Το ταξίδι ξεκινά, αλλά έχει προορισμό το άγνωστο

Ωρα για τζάμπολ. Ωρα για μπάσκετ. Ωρα για Ευρωλίγκα και όχι μόνο. Απόψε ξεκινά η κορυφαία μπασκετική διοργάνωση της Ευρώπης, που είναι αλήθεια πως μας έλειψε. Σταμάτησε όταν ήρθε η καραντίνα και δεν επέστρεψε ποτέ. Εφτά ολόκληρους μήνες. Δεν είναι και λίγο. Ολυμπιακός (απόψε με Ζαλγκίρις) και Παναθηναϊκός (αύριο με Χίμκι) ξεκινούν ένα ταξίδι που είναι αλήθεια πως έχει προορισμό το… άγνωστο. Οχι μονάχα για εκείνους, αλλά για ολόκληρη τη διοργάνωση.

Κανείς δεν μπορεί με σιγουριά να πει πως η διοργάνωση που απόψε ξεκινά θα ολοκληρωθεί δίχως νέα προβλήματα. Κανείς δεν ξέρει την απόφαση της εκάστοτε κυβέρνησης, ανάλογα με την πορεία της πανδημίας και την εξέλιξη της Euroleague κατά τη διάρκεια των επόμενων μηνών. Κανείς δεν μπορεί να ορκιστεί ότι όλα θα κυλήσουν ομαλά. Ομως τα τωρινά δεδομένα λένε πως έχουμε τζάμπολ, ένα τζάμπολ που θα μας φέρει – όχι στα γήπεδα, αλλά – κολλημένους στις τηλεοράσεις για λίγο μπασκετάκι.

Οι μεγάλοι μοιάζουν να ενισχύθηκαν ακόμα περισσότερο σε σχέση με πέρσι. Η Μπαρτσελόνα και η ΤΣΣΚΑ Μόσχας, κυρίως, είναι οι δύο ομάδες που έκαναν εντυπωσιακές μεταγραφές και σκόρπισαν μπόλικο χρήμα σε δύσκολους καιρούς. Η Εφές, που κατά γενική ομολογία ήταν το μεγάλο φαβορί πέρσι, θα παρουσιαστεί και πάλι με τον MVP, Λάρκιν και με μια έτοιμη ομάδα. Η Ρεάλ αποτελεί σταθερά, η Αρμάνι Μιλάνο έχει ρόστερ που… τρομάζει, η Μακάμπι θυμίζει… ηφαίστειο που ξυπνά, η Φενέρ είναι ένα από τα μεγάλα ερωτηματικά. Οπως και οι ελληνικές ομάδες.

Οι εποχές που οι μεγαλύτεροι παίκτες της Ευρώπης προσγειώνονταν στην Ελλάδα έχουν περάσει (ανεπιστρεπτί άραγε;). Μπαρτζώκας και Βόβορας είναι αναγκασμένοι να προσαρμοστούν στα δεδομένα και να παρουσιάσουν ομάδες ανταγωνιστικές, που θα προσπαθήσουν να μπουν στην πρώτη οκτάδα. Αυτός πρέπει να είναι ο στόχος. Και για όσους έχουν πετάξει τα οπαδικά γυαλιά γίνεται αντιληπτό πως αν οι ελληνικές ομάδες φτάσουν στις οκτώ καλύτερες της Ευρώπης, μάλλον… υπέρβαση θα έχουν κάνει.