Αποκαλύπτεται σταδιακά η χθόνια κατοικία του Ασκληπιού

Περισσότερο φως στο ολοκαίνουριο εύρημα – ένα σφραγισμένο με τελετουργική πυρά ορθογώνιο κτίριο, τα όρια του οποίου χάνονται κάτω από το πλέον εμβληματικό οικοδόμημα του αρχαιολογικού χώρου της Αρχαίας Επιδαύρου, της Θόλου – έριξαν οι νέες ανασκαφικές έρευνες που πραγματοποιήθηκαν φέτος στον μείζονος σημασίας αρχαιολογικό χώρο. Με την ανασκαφή αποκαλύφθηκε το πλήρες πλάτος και ένα μεγάλο ακόμα μέρος του μήκους του κτιρίου που ανατρέπει την εικόνα σε ένα από τα σημαντικότερα ιερά της αρχαιότητας, γεννά νέα ερωτήματα για τη λατρεία του Ασκληπιού και οδηγεί τους αρχαιολόγους να μιλούν για ένα από τα σημαντικότερα ευρήματα των τελευταίων ετών. «Ο Ασκληπιός φαίνεται ότι έφθασε στην Επίδαυρο πολύ νωρίτερα από ό,τι μέχρι σήμερα πιστεύαμε, και μάλιστα με τη διπλή υπόσταση του ήρωα – θεού, της χθόνιας και ουράνιας θεότητας. Η πολύ πρώιμη χρονολογία (τέλος 7ου αι. – αρχές 6ου αι. π.Χ.) η ανεπτυγμένη για την εποχή τεχνική της κατασκευής, η θέση ουσιαστικά στον ίδιο ακριβώς τόπο όπου ανεγέρθηκε αργότερα η Θόλος, και το μνημειακό υπόγειο, το οποίο προφανώς είχε ανάλογη σημασία και λειτουργία με τους υπόγειους κυκλικούς διαδρόμους της Θόλου που το διαδέχθηκε, δείχνουν την εξαιρετική σημασία του κτιρίου για τη λατρεία του Ασκληπιού και την ιστορία της» εξηγεί ο ανασκαφέας του χώρου, ομότιμος καθηγητής Βασίλης Λαμπρινουδάκης.

Το πλάτος στο εσωτερικό του υπογείου είναι 3,6 μ. και στο ισόγειο μαζί με την περίσταση φθάνει τα 8,2 μ. Το κτίριο έχει αποκαλυφθεί τώρα σε μήκος 10,2 μ., συνεχίζεται όμως προς τα δυτικά και εν μέρει (στη βόρεια πλευρά του) κάτω από τη Θόλο. Η τετράγωνη εσοχή που εντοπίστηκε στο ψηφιδωτό δάπεδο ερμηνεύεται ως το ίχνος εγκατάστασης της σκάλας με την οποία κατέβαινε κανείς από το ισόγειο στο υπόγειο. Το εν λόγω κτίριο με το υπόγειο στεγασμένο χώρο, λευκό βοτσαλωτό δάπεδο – το μεγαλύτερο και καλύτερα σωζόμενο ανάμεσα στα σπάνια δείγματα της εποχής του – τοίχους επενδυμένους με κόκκινο κονίαμα και περιστύλιο από ξύλινους κίονες, παρέμενε άγνωστο και «αθέατο» ακόμη και από τις αρχαίες πηγές για 28 αιώνες. Κατεδαφίστηκε για να χτιστεί η Θόλος – το κομψότερο και πλουσιότερα διακοσμημένο οικοδόμημα της κλασικής εποχής μετά το Ερέχθειο – και ο υπόγειος χώρος του χρησιμοποιήθηκε ως αποθέτης για την ευλαβική κατάχωση του οικοδομικού υλικού του.