Παράδειγμα προς μίμηση

O χθεσινός τελικός του πρώτου Σούπερ Καπ στο μπάσκετ μεταξύ του Προμηθέα Πάτρας και του Περιστερίου ήταν απλά μια επιβράβευση για το ίδιο το άθλημα.

Που συνήθως στον αθλητισμό – γενικότερα – βλέπεις δύσκολα, καθώς το μεγάλο ψάρι συνήθως τρώει το μικρό. Ενίοτε και με όλους τους τρόπους!

Οι δύο φιναλίστ δεν είναι τυχαίες ομάδες, που εμφανίστηκαν ως κομήτες στο ελληνικό μπάσκετ.

Εχουν αφήσει χρόνια το αποτύπωμά τους, ιδιαίτερα με την ουσιαστική και μεγάλη δουλειά που κάνουν στα τμήματα υποδομών, όπου εκεί οι τίτλοι έρχονται πολύ πιο εύκολα.

Αλλωστε, πρόσφατα έχοντας βγάλει νοκάουτ όλους τους αντιπάλους τους μονομάχησαν για τον τίτλο στο εφηβικό πρωτάθλημα, με το Περιστέρι να τον κατακτά στην ισοβαθμία (4-1 νίκες είχαν και οι δύο ομάδες), ένεκα της νίκης  του στον μεταξύ τους αγώνα.

Τις δύο ομάδες χωρίζουν 14 χρόνια με βάση τις σφραγίδες της ημέρας ίδρυσής τους (το 1971 το Περιστέρι, το 1985 ο Προμηθέας Πάτρας).

Ομως τους συνδέει μια κοινή φιλοσοφία σε μεγάλο βαθμό για το πώς βλέπουν τον αθλητισμό ως όχημα για ένταξη ενός ατόμου με τον καλύτερο τρόπο στην κοινωνία και στη ζωή γενικότερα.

Προάγουν το ευ αγωνίζεσθαι στην πράξη, την ευγενή άμιλλα και αποτελούν πραγματικά σχολεία για τους τυχερούς αθλητές που θα περάσουν από τις δύο συγκεκριμένες ομάδες.

Μερικά από τα μεγαλύτερα ταλέντα του ελληνικού μπάσκετ ξεπηδούν σταθερά μέσα σε αυτές τις ομάδες και το κυριότερο, μαθαίνουν σωστά τον αθλητισμό και το άθλημα ειδικότερα από ανθρώπους-δασκάλους οι οποίοι επιλέγονται με αυστηρά κριτήρια από τις δύο ομάδες.

Καθώς δεν είναι το ζητούμενο κάποιος να είναι (μόνο) καλός προπονητής αλλά θα πρέπει να είναι (και) σωστός άνθρωπος και αυτό είναι ακόμα πιο σημαντικό σε Περιστέρι και Προμηθέα.

Μόνο τυχαία δεν ήταν τα συγχαρητήρια που είχε δεχτεί η διοίκηση της πατρινής ομάδας όταν η «βασίλισσα της Ευρώπης» Ρεάλ Μαδρίτης επισκέφτηκε τις εγκαταστάσεις της στην Πάτρα.

Τόσο για τις υποδομές, όσο και για τον τρόπο λειτουργίας. Αν μη τι άλλο αυτά είναι και τα παράσημα των ομάδων πέραν των τίτλων.

Η καθολική αναγνώριση για το έργο που συντελείται στις ακαδημίες τους και γενικότερα εντός του οργανισμού τους.

Είναι άγνωστο πότε θα ξαναέχουν την ευκαιρία οι δύο ομάδες να διεκδικήσουν εκ νέου έναν τίτλο σε μεταξύ τους τελικό.

Το βέβαιο είναι όμως ότι θα προσθέσουν πολλούς τίτλους τιμής όσον αφορά στον τρόπο λειτουργίας τους.