Κριτική

Η ολοκλήρωση της δίκης της Χρυσής Αυγής, με τη σοφή απόφαση που ανακοίνωσε το δικαστήριο, πρόσφερε μια ευκαιρία να δείξει το πολιτικό σύστημα μια ενιαία και συναινετική στάση απέναντι στους νεοναζί. Αλλά χάθηκε κι αυτή. Αρχικά, τα δύο μεγάλα κόμματα φάνηκαν να ανταγωνίζονται για το ποιο ήταν πιο αντιναζιστικό. Κι ύστερα ήρθαν οι καταγγελίες Κοντονή για να φέρουν με εκρηκτικό τρόπο στην επιφάνεια το ερώτημα κατά πόσον ο ΣΥΡΙΖΑ όχι μόνο αδιαφόρησε για το φαινόμενο της Χρυσής Αυγής, όχι μόνο συνεργάστηκε κατά καιρούς για μικροκομματικούς σκοπούς με μια εγκληματική οργάνωση, αλλά φρόντισε και να πέσουν στα μαλακά τα μέλη της όταν μια μέρα θα καταδικάζονταν μοιραία για τα εγκλήματά τους.

Το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης είχε κατηγορηθεί παλιότερα ότι «χάιδευε», για ιδεολογικούς λόγους, τα φυλακισμένα στελέχη της 17 Νοέμβρη: επί των ημερών του, για παράδειγμα, ο Κουφοντίνας έπαιρνε άδεια όποτε ήθελε. Το ίδιο κόμμα κατηγορείται τώρα ότι με την αλλαγή των ποινικών κωδίκων έκανε στην πραγματικότητα ένα δώρο στη Χρυσή Αυγή. Πώς συμβιβάζονται αυτά τα δύο; Είναι τελικά ο ΣΥΡΙΖΑ ένα κόμμα απολύτως οπορτουνιστικό, χωρίς καμιά ιδεολογία, που το μόνο που τον ενδιέφερε ήταν να γαντζωθεί στην εξουσία;

Η κριτική που του ασκείται είναι σε έναν βαθμό ορθή. Η σχέση του με τη βία ήταν ανέκαθεν αμφιλεγόμενη, κάτι που έκανε πολλά στελέχη του να διάκεινται με συμπάθεια απέναντι σε διάφορους αυτόκλητους επαναστάτες. Από την άλλη πλευρά, πολιτικοί όπως η Ζωή Κωνσταντοπούλου συνέπλευσαν επανειλημμένα με τη Χρυσή Αυγή στο όνομα μιας κοινής αντιμνημονιακής στάσης, ενώ άλλοι επέδειξαν ασυγχώρητη ανοχή.

Από το σημείο αυτό όμως μέχρι να κατηγορείται ο ΣΥΡΙΖΑ είτε ότι σκοπίμως καθυστερούσε τη διεξαγωγή της πολύκροτης δίκης είτε ότι σκοπίμως ευεργέτησε νομικά τους Χρυσαυγίτες, υπάρχει μια μεγάλη απόσταση. Σε ό,τι αφορά τη δίκη, οι ίδιοι οι δικηγόροι της οικογένειας Φύσσα απέδωσαν τη μεγάλη της διάρκεια σε εμπόδια που προέβαλλαν κυρίως οι κατηγορούμενοι. Οσο για την αλλαγή των κωδίκων, που προκάλεσε σφοδρή πολιτική αντιπαράθεση τις τελευταίες ημέρες, έγινε με πρωτοβουλία μιας επιτροπής “υπεράνω υποψίας” νομικών και με σκοπό να φιλελευθεροποιηθεί η νομοθεσία, όχι να ωφεληθούν οι νεοναζί. Σημειώθηκαν λάθη, βέβαια, και παραλείψεις. Οπως επισήμανε όμως ο Βαγγέλης Βενιζέλος (ΣΚΑΪ, 8/10), «ο εκλογικός νόμος μπορεί να προβλέψει ότι για τους αμετακλήτως καταδικασθέντες για κάποιες κατηγορίες εγκλημάτων υπάρχει περιορισμός του εκλογικού δικαιώματος, που σημαίνει ταυτόχρονα και περιορισμό του δικαιώματος του εκλέγεσθαι».

Ο φανατισμός, η ανικανότητα, η άγνοια και η ασέβεια προς τους θεσμούς είναι στοιχεία που κατά κόρον επέδειξε ο ΣΥΡΙΖΑ όλα τα τελευταία χρόνια. Αλλά δεν τον καθιστούν και ένοχο φιλοναζισμού.