Είναι ο μισογυνισμός έγκλημα μίσους;

Ο μισογυνισμός θα πρέπει να γίνει έγκλημα μίσους στην Αγγλία και την Ουαλία, σύμφωνα με τον ανεξάρτητο φορέα που συνιστά νομικές αλλαγές, στο πλαίσιο αναθεώρησης της νομοθεσίας. Η Νομική Επιτροπή έβγαλε σε διαβούλευση την πρόταση το φύλο να καταστεί προστατευόμενο χαρακτηριστικό στους νόμους για τα εγκλήματα μίσους, κυρίως για την προστασία των γυναικών.

Η φυλή, η θρησκεία, η τρανς ταυτότητα, ο σεξουαλικός προσανατολισμός και η αναπηρία είναι τα λεγόμενα προστατευόμενα χαρακτηριστικά που καλύπτονται από την ισχύουσα νομοθεσία για τα εγκλήματα μίσους. Σύμφωνα με την οποία, ποινικά αδικήματα, όπως η επίθεση, η παρενόχληση ή η εγκληματική βλάβη, όπου το θύμα στοχοποιείται λόγω εχθρότητας προς ένα ή περισσότερα προστατευόμενα χαρακτηριστικά, συνιστούν έγκλημα μίσους και θεωρούνται αξιόποινες πράξεις.

Γίνεται μάλιστα προσπάθεια και η παρενόχληση των γυναικών στους δρόμους να θεωρείται αδίκημα με χαρακτηριστικά μισογυνισμού. Παρά το γεγονός ότι αρχικά τα μέσα ενημέρωσης το υποβάθμισαν ως θέμα προβάλλοντας «συλλήψεις για σφυρίγματα θαυμασμού», μία έρευνα κοινού γύρω από το θέμα της δημόσιας παρενόχλησης των γυναικών ως έγκλημα μίσους των φύλων έφερε άλλα αποτελέσματα: η συντριπτική πλειονότητα των συμμετεχόντων δήλωσαν ότι θέλουν να προχωρήσει πολιτικά η αντιμετώπιση της μισογυνίας. Αφού η μισογυνιστική συμπεριφορά προσδιορίζει τα εγκλήματα κατά των γυναικών ανάμεσα στα οποία εντοπίζονται αδικήματα σεξουαλικής επίθεσης, βιασμού και ενδοοικογενειακής βίας.

Η διαβούλευση είναι ανοικτή μέχρι τις 24 Δεκεμβρίου. Η Νομική Επιτροπή ζήτησε να ακούσει από εκείνους που έχουν βιώσει διάφορες μορφές εγκλημάτων μίσους, με βάση όλα τα είδη χαρακτηριστικών. Οι τελικές συστάσεις προς την κυβέρνηση θα γίνουν το επόμενο έτος.

Οι διακρίσεις λόγω φύλου είναι παράνομες στην Αγγλία και τη Σκωτία για περισσότερα από σαράντα χρόνια και μέχρι στιγμής κανείς δεν έχει υποστηρίξει σοβαρά ότι θα έπρεπε το ποινικό δίκαιο να επεκταθεί και να συμπεριλάβει στα εγκλήματα μίσους και τον μισογυνισμό προκειμένου να κοπάσει η μάχη των φύλων και να διασφαλισθούν καλές σχέσεις μεταξύ τους.

Η ΔΙΑΦΟΡΑ. Το φυλετικό ή θρησκευτικό μίσος είναι ένας πραγματικός κοινωνικός καρκίνος, που εκδηλώνει την επιθυμία να αφαιρεθεί ή να περιθωριοποιηθεί μια μειονοτική ομάδα· oι ένοχοι θα ήταν, στις περισσότερες περιπτώσεις, απολύτως ικανοποιημένοι αν η σχετική ομάδα δεν υπήρχε καθόλου. Ο μισογυνισμός, ακόμη και με την εκτεταμένη έννοια που δίνεται σήμερα, είναι κάτι πολύ διαφορετικό. Σημαίνει απλώς αποστροφή για την κοινωνία των γυναικών, αποκήρυξη της ισότητας των φύλων ή συμμετοχή σε ένα κοινωνικό σύστημα που το αρνείται. Δεν επηρεάζει μια περιθωριοποιημένη μειονότητα, αλλά τη μισή ανθρώπινη φυλή. Οι μισογυνιστές δεν απαιτούν συντριπτικά, και δεν θα ήθελαν, την εξάλειψη του εν λόγω φύλου. Απλώς αντιπαθούν την προοπτική της σύνδεσής τους με αυτό στη βάση της ισότητας.

Διαφορετικά η καταγραφή του μισογυνισμού ως εγκλήματος μίσους θα μπορούσε να έχει σοβαρές επιπτώσεις στην ελευθερία του λόγου. Ακόμη και οι εχθρικές, επιθετικές δηλώσεις προς το φύλο ισοδυναμούν με την έκφραση συγκεκριμένων απόψεων σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να διοικείται η κοινωνία, κάτι που δίκαια και ξεκάθαρα βρίσκεται στο έδαφος της ελευθερίας του λόγου. Δεν υπάρχει καμία δικαιολογία στο να τους υπαγορεύει ο νόμος, με βάση κάποια ψευδο-ισότιμη ιδέα ότι μια συγκεκριμένη ομάδα συμφερόντων έχει το δικαίωμα να επιβάλλει την παύση σε μία μορφή λόγου που δεν της είναι αρεστή. Τότε και σε άλλες ομάδες συμφερόντων θα πρέπει να δοθεί ένα παρόμοιο δικαίωμα. Πρέπει να επιτρέπεται σε όλους να μιλάνε.