Λούπα

Οι δηλώσεις του φυρερίσκου στα κανάλια, έξω από το σπίτι του, θύμισαν τις παλιές κακές εποχές, τότε που έδινε σόου μπροστά στις κάμερες μιμούμενος το ηχόχρωμα του δικτάτορα Παπαδόπουλου – μόνο η θυγατέρα του ως ταμπλό βιβάν στο μπαλκόνι να βρίζει τους δημοσιογράφους έλειπε για να ολοκληρωθεί το déjà vu. «Είμαι υπερήφανος» κραύγασε «που με πηγαίνουν φυλακή για τις ιδέες μου», κι απήλθε χειροκροτούμενος από μια χούφτα θαυμαστές του. Εχει αξία να παίζει αυτό το βίντεο σε λούπα ώστε να μην ξεχαστούν οι παρελάσεις με πυρσούς των χιλιάδων μαυροφορεμένων υποστηρικτών της ΧΑ στο κέντρο της Αθήνας τα χρόνια της ακμής της. Γιατί ο Τσίπρας έχει δίκιο, ο χρυσαυγιτισμός δεν τελειώνει με το τέλος της ακροαματικής διαδικασίας. Το δικαστήριο, άλλωστε, δεν αποφάσισε να φυλακίσει τον Μιχαλολιάκο για τις ιδέες του – όπως ο ίδιος βαυκαλίζεται να πιστεύει όταν φαντασιώνεται την επιστροφή του στην πολιτική ζωή. Τον οδηγεί στη φυλακή ως παραβάτη του ποινικού δικαίου. Η δίκη μπορεί να είχε πολιτικές προεκτάσεις, δεν ήταν όμως πολιτική. Κάποιοι πολιτικοί το ξέρουν καλά.

Αντισυστημισμός

Εξού και σε κατ’ ιδίαν συνομιλίες έμπειροι κοινοβουλευτικοί εκφράζουν ανησυχία υπενθυμίζοντας ότι η ΧΑ δεν κατόρθωσε να περάσει το εκλογικό κατώφλι πέρυσι «για κοντά 3.000 ψήφους» – πήρε 2,93%. Ανησυχούν, λοιπόν, επειδή παρατηρούν πως ο αντισυστημισμός που την εξέθρεψε δεν εξαφανίστηκε μαζί με όσους ντρέπονται να πουν ότι την ψήφισαν κάποτε. Λίγοι, π.χ., διάβασαν πίσω από την κίνηση του Προέδρου της Βουλής να υπογράψει τον διορισμό Ζαρούλια το ενδεχόμενο μιας απόπειρας να εκτεθεί η χειρότερη μορφή συστημισμού, εκείνη που εκμεταλλεύεται τα προνόμια του συστήματος. Η πλειονότητα κατακεραύνωσε το τελευταίο που τα δίνει σε πρώην αρχηγούς, αλλά όχι την αντίφαση του χρυσαυγίτη που θέλησε να βολέψει τη γυναίκα του στο Δημόσιο ενώ αυτοχαρακτηρίζεται αντισυστημικός. Θα αντέτεινε κανείς πως από τον τρίτο τη τάξει πολιτειακό άρχοντα η κοινή γνώμη έχει μεγαλύτερες απαιτήσεις, άρα σωστά κατέκρινε τη συγκεκριμένη υπογραφή του. Οντως. Ωστόσο, η ευκολία με την οποία επιτέθηκε στο σύστημα, που ο Τασούλας εκπροσωπεί, δεν υπονοεί τελικά μια ροπή προς την απαξίωσή του – όπως αυτή που δυναμώνει τους απανταχού αντισυστημιστές;