Ο Χριστός του Μίλο Ράου είναι μετανάστης από το Καμερούν

«Το θέατρο δεν είναι προϊόν, αλλά διαδικασία παραγωγής». Αυτό έγραφε το 2017 στο διάσημο μανιφέστο του ο Μίλο Ράου. Και η σάρκα αυτής της διακήρυξης του δίνει τη βάση στην ταινία του «Το νέο Ευαγγέλιο» που έκανε πρεμιέρα στο Φεστιβάλ της Βενετίας. Ο ακτιβιστής, ανατρεπτικός σκηνοθέτης δεν χαραμίζει λεπτό από την αφήγησή του σε τετριμμένα συμβάντα και συμβολισμούς. Το νέο του φιλμ είναι ένα δραματοποιημένο ντοκιμαντέρ, με ακτιβιστική διάθεση, που την υπογραμμίζει η παρουσία στον πρωταγωνιστικό ρόλο του Yavan Sagnet, μετανάστη από το Καμερούν, ο οποίος αναζήτησε καλύτερη ζωή στην Ιταλία. Για τον Ράου είναι το ιδανικό πρόσωπο για την αναπαράσταση στα πάθη του Χριστού. Χαρακτήρισε τον Sagnet μάλιστα σύγχρονο Ιησού, ενώ η σημερινή Ιταλία για τον ελβετό εικονοκλάστη σκηνοθέτη αντιπροσωπεύει τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Την πρόθεσή του για τη δημιουργία αυτή της ταινίας την είχε δηλώσει από το 2017, όταν ήταν καλλιτεχνικός διευθυντής του θεάτρου NTGent στο Βέλγιο. Είχε πει μάλιστα ότι επιθυμεί να τη γυρίσει στη Ματέρα, η οποία πέρασε στον φακό του Πιέρ Πάολο Παζολίνι στο «Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο», αλλά και στα «Πάθη του Χριστού» του Μελ Γκίμπσον. Ομως τώρα, σε αυτή τη γραφική πόλη της Νότιας Ιταλίας, έχει πια δημιουργηθεί μια παράλληλη πραγματικότητα. Τριγύρω της έχουν αναπτυχθεί παραγκουπόλεις όπου μετανάστες, κυρίως από την Αφρική, ζουν χωρίς τρεχούμενο νερό, χωρίς ρεύμα και απασχολούνται στα χωράφια για 3,5 ευρώ την ώρα. Ετσι ο Ράου, όπως δηλώνει στους «New Yok Times», αποφάσισε να κάνει όχι μόνο μία ταινία για τον Ιησού, αλλά να συμπεριλάβει τον αγώνα των ανθρώπων για το ψωμί τους και την αξιοπρέπειά τους.

ΕΡΓΑΤΕΣ – ΗΘΟΠΟΙΟΙ. Στο «Νέο Ευαγγέλιο» οι εργάτες της περιοχής περιγράφουν τις εμπειρίες τους, πριν μεταμορφωθούν για τις ανάγκες της ταινίας σε μαθητές του Χριστού. Για τον Ράου είναι ένα ουτοπικό ντοκιμαντέρ, αφού όπως λέει: «Θα μπορούσα να δημιουργήσω μια κλασική ταινία για τον Ιησού, αλλά τότε θα έχανα όλες τις πολιτικές συνισταμένες. Η είσοδος του Ιησού στην Ιερουσαλήμ στην ταινία περιγράφεται μέσα από μια διαμαρτυρία των εργατών διασχίζοντας τη Ματέρα, ενώ ή καταστροφή του ναού αποτυπώνεται με την καταστροφή ενός σουπερμάρκετ. Θέλησα να συμπεριλάβω το πολιτικό νόημα της Βίβλου, αλλά και το νόημα του παγκόσμιου κινηματογράφου». Ο Μίλο Ράου μεγάλωσε σε μια οικογένεια όπου η μισή ήταν ιταλική και η μισή γερμανική. Ετσι είχε έρθει σε επαφή τόσο με τον καθολικισμό όσο και με τον μαρξισμό. «Πάντα με ενδιέφερε η Αγία Γραφή, αλλά όταν αποφάσισα να δημιουργήσω ένα φιλμ για τον Ιησού – από αγάπη προς το “Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο” του Παζολίνι άρχισα να αναρωτιέμαι ποιος θα ήταν ο Ιησούς σήμερα. Σε κάθε σκηνή προσπάθησα να ενσωματώσω την τέχνη και τον ακτιβισμό – όπως γίνεται για παράδειγμα μια διαδήλωση σήμερα στην Ευρώπη. Οταν διαβάζεις την Καινή Διαθήκη βλέπεις έναν άντρα, ακτιβιστή της εποχής του, ο οποίος κινείται ανυπότακτα στην περιοχή του, εκεί όπου είχε εξαπλωθεί η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Στην Καινή Διαθήκη οι απόστολοι έχουν χάσει τα σπίτια τους από την εισβολή των Ρωμαίων, όπως ακριβώς συμβαίνει τώρα στην Ιταλία. Η ταινία ξεκινάει με μια φράση του Ιησού: “Μη νομίζετε ότι ήρθα να καταργήσω τον Νόμο, αλλά να τον εκπληρώσω”».