ΛεΜπρoν, Χάμιλτον, Ναδάλ

Ο πλανήτης ολόκληρος συζητά τρία ιστορικά γεγονότα που συνέβησαν αυτές τις μέρες στον χώρο του αθλητισμού. Χαράματα Δευτέρας οι Λέικερς κέρδισαν τους Χιτ του Μαϊάμι και έπιασαν σε κατακτήσεις τίτλων του ΝΒΑ τους Μπόστον Σέλτικς στην ατελείωτη αναμέτρησή τους: ο ΛεΜπρoν Τζέιμς δήλωσε πως ο θρόνος του καλύτερου όλων των εποχών του ανήκει. Μία μέρα πριν ο παγκόσμιος πρωταθλητής της Φόρμουλα 1 Λούις Χάμιλτον, κέρδισε το γερμανικό γκραν πρι που πραγματοποιήθηκε στην ιστορική πίστα του Νίρμπουργκρινγκ: δεν είναι καν είδηση αφού ο Χάμιλτον τρέχει χωρίς αντίπαλο. Είδηση είναι ωστόσο ότι ο βρετανός οδηγός της Mercedes έφτασε στην 91η νίκη του και ισοφάρισε το ρεκόρ του Μίχαελ Σουμάχερ, με τον οποίο μοιράζονται πια τις περισσότερες νίκες στην ιστορία των γκραν πρι: ο γιος μάλιστα του καθηλωμένου ακόμα στο κρεβάτι του πόνου Μίχαελ χάρισε στον Βρετανό ένα κράνος του πατέρα του! Δεν είναι είδηση και η δέκατη τρίτη επικράτηση του Ναδάλ στο Ρολάν Γκαρός: είδηση εν προκειμένω είναι η ισοπέδωση του Νόβακ Τζόκοβιτς.

Θα αντέξουμε

Γιατί διάλεξα να υπενθυμίσω τις τρεις αυτές μεγάλες στιγμές; Γιατί δίνουν την αίσθηση της συνέχειας του παγκόσμιου αθλητισμού κι αυτό στην εποχή του Covid-19 είναι το πλέον σημαντικό. Η παγκόσμια αθλητική σοουμπίζ αντιστέκεται στην επίθεση του ιού κι όχι μόνο οι πρωταγωνιστές της δεν πτοούνται από τις αντιξοότητες, αλλά γράφουν και σελίδες ιστορίας. Οι πρωταγωνιστές της Κυριακής άξιζαν θεατές να τους αποθεώσουν: ο ΛεΜπρόν Τζέιμς, ο Χάμιλτον και ο Ναδάλ είναι σημεία αναφοράς στην ποπ κουλτούρα του καιρού μας κι όχι απλά σπουδαίοι στα σπορ που ομορφαίνουν. Οι νίκες τους δημιουργούν αισιοδοξία: αφού αυτοί μπορούν να γράφουν ιστορία και εμείς θα αντέξουμε…

Ναδάλ

Ειδικά η περίπτωση του Ναδάλ έχει κάτι το μεγαλειώδες. Ο Τζόκοβιτς έφτασε στον τελικό του μεγάλου τουρνουά του Παρισιού με 35 νίκες σε 36 αγώνες, αλλά επί της ουσίας ανίκητος διότι η μοναδική του ήττα ήρθε ως αποτέλεσμα τιμωρίας κι όχι γιατί κάποιος από αυτόν ήταν καλύτερος στο γήπεδο. Ο ένας εκ των προπονητών του, ο Γκόραν Ιβανίσεβιτς, εξηγούσε στους δημοσιογράφους την παραμονή του ματς γιατί ο Τζόκο είναι ανίκητος. Ο ίδιος ο Σέρβος είπε ότι νιώθει πιο έτοιμος από ποτέ να εκθρονίσει τον Ισπανό από τον θρόνο του βασιλιά του χώματος. Το πρώτο σετ των δυο κράτησε 48 ολόκληρα λεπτά και ο μέσος όρος του κάθε γκέιμ ήταν 8 λεπτά: γινόταν πραγματική μάχη. Αλλά το ταμπλό έγραψε ένα εντυπωσιακό 6-0 υπέρ του Ισπανού, που έχει κάνει κάτι ανάλογο στον Σέρβο και προ διετίας στο τουρνουά της Ρώμης. Ο Ναδάλ έπιασε τον Φέντερερ κατακτώντας το 20ο τουρνουά Γκραν Σλαμ στην καριέρα του, ο υπέροχος Ελβετός τον αποθέωσε δημόσια με ένα «τιτίβισμα» στο Διαδίκτυο, ο Τζόκοβιτς είπε ότι δεν θα ξαναμφισβητήσει ποτέ την πρωτοκαθεδρία του στο χώμα και όσοι είδαν το ματς αναρωτιούνται πώς ο καταπληκτικός Ισπανός μπορεί να είναι τόσο εντυπωσιακά απλησίαστος σε μια χρονιά μάλιστα που τραυματισμοί και διακοπές εξαιτίας της πανδημίας τον κράτησαν έξι μήνες μακριά από τα γήπεδα. Αν ντε και καλά χρειαζόμαστε απάντηση στο μυστικό, ας αναλογιστούμε πόση δύναμη για αντίδραση μπορεί να δώσει σε έναν αθλητή τέτοιου επιπέδου η αμφισβήτηση. Η εκατοστή νίκη του Ισπανού (σε 102 ματς) στο Ρολάν Γκαρός είναι απάντηση στους ειδήμονες, σε όσους βιάστηκαν να τον ξεγράψουν και σε όσους όταν φτιάχνουν στο μυαλό τους την άτυπη βαθμολογία των τριών καλύτερων όλων των εποχών αφήνουν τον Ναδάλ τρίτο λέγοντας ότι το ταλέντο του είναι μικρότερο από αυτό του Φέντερερ και του Τζόκοβιτς. Ισως αυτό να ισχύει, αλλά αν οι άλλοι τολμήσουν να το ισχυριστούν δημόσια αλίμονό τους…

