Ηταν σαν ακροδεξιοί!

Η εισβολή των αριστερών μπαχαλοποιών (επαναλαμβάνω: αριστερών, ούτε ακροδεξιών ούτε φασιστών) στο γραφείο του πρύτανη του Οικονομικού Πανεπιστημίου δεν είναι η πρώτη και, πολύ φοβάμαι, δεν είναι ούτε η τελευταία. Και θα περνούσε στα ψιλά αν οι τύποι αυτοί δεν έδιναν στη δημοσιότητα την εικόνα του πρύτανη σε ομηρεία, ενός ανθρώπου εξαναγκασμένου να χρησιμεύσει διά της βίας σε μια φωτογραφική σύνθεση στην οποία προπαγανδίζεται ένα πανεπιστήμιο που ο ίδιος υπό κανονικές συνθήκες δεν επιθυμεί. Αν δηλαδή δεν προκαλούσαν στην κοινωνία ένα αισθητικό σοκ.

Οι μπαχαλοποιοί γνωρίζουν καλά πώς γίνεται η προπαγάνδα διά της εικόνας. Σκηνοθέτησαν διά της βίας τον εξευτελισμό του επικεφαλής στο πανεπιστήμιο. Και μαζί, σκηνοθέτησαν τον εξευτελισμό του πανεπιστημίου ως θεσμού που παρέχει τη γνώση, διά της οποίας οι κοινωνίες προχωρούν και προοδεύουν, αλλά και του κράτους, ιδίως του υπουργείου Παιδείας και του υπουργείου Δημόσιας Τάξης, τον ρόλο των οποίων περιφρονούν και υπονομεύουν.

Δεν είναι η πρώτη φορά που διάφοροι νταβατζήδες του λεγόμενου φοιτητικού κινήματος επιβεβαιώνουν «ποιοι είναι αυτοί» στο εκπαιδευτικό περιβάλλον διά της κτηνώδους βίας. Αλλά αυτό είναι ρουτίνα. Συνηθισμένα πράγματα. Αν δεν είχαν μεσολαβήσει η εικονογράφηση και η φωτογραφική έκθεση αυτής της βίας, ελάχιστοι θα είχαν συγκινηθεί. Δείτε τον Τύπο. Μέχρι να δημοσιευτεί η φωτογραφία είχαν δημοσιευτεί δύο ή τρία σχετικά σχόλια, βασικό θέμα σχολιασμού έγινε μετά τη δημοσίευση.

Μάλιστα ο αποτροπιασμός ήταν τόσος ώστε να αναγκαστεί να πάρει θέση και ο ΣΥΡΙΖΑ. Ενα κόμμα που πολέμησε να μην καταργηθεί το περίφημο άσυλο κατά της ελευθερίας του λόγου στα πανεπιστήμια και που συχνά έχει ανεχτεί (ή και εξάρει) τη βία έβγαλε ανακοίνωση, στην οποία, αφού καταδικάσει τις «αθλιότητες αυτόκλητων τιμωρών», προσθέτει ότι είναι ενέργειες που ταιριάζουν σε μιμητές βιαιοτήτων και αστυνομικών πρακτικών της δεκαετίας του ’60. Η ΕΠΕΚΕ Παιδείας του κόμματος (μη μου ζητάτε να σας πω τι σημαίνει ΕΠΕΚΕ, κάτι καλό και επαναστατικό θα είναι) προσθέτει ότι είναι ενέργειες που προέρχονται από «το οπλοστάσιο της Ακροδεξιάς». Τα ίδια λέει και ο Ευκλείδης Τσακαλώτος, ότι δηλαδή είναι μια πράξη «ακριβώς στον αντίποδα όσων υποστηρίζει η Αριστερά». Ο ευρωβουλευτής Στέλιος Κούλογλου λέει ότι αυτοί οι κακοί άνθρωποι ήταν «ή προβοκάτορες ή φασιστοειδή». Μια βουλεύτρια ονόματι συντρόφισσα Γκαρά, αφού κατηγορήσει το υπουργείο Δημόσιας Τάξης που επικήρυξε τα παλικάρια, κατηγορεί και τα παλικάρια για πρακτικές ακροδεξιές, ενοχλείται δηλαδή που η Αστυνομία επικήρυξε παρανόμους που χρησιμοποιούν ακροδεξιές πρακτικές. Το ΚΚΕ, πιο μπρουτάλ, αποκάλεσε τους μπάχαλους προβοκάτορες και καθάρισε.

Παρέθεσα την επιχείρηση απόδοσης στις ακροδεξιές πρακτικές των βίαιων ενεργειών εις βάρος της γνώσης και της εκπαιδευτικής πράξης στο πανεπιστήμιο για να πω ένα πράγμα και μόνο: ότι ο ΣΥΡΙΖΑ απλώς διαφοροποιήθηκε για τις εντυπώσεις. Στην επόμενη κατάληψη, στο επόμενο χτίσιμο καθηγητών, στο επόμενο βίαιο επεισόδιο, στην επόμενη σύλληψη ταραξία με πέτρες ή μολότοφ, θα κάνουν όλοι ό,τι έκαναν και στην περίπτωση παθόντος καθηγητή που, επίσης, είχε υπάρξει κι αυτός θύμα ομηρείας. Μου γράφει:

«Την επομένη, όταν μας “απελευθέρωσαν”, ήμουν ο μόνος που κινήθηκε να υποβάλει μήνυση/έγκληση κατά των καθαρμάτων. Πέσανε τότε επάνω μου όλοι οι τότε συνάδελφοί μου, καθηγητές και καθηγήτριες, να με αποτρέψουν, να μην “κηλιδώσουμε” το ποινικό μητρώο των “παιδιών”».

Τα ίδια γίνονται και σήμερα. Ολοι σαν να περιμένουν να περάσει η επίδραση του αισθητικού σοκ. Αν δεν είναι έτσι, γιατί δεν ξεσηκώθηκαν πρωτίστως οι καθηγητές και οι διοικήσεις των πανεπιστημίων για τα αυτονόητα;