Λαλούν τ’ αηδόνια

Ολα ξεκίνησαν από το μαύρο φίδι της Χρυσής Αυγής. Που, αν και με κομμένο πια το κεφάλι, κατάφερε να κάνει τη δηλητηριώδη εμφάνισή του στην άγρια ζούγκλα του ΣΥΡΙΖΑ. Και μέσα σε λίγες ώρες να φέρει το χάος. Ξαφνικά, εν αναμονή της ανακοίνωσης των ποινών από το δικαστήριο, άρχισαν να λαλούν διάφορα αηδόνια της αξιωματικής αντιπολίτευσης για το πώς η… προοδευτική αριστερή ποινική νομοθεσία της Κουμουνδούρου μετατράπηκε τώρα σε μάνα εξ ουρανού για το νεοναζιστικό κόμμα και την ηγεσία του. Η πρώτη βόμβα έπεσε από τον πρώην υπουργό Δικαιοσύνης Κοντονή, ο οποίος έβγαλε την κυβέρνηση Τσίπρα στο κλαρί: οι συριζαίοι όχι μόνον ήξεραν ότι ο ποινικός τους κώδικας μπορούσε να βοηθήσει τη Χρυσή Αυγή, αλλά ο ίδιος είχε καταθέσει έντονες ενστάσεις επ’ αυτού που δεν εισακούστηκαν από τον Τσίπρα. Σαν να μην έφτανε η πρώτη πιστολιά, ήρθε μετά έτερος υπουργός Δικαιοσύνης του ΣΥΡΙΖΑ, ο Παρασκευόπουλος, ο οποίος δικαίωσε τις απόψεις Κοντονή. Με δυο λόγια, η Αριστερά του Αλέξη Τσίπρα εξασφάλισε τη βέλτιστη δυνατή ποινική μεταχείριση στους, καταδικασμένους πλέον, επικεφαλής της Χρυσής Αυγής. Και αυτό δεν σημαίνει απλώς λιγότερα χρόνια στη φυλακή. Σημαίνει και ότι διατηρώντας τα πολιτικά τους δικαιώματα μετά την καταδίκη, μπορούν να μετατρέψουν τα κελιά τους σε πολιτικά γραφεία από τα οποία θα διεκδικούν εν νέου παρουσία στη δημόσια ζωή της χώρας. Αν αυτό συνέβαινε, αντίστοιχα, μετά την καταδίκη των πρωταιτίων της δικτατορίας, τι επιπτώσεις θα είχε άραγε στη μεταπολιτευτική δημοκρατία; Το χειρότερο όλων; Οπως είπε ο υπουργός Δικαιοσύνης Τσιάρας, ακόμα και νέα νομοθεσία από τη σημερινή κυβέρνηση δεν μπορεί να θίξει τα προνόμια που εξασφάλισε ο ΣΥΡΙΖΑ στους νεοναζί, καθώς, σε αυτή την περίπτωση, θα τους ευνοήσει ο παλαιότερος ευμενέστερος νόμος.

Η Χρυσή Αυγή βρέθηκε υπόδικη από την κυβέρνηση Σαμαρά. Στη συνέχεια, πέρασε ολόκληρη την πενταετή και πλέον κυβερνητική περίοδο του ΣΥΡΙΖΑ σε μία δίκη που τράβηξε πάρα πολύ, ακόμα και για τα δεδομένα της εξαιρετικής σημασίας της. Τώρα όμως που ήρθε η ώρα του λογαριασμού, φαίνονται πια καθαρά οι επιπτώσεις της συνειδητής εύνοιας με την οποία θωρακίστηκε από την κυβέρνηση της «Αριστεράς». Και ορθώς κάποιοι, ειδικά εκείνοι που είχαν προειδοποιήσει το κόμμα τους και είχαν και θέσεις ευθύνης, θέλουν να διαχωριστούν εντελώς από το πρωτοφανές άγος αυτής της ποινικής νομοθεσίας. Γιατί τώρα, καμιά δικαιολογία δεν μπορεί να σταθεί αφού τα ίδια τα γεγονότα εκθέτουν ανεπανόρθωτα τον Τσίπρα και την κυβέρνησή του. Και αυτή η έκθεση δεν είναι σαν τις άλλες. Δεν σηκώνει πολιτικάντικες απαντήσεις, ούτε ψευτομετάνιες και συγγνώμες που δεν τις εννοούν. Εδώ το κακό έφτασε στην καρδιά, στον σκληρό πυρήνα του κόμματος, που βρέθηκε σάπιος. Και αυτό δεν εκθέτει την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ μόνον γενικά στον ελληνικό λαό, αλλά και πολύ πιο στοχευμένα στο δικό της ακροατήριο, που δεν μπορεί να το κοιτάξει πια στα μάτια. Και τα αηδόνια ήταν απλώς η αρχή: ο αχός τώρα σηκώνεται στην άγρια αυτή ζούγκλα. Και πολύ πιο μεγάλα πουλιά και θηρία ετοιμάζονται να ορμήξουν. Και απειλούν να κατασπαράξουν ό,τι βρουν μπροστά τους. Σε ένα κόμμα που περνάει αυτή τη στιγμή τη μεγαλύτερη κρίση μετά από εκείνο που καταδικάστηκε. Και την περνάει, από την ίδια καταδίκη…