Η διαφορά {LF}48 ημερών

Σε λευκό χαρτί. Οχι γιατί έτσι επιβάλλουν τα κλισέ που παραδοσιακά περικυκλώνουν έναν τελικό, αλλά γιατί όσα έχουν συμβεί τους τελευταίους δύο μήνες έχουν μετατρέψει το αποψινό ΑΕΚ – Ολυμπιακός σε ένα ποδοσφαιρικό μυστήριο: Τα περσινά ρόστερ των φετινών ομάδων να διεκδικούν ένα τρόπαιο στα μισά της προετοιμασίας τους σε μια αναμέτρηση που διεξάγεται με καθυστέρηση 48 ημερών! Το λες και παγκόσμια πρωτοτυπία, για να αποφύγεις κάποιον βαρύτερο χαρακτηρισμό.

Κάπως έτσι οι Ερυθρόλευκοι έχασαν στη «μετάφραση» το ξεκάθαρο αγωνιστικό τους προβάδισμα. Τρεις νίκες και μια ισοπαλία με 7-1 γκολ έγραψε το κοντέρ στον λογαριασμό με την Ενωση, τη σεζόν 2019-20. Δύο νίκες και 5-1 γκολ ήταν η σούμα των πλέι-οφ, στις αναμετρήσεις που έγιναν στις 28 Ιουνίου και τις 19 Ιουλίου. Θα είχαν σίγουρα νόημα, αν ο τελικός γίνονταν κανονικά στις 26 Ιουλίου όπως αρχικά είχε προγραμματιστεί. Δεν έχουν καμία σχέση με το ματς που θα διεξαχθεί 12 Σεπτέμβρη