Ελλάδα

Στην Ελλάδα αντιθέτως δεν υπήρξαν βραδιές και γεγονότα λαμπρά, αλλά συνηθισμένες εξελίξεις που δεν αιφνιδίασαν κανένα. Η Εθνική Ελλάδος κέρδισε τη Μολδαβία χωρίς να ενθουσιάσει απολύτως κανένα και ο Παναθηναϊκός αντικατέστησε τον προπονητή Ντάνι Πογιάτος χρεώνοντάς του το κακό ξεκίνημα στο πρωτάθλημα. Και η ζωή συνεχίζεται…

Περπατάνε

Η Εθνική μας μοιάζει αδύνατο να μπορεί να κάνει ένα ματς της προκοπής και οι δικαιολογίες που επικαλέστηκε στο τέλος του ματς με τη Μολδαβία ο ομοσπονδιακός τεχνικός Τζον Φαν΄τ Σιπ μαρτυρούν απλά ότι έμαθε να μιλάει όπως ακριβώς οι προπονητές των ελληνικών συλλόγων μετά τους αγώνες του πρωταθλήματος όταν τους επισημαίνεται ότι οι ομάδες τους περπατάνε. Φταίει (και στην Εθνική) η ελλιπής προετοιμασία, το μεγάλο στοπ στη διάρκεια της περσινής περιόδου, η έλλειψη ετοιμότητας. Τουλάχιστον, αφού οι συνεργάτες του έχουν φροντίσει να μάθει ο Ολλανδός την ελληνική τέχνη της  δικαιολογίας, ας τον βάλουν να απαγγείλει και Βάρναλη: «φταίει το ζαβό το ριζικό μας, φταίει ο Θεός που μας μισεί, φταίει το κεφάλι το κακό μας, φταίει πρώτ’ απ’ όλα το κρασί»! Ηθελα να ψάξω να βρω τι είπαν οι Μολδαβοί, που έχασαν από ένα ανύπαρκτο πέναλτι και γιατί έμειναν με δέκα παίκτες από έναν διαιτητή συμπατριώτη του Φαν ‘τ Σιπ. Αλλά για να είμαι ειλικρινής ντράπηκα και να το ψάξω…

Κόσοβο

Την Τετάρτη η Εθνική μας παίζει με το Κόσοβο: ας της ευχηθούμε να κερδίσει. Οτι δύσκολα θα παίξει καλά μου μοιάζει δεδομένο. Από τη στιγμή που άκουσα τον προπονητή στη συνέντευξη Τύπου να λέει ότι φταίει για την εμφάνιση «η κακή αναπήδηση της μπάλας στο σκληρό χόρτο του ΟΑΚΑ» μου μοιάζει σίγουρο…

Goodbye

Τουλάχιστον ο Πογιάτος έφυγε όπως πρέπει να φεύγει ένας προπονητής από τον Παναθηναϊκό: με την Αυτού Εξοχότητα τον πρόεδρο του ΠΑΟ Μάνο Μαυροκουκουλάκη να τον επισκέπτεται στο γραφείο του στο Κορωπί και να του ανακοινώνει το τέλος μιας σχέσης με τον δικό του τρόπο. Ο Μister είναι μινιμαλιστής.

Δεν του αρέσουν τα πολλά λόγια και πιστεύει πως στον κόσμο του ποδοσφαίρου με μερικές απλές εκφράσεις μπορείς να πεις τα πάντα. Οταν θέλει να αποχαιρετήσει κάποιον του λέει «Goodbye Tσάρλι» – κανείς ποτέ δεν έμαθε ποιος είναι ο Τσάρλι. Οταν θέλει να κόψει κάθε συζήτηση λέει «Ιndians never talk». Αν θέλει ν’ ακούσει νέα δυσάρεστα σου λέει «χτύπησέ με, πόνεσέ με, κάνε με να κλάψω». Για να αποχαιρετήσει τον Πογιάτος διάλεξε μια άλλη έκφραση που κατά τα λεγόμενά του χρησιμοποιούσαν πάντοτε Κήνσορες και Θεράποντες του παγκόσμιου ποδοσφαίρου όπως ο Μπλάτερ και ο Χαβελάνζε. Κοίταξε πατρικά τον νεαρό ισπανό τεχνικό, έχοντας δίπλα του τον αμίλητο (από ντροπή;) τεχνικό διευθυντή Τσάβι Ρόκα και του είπε «Τhis is football». Κι ο Πογιάτος τα κατάλαβε όλα χωρίς καν να του απαντήσει «We care about football» όπως θα έκανε ο Αρης ο Σταθόπουλος π.χ. που κυκλοφορούσε στην ΕΠΟ πάντα φορώντας τη σχετική κονκάρδα…