Η αποθέωση του «Τόρο»
Ο Βασίλης Τοροσίδης κρεμάει τα παπούτσια του ακριβώς όπως ονειρεύτηκε: Αρχηγός {LF}του Ολυμπιακού, αναγνωρισμένος από {LF}τον κόσμο και με ένα τρόπαιο για συντροφιά
(File: GMAT9800.JPG )
Οπως ακριβώς το φαντάστηκε. Οπως αξίζει σε εκείνους τους λίγους που φεύγοντας δεν αφήνουν μόνο αναμνήσεις, αλλά μια αληθινή παρακαταθήκη στο ποδόσφαιρο. Ο τελευταίος χορός του Βασίλη Τοροσίδη τα είχε όλα: Πρωταγωνιστικό ρόλο, περιβραχιόνιο αρχηγού στο αριστερό μπράτσο, έναν μεγάλο τελικό, μια κούπα να τον περιμένει. Εναν καταπληκτικό επίλογο με τον Ολυμπιακό 2019-20 που έβαλε πλώρη για μια από τις πιο πετυχημένες ομάδες όλων των εποχών. Και κάτι ακόμη. Μάτια δακρυσμένα για αυτό το τέλος εποχής. Για έναν από τους μεγαλύτερους έλληνες ποδοσφαιριστές που το Σάββατο το πρωί ξύπνησε ετοιμοπόλεμος και την Κυριακή «βετεράνος».
Πλήρης ποδοσφαιρικών ημερών ο «Τόρο». Με 438 αναμετρήσεις σε συλλογικό επίπεδο (Ξάνθη, Ολυμπιακός, Ρόμα, Τζένοα, Ολυμπιακός), 101 συμμετοχές με το εθνόσημο. Και με ένα δωμάτιο γεμάτο τρόπαια: 7 πρωταθλήματα, 4 κύπελλα, 1 σούπερ Καπ. Ολα με την ομάδα που έμελλε να αφήσει ανεξίτηλο σημάδι στην καρδιά του. «Εκανα το όνειρό μου πραγματικότητα. Επαιξα στη μεγαλύτερη ομάδα της Ελλάδας, κατέκτησα τίτλους και αυτή η επιλογή που έκανα τότε ήταν απόλυτα σωστή» είπε το βράδυ του Σαββάτου όταν όλα είχαν τελειώσει στον Βόλο. Και τα μάτια του βούρκωσαν.
«Οπως ήθελα»
Εκείνος ο πιτσιρικάς από τον Πετεινό Ξάνθης, που δεν άφηνε να σβήσουν τη νύχτα τα φώτα στο γήπεδο του χωριού μεγάλωσε. Ο γιος – του πρόωρα χαμένου Στάθη – έκανε την μπάλα… μαγικό χαλί και ταξίδεψε εκεί που ίσως και ο ίδιος δεν θα μπορούσε να ονειρευτεί. Θρύλος του ελληνικού ποδοσφαίρου. Μια διαδρομή 18 χρόνων. Μια ζωή… Ενας κύκλος που έκλεισε. Και ένας άλλος που ανοίγει. Με ενδιάμεση στάση το Αγιο Ορος, τη μονή οσίου Γρηγορίου. Εκεί ήταν χθες ο αρχηγός. Απευθείας από τον Βόλο. Μόνος με τις σκέψεις του και τον Θεό. «Ευχαριστώ τα παιδιά, το σταφ και γενικά όλη την ομάδα. Ολοκληρώνω την καριέρα μου όπως θα ήθελα. Ηθελα από την αρχή της χρονιάς να κατακτήσουμε τα πάντα, ώστε εάν αποσυρθώ να γίνει με τον καλύτερο τρόπο» είπε. Και τα φώτα έσβησαν…
Απόδοση τιμών
«Το καλύτερο τέλος κουμπάρε. Συγχαρητήρια» αποχαιρέτησε από το Λονδίνο ο Σωκράτης Παπασταθόπουλος τον συνοδοιπόρο του στην εθνική μας άμυνα. «Δεν έχω λόγια παππού» του έγραψε ο Ντανιέλ Ποντένσε από το Γουλβερχάμπτον. «Ηταν τιμή μου που ήσουν συμπαίκτης μου» πρόσθεσε από το Λίβερπουλ ο Κώστας Τσιμίκας. «Μεγάλος εντός και εκτός γηπέδου» είπε από την Πόλη, ο Ομάρ. Απόδοση τιμών και στον Βόλο με τους μέχρι προχθές συμπαίκτες του να τον αρπάζουν και να τον πετούν ψηλά στον ουρανό. Πιθανότατα θα έλεγε κάτι και η ΕΠΟ για έναν από τους σημαντικότερους αρχηγούς στην ιστορία της εθνικής μας: Αλλά ως την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές… σιωπή. Θα της τελείωσε το μελάνι στις οδηγίες που έδωσε στον δρόμο για τη γελοιοποίηση του τελικού Κυπέλλου Ελλάδας.
Μαρινάκης: «Αρχηγέ και φίλε σε ευχαριστούμε»
Δεν πειράζει ήταν εκεί για τον Βασίλη Τοροσίδη, ο Βαγγέλης Μαρινάκης. Και ο ηγέτης του Ολυμπιακού δεν μίλησε μόνο για το χθες. Μίλησε και για το αύριο. Για την επόμενη πρόκληση που ήδη ανοίγεται μπροστά στον ορίζοντα. Δεν είπε αντίο ο ηγέτης του Ολυμπιακού στον αρχηγό. Στο επανιδείν του διαμήνυσε ζητώντας του να αφήσει τα ποδοσφαιρικά παπούτσια. Να φορέσει κοστούμι: «Ενας αρχηγός, μέσα και έξω από το γήπεδο, ολοκλήρωσε χθες την καριέρα του ως ποδοσφαιριστής με τον καλύτερο τρόπο, κατακτώντας το double με τον Ολυμπιακό μας και κάνοντας μια πολύ καλή πορεία στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Ο Βασίλης Τοροσίδης παραμένει στην οικογένεια του Θρύλου και ανοίγει ένα ακόμα λαμπρό κεφάλαιο γι’ αυτόν δίπλα στην ομάδα μας. Αρχηγέ και φίλε σε ευχαριστούμε για όλα! Ολοι μαζί́ συνεχίζουμε δυνατά, συνεχίζουμε να ονειρευόμαστε! Ζήτω ο Ολυμπιακός».
Δίπλα στον Καρεμπέ
Ο Βασίλης Τοροσίδης θα παραμείνει στην ερυθρόλευκη οικογένεια. Θα αναλάβει πόστο στο αγωνιστικό τμήμα. Πλάι στον Κριστιάν Καρεμπέ. Πλάι στον προπονητή και τους ποδοσφαιριστές. Μέσα στα αποδυτήρια. Εκεί που έβαλε το λιθαράκι του την τελευταία διετία για να ξαναγίνει ο Ολυμπιακός όχι μόνο απόλυτος κυρίαρχος του ελληνικού ποδοσφαίρου, αλλά και κάτι μεγαλύτερο. Μια αληθινή οικογένεια.














