Ο Μπόλονι πρέπει να κριθεί το καλοκαίρι του 2022

Το σημερινό ντεμπούτο του Λάζλο Μπόλονι στον πάγκο του Παναθηναϊκού είναι μία από τις ειδήσεις της ημέρας. Ο Ρουμάνος θα βάλει για πρώτη φορά την πράσινη φόρμα απέναντι στον Βόλο και ο στόχος του είναι να μακροημερεύσει στους Πράσινους και να τους οδηγήσει και πάλι σε επιτυχημένο δρόμο. Ρισκάρω να πω πως αν του το επιτρέψουν, θα το καταφέρει. Θα μετατρέψει και πάλι τον Παναθηναϊκό σε πρωταγωνιστή. Το ερώτημα, όμως, είναι κατά πόσο θα του το επιτρέψουν.

Με «φρέσκο» ακόμα το παράδειγμα του Γιώργου Δώνη, που έκανε εξαιρετική δουλειά βάσει συνθηκών, αλλά έφυγε εντελώς ξαφνικά, κανείς δεν μπορεί να είναι σίγουρος για το μέλλον οποιουδήποτε προπονητή στον Παναθηναϊκό. Ακόμα και αν τα κάνει όλα σωστά.

Ο Ρουμάνος προφανώς έπεισε τον Αλαφούζο να τον εμπιστευτεί με όλα όσα του είπε στην επικοινωνία τους. Εδειξε στην πρώτη του παρουσία ενώπιον των media ως προπονητή του Παναθηναϊκού ότι είναι άνθρωπος που σε πείθει. Με τις γνώσεις του, τις σκέψεις του, τις ιστορίες του, τις εμπειρίες που έχει βιώσει όλα αυτά τα χρόνια στο ποδόσφαιρο. Σε «αναγκάζει» να τον ακούς με προσήλωση. Ετούτη την εμπειρία θα μεταλαμπαδεύσει και εντός αποδυτηρίων. Και μέσω αυτής είναι ικανός να πάρει το 100% των παικτών του, να τους βελτιώσει, να τους εξελίξει. Και να βγάλει ένα καλό αποτέλεσμα στο γήπεδο.

Το πόσο θα μείνει στον πάγκο, όμως, μπορεί να μην κριθεί από τη δουλειά που κάνει. Αυτό έχει δείξει η ιστορία. Ο Παναθηναϊκός για να πατήσει γερά στα πόδια του πρέπει, επιτέλους, να στηρίξει έμπρακτα έναν προπονητή. Να του δώσει το δικαίωμα να δουλέψει όπως εκείνος ξέρει. Να εξαντλήσει το συμβόλαιό του και στο τέλος αυτού να γίνει ταμείο. Με εξαίρεση τον Ουζουνίδη, κανείς προπονητής επί εποχής Αλαφούζου δεν έφτασε μέχρι τη λήξη της σύμβασής του. Και τα αποτελέσματα των συνεχών αλλαγών στο πρότζεκτ είναι (αρνητικώς) ορατά στο γήπεδο.