θέατρα από σήμερα θα είναι κλειστά, το «Meatball#OKEFTES» πρόλαβε να δείξει τη σημασία του -με την ευχή τα πράγματα να βελτιωθούν και η παράσταση να επιστρέψει.

Γραμμένο αρχικά ως μονόπρακτο από τον επίσης νεαρό δημιουργό Δημήτρη Φούτσια, το κείμενο πρωτοπαρουσιάστηκε το καλοκαίρι του 2019, στο πλαίσιο του Εργαστηρίου Νέων Θεατρικών Συγγραφέων του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης. Και βραβεύτηκε. Εκεί ήταν που το σκηνοθέτησε ο Γιώργος Λύρας και πρότεινε στον συγγραφέα του να το αναπτύξει, δίνοντάς του μια πληρέστερη μορφή. Ετσι κι έγινε – μάλιστα ολοκληρώθηκε κατά τη διάρκεια της πρώτης καραντίνας. Κι έτσι ο Λύρας ανέλαβε να το σκηνοθετήσει και να επιλέξει τη διανομή και για το Αλίκη.

Πρόκειται για μια κωμωδία με εξαιρετικά σύγχρονη θεματολογία που δεν είναι άλλη από τον vegan-ισμό. Δύο ζευγάρια, σε μια μελλοντική εποχή, όπου το vegan είναι ο κανόνας και τα ζώα σχεδόν συνομιλητές μας (με ίσα δικαιώματα), μαζεύονται για δείπνο στο σπίτι ενός εκ των δύο ζευγαριών. Κι ενώ όλα εξελίσσονται «κανονικά», ένας κεφτές από κρέας ανατρέπει τα δεδομένα και φέρνει τα πάνω κάτω.

Η παράσταση διαχειρίζεται αυτό το νέο παράλογο με τρόπο σχεδόν λογικό: Κι έτσι καταφέρνει να ανατρέψει κάθε γνωστό δεδομένο. Με ρυθμούς που όλο και ανεβαίνουν, οι τέσσερις ηθοποιοί, Αρτεμις Γρύμπλα, Απόστολος Καμιτσάκης, Βασιλική Κίσσα και Βαγγέλης Σαλεύρης, ξεδιπλώνουν τους χαρακτήρες των ηρώων τους και το ταλέντο που διαθέτουν. Με τον ενθουσιασμό της ηλικίας τους αλλά και το μέτρο που επιβάλλει η θεατρική σύμβαση, δίνουν υπόσταση στην καλοκουρδισμένη κωμωδία που διευθύνει σαν μαέστρος ο Γιώργος Λύρας.

Στο λιτό σκηνικό – με τον καναπέ να αποτελεί σχεδόν το μοναδικό στοιχείο, δεσπόζουν στην αρχή τα βιντεοσκοπημένα πλάνα στη μεγάλη οθόνη, στο βάθος της σκηνής: Κυριαρχεί το κρέας, με πλάνα κοντινά, από κουζίνες και κρεοπωλεία. Η εξέλιξη της ιστορίας περιλαμβάνει εκπλήξεις, καθώς ακόμα και αυτή η νέα πραγματικότητα του vegan-ισμού κρύβει συμβάσεις, μυστικά και ψέματα. Η πρόοδος μοιάζει με επίφαση και οι ήρωες αποκαλύπτονται. Τελικά κι αυτός ο (καινούργιος;) κόσμος θα είναι πάντα γεμάτος από κλισέ.

Μέσα από τη θεατρική υπερβολή οι τέσσερις ηθοποιοί ξεδιπλώνουν το κωμικό τους στοιχείο.

ΕΦΑΛΤΗΡΙΟ ΑΝΑΝΕΩΣΗΣ. Το «Meatball#OKEFTES» που έρχεται, έστω και λόγω κορωνοϊού, σε πρώτο πλάνο, μπορεί να αποτελέσει – μαζί και με άλλες προσπάθειες νεανικών σχημάτων – το εφαλτήριο της ανανέωσης. Σε μια δύσκολη για τη θεατρική τέχνη εποχή, που βλέπουμε τα συσσωρευμένα προβλήματα του χώρου να βγαίνουν στην επιφάνεια, κάποιες χαραγματιές αισιοδοξίας είναι σημαντικές. Και από τη στιγμή που ο κορωνοϊός εξακολουθεί ανάμεσά μας, αξίζει να αναζητηθούν τα «καλά» που μπορεί να φέρει ένα κακό. Οταν με το καλό ανοίξουν και πάλι τα θέατρα (σε έναν μήνα;), ας βρούνε κι άλλοι παραγωγοί χώρους να στεγάσουν νέες και αξιόλογες προσπάθειες. Θα είναι ένα κέρδος – σίγουρα.