Η αμφιδρόμηση της Ρηγίλλης

Οι δρόμοι στο κέντρο της Αθήνας έχουν αλλάξει προκαλώντας την ασφυκτική κυκλοφορία οχημάτων. Οι οδηγοί το έχουν αντιληφθεί τόσο στον χρόνο που χρειάζονται για να κυκλοφορήσουν γύρω από το Σύνταγμα όσο και στο ταμπλό τους στην ένδειξη αποθέματος βενζίνης. Ιδιαίτερα η ανοδική διαδρομή από το Σύνταγμα προς την περιοχή του Χίλτον και η μετάβαση από το Καλλιμάρμαρο Στάδιο προς τη Βασιλίσσης Σοφίας έχει προσθέσει σημαντικά λεπτά καθυστέρησης σε όσους χρειάζεται να φτάσουν στο κέντρο της πρωτεύουσας. Στις μέρες μάλιστα έξαρσης του Covid-19 όπου ο συγχρωτισμός είναι κριτήριο επιδείνωσης του επιδημιολογικού φαινομένου και συστήνεται η αποφυγή χρήσης των συγκοινωνιακών μέσων, δημιουργείται ένας σύγχρονος αθηναϊκός γρίφος. Ο αρχιτέκτονας Δημήτρης Κονταργύρης επισημαίνει μία πιθανή και ανέξοδη λύση, σχεδιάζοντας και παρουσιάζοντας στα «ΝΕΑ» την πρόταση αμφιδρόμησης της οδού Ρηγίλλης:

«Οπως είναι γνωστό, ο “Μεγάλος περίπατος” απήλλαξε την οδό Ηρώδου Αττικού από τη διέλευση τροχοφόρων. Η Ηρώδου Αττικού εξυπηρετούσε τη ροή καθόδου από τη Βασ. Σοφίας στη Βασιλέως Κωνσταντίνου (περιοχή Σταδίου). Το μήκος της Α-Ζ (βλ. σχέδιο 1) είναι περίπου 600μ. Η εφαρμοσθείσα “πεζοδρόμηση” της Ηρώδου Αττικού εξαναγκάζει την καταργηθείσα ροή των τροχοφόρων να εκτραπεί  στη διαδρομή Α-Β-Γ-Δ-Ε-Ζ (βλ. σχέδιο 1). Η διαδρομή αυτή έχει μήκος περίπου 1.350 μ. και συναντά στην πορεία της έξι φανάρια, ένα από τα οποία – το φανάρι του κόμβου Ριζάρη – Βασ. Κωνσταντίνου – ήταν και είναι εξαιρετικά βεβαρημένο κυκλοφοριακά.

Είναι λοιπόν προφανές ότι έχουμε μια πολύ σημαντική αύξηση και του μήκους και του χρόνου της καταργηθείσας διαδρομής, την οποία θα μπορούσαμε να περιορίσουμε εντυπωσιακά, αν αμφιδρομήσουμε την οδό Ρηγίλλης.

ΠΑΡΚΑΡΙΣΜΕΝΑ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΑ. Η οδός Ρηγίλλης έχει μήκος περίπου 400 μέτρα, είναι μονοδρομημένη και εξυπηρετεί τη ροή από Βασ. Κωνσταντίνου προς τη Βασ. Σοφίας. Είναι ένας φαρδύς δρόμος με οδόστρωμα πλάτους περίπου 12 μέτρων. Τα τελευταία χρόνια όμως έχει μετατραπεί σε χώρο στάθμευσης, όπου τα αυτοκίνητα  παρκάρουν με κλίση 45 μοιρών ως προς τα πεζοδρόμια, αφήνοντας ουσιαστικά μία μόνο λωρίδα διαθέσιμη για τη διέλευση των τροχοφόρων.

Προτείνεται, λοιπόν, η μετατροπή  της στάθμευσης σε γραμμική (παράλληλα με τα πεζοδρόμια)  ούτως ώστε να εξασφαλίζεται για τα τροχοφόρα μία ζώνη φάρδους δύο κυκλοφοριακών λωρίδων. Η μία λωρίδα θα εξυπηρετεί τη σημερινή ροή (από Βασ. Κωνσταντίνου προς Βασ. Σοφίας) και η άλλη θα εξυπηρετεί τη ροή της προαναφερθείσας εκτροπής της Ηρώδου Αττικού, η οποία πλέον θα ακολουθεί τη διαδρομή Α-Β-Ε-Ζ (βλ. σχέδιο 2), μήκους 850 μέτρων περίπου.

Με τη λύση αυτή λοιπόν περιορίζουμε το μήκος της εκτροπής κατά μισό χιλιόμετρο περίπου και γλιτώνουμε δύο από τα έξι φανάρια  της σημερινής εκτροπής. Ενα εκ των οποίων είναι το χρονοβόρο φανάρι  του κόμβου Ριζάρη – Βασ. Κωνσταντίνου). Το κόστος για την εφαρμογή αυτής της παρέμβασης  φαίνεται να είναι αμελητέο, η ισχυρή όμως αντίδραση των καλομαθημένων πελατών του parking φαίνεται να είναι μάλλον αναπόφευκτη».