«Αγωνιούμε, ανησυχούμε για τους δικούς μας»

Με το βλέμμα τους στραμμένο στο Ναγκόρνο Καραμπάχ είναι τα τελευταία εικοσιτετράωρα χιλιάδες Αρμένιοι οι οποίοι ζουν στην Ελλάδα, κάποιοι από τους οποίους αγωνιούν ακόμη και για την τύχη δικών τους ανθρώπων.

Η γιαγιά, τα ξαδέρφια αλλά και πολλοί φίλοι του Ραζμίκ Ερτσενιάν βρίσκονται στην Αρμενία. Μάλιστα, αρκετοί συνομήλικοί του αλλά και μικρότεροι αυτή τη στιγμή είναι στην πρώτη γραμμή και πολεμούν. «Είναι φίλοι μας αρκετά χρόνια, κάποιοι, δε, επαναπατρίστηκαν στην Αρμενία από τη Γαλλία ή τον Λίβανο. Είναι πολύ δύσκολο να σκεφτόμαστε τους ανθρώπους μας να πολεμούν για να σώσουν την οικογένεια και την πατρίδα τους», εξηγεί στα «ΝΕΑ» το μέλος της Αρμενικής Εθνικής Επιτροπής Ελλάδας.

Οπως λέει, δεν είναι η πρώτη φορά που στην περιοχή του Ναγκόρνο Καραμπάχ υπάρχει ένταση. «Τον περασμένο Ιούλιο οι επιθέσεις ήταν απευθείας στην αρμενική συνοριογραμμή. Αλλά και τώρα το Αζερμπαϊτζάν βομβαρδίζει λίγα χιλιόμετρα μέσα στη Δημοκρατία της Αρμενίας, έχουμε θύματα πολλούς αμάχους, χτυπάνε κατοικημένες περιοχές. Αυτή τη φορά, βέβαια, θεωρώ πως είναι η χειρότερη κι αυτό γιατί πολεμάμε όχι έναν αλλά δύο εχθρούς, την αζερική πλευρά, με μεγάλο χορηγό την Τουρκία. Εχουμε κάθε λόγο να ανησυχούμε πως όλη αυτή η πολεμική σύρραξη θα γενικευτεί», περιγράφει ο Ραζμίκ Ερτσενιάν και συμπληρώνει πως αυτό που ζητά η αρμενική κοινότητα στη χώρα μας είναι ξεκάθαρες και δυνατές τοποθετήσεις γι’ αυτό που συμβαίνει. Σήμερα, περίπου 80.000 Αρμένιοι ζουν στην Ελλάδα. Μάλιστα, αυτή είναι η δεύτερη μεγαλύτερη αρμενική κοινότητα στην Ευρώπη μετά τη Γαλλία.

ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ. Ως επί το πλείστον, σε δύο φάσεις έφτασαν στη χώρα μας Αρμένιοι. Το τελευταίο μεγάλο κύμα ήταν τη δεκαετία του ’90, ενώ το πρώτο ήταν μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή. Τότε ήταν που και οι παππούδες του Στεπάν Ματεοσιάν ήρθαν στην Ελλάδα. Εκείνος Αρμένιος τρίτης γενιάς, παρακολουθεί με μεγάλη ανησυχία όσα εκτυλίσσονται στο Ναγκόρνο Καραμπάχ.

«Αγωνιούμε, ανησυχούμε, έχουμε μια πίκρα αλλά και μεγάλη περηφάνια γιατί οι Αρμένιοι, αντί να φύγουν από τον πόλεμο, συρρέουν ακόμη και από όλο τον κόσμο για να πολεμήσουν. Οι Αρμένιοι είναι λαός που μέσα στους αιώνες έχει μάθει να πολεμάει και σήμερα πολεμάνε οικογενειακώς, ο πατέρας και ο γιος στο πεδίο της μάχης και η μητέρα στο νοσοκομείο να φροντίζει τους τραυματίες», λέει στα «ΝΕΑ» ο Στεπάν Ματεοσιάν, πρόεδρος της Αρμενικής Κοινότητας Κομοτηνής.

Το 95% των κατοίκων στο Ναγκόρνο Καραμπάχ είναι Αρμένιοι και, όπως επισημαίνει ο πρόεδρος, τα θύματα, σύμφωνα με τις δικές τους πληροφορίες, ανέρχονται σε περίπου 100. «Οι περισσότεροι από όσους έχασαν τη ζωή τους είναι γεννημένοι μετά το 1999». Στη Ροδόπη αυτή τη στιγμή οι Αρμένιοι αγγίζουν τους 1.000, ενώ στον Εβρο μπορεί και να ξεπερνούν τις 2.000.

Το απόγευμα της Τετάρτης, περισσότεροι από 400 Αρμένιοι πραγματοποίησαν συγκέντρωση διαμαρτυρίας για τις πολεμικές συγκρούσεις που διεξάγονται τις τελευταίες ημέρες στο Αρτσάχ (Ναγκόρνο Καραμπάχ), αλλά και κατά της επιθετικότητας του Αζερμπαϊτζάν και της Τουρκίας, ζητώντας άμεση και ουσιαστική παρέμβαση της διεθνούς κοινότητας, της Ευρωπαϊκής Ενωσης και του ΟΗΕ.

«Είναι πολύ στενάχωρο να ξυπνάς ένα πρωί και να ενημερώνεσαι πως το Αζερμπαϊτζάν έχει κηρύξει πόλεμο στο Ναγκόρνο Καραμπάχ. Παιδιά που ξέρουμε, που έχουμε γνωρίσει, από 15-16 ετών μέχρι και 30, σήμερα είναι αναγκασμένα να πολεμούν, τα αφήνουν όλα για να δώσουν τη μάχη. Δυστυχώς, η επικοινωνία μαζί τους είναι αδύνατη», επισημαίνει η εκπρόσωπος της Αρμενικής Νεολαίας Ελλάδας Λόρι Κουγιουμτζιάν.

Από την πρώτη στιγμή, η αρμενική κοινότητα στη χώρα μας ενεργοποιήθηκε για να ενημερώσει την κοινή γνώμη για ό,τι συμβαίνει, μέσα από διαμαρτυρίες αλλά και τα κοινωνικά δίκτυα. «Για μας ήταν πασιφανές για ποιο λόγο ο Ερντογάν απομακρύνθηκε από την Ανατολική Μεσόγειο, γιατί είχε κάτι άλλο στο μυαλό του», λέει η 24χρονη Λόρι, τέταρτης γενιάς Αρμένισσα.

Μάλιστα, εάν τα πράγματα δυσκολέψουν πολύ και η κατάσταση φύγει εκτός ελέγχου, εικάζει πως θα υπάρχουν Αρμένιοι και από την Ελλάδα που ως εθελοντές θα θελήσουν να φύγουν για την Αρμενία, προκειμένου να βοηθήσουν στο Ναγκόρνο Καραμπάχ. «Αλλωστε, η σύνδεση που έχουμε με την πατρίδα είναι κυρίως συναισθηματική και κινούμαστε με γνώμονα το συναίσθημα».

«Συγκινητική η συμπαράσταση». Από την πρώτη κιόλας μέρα, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης της αρμενικής κοινότητας κατακλύστηκαν από εκατοντάδες μηνύματα συμπαράστασης από Ελληνες.

«Δεχόμαστε καθημερινά πάρα πολλά μηνύματα στήριξης. Μας ρωτούν τι ελλείψεις υπάρχουν σε είδη πρώτης ανάγκης για να μαζέψουν, άλλοι πάλι δηλώνουν πρόθυμοι να δώσουν αίμα», τονίζει η Λόρι Κουγιουμτζιάν.

Δεν είναι λίγα κι εκείνα τα μηνύματα που έχουν φτάσει από Ελληνες οι οποίοι, αν παραστεί ανάγκη, είναι έτοιμοι να υπηρετήσουν υπέρ της Αρμενίας.

«Προς το παρόν, ωστόσο, δεν έχουμε κάποια ενημέρωση από την πρεσβεία μας. Είναι συγκινητική η εκδήλωση συμπαράστασης, κάτι που θα ανέμενε κανείς, καθώς ο ελληνικός και ο αρμενικός λαός είναι παθόντες από τον ίδιο θύτη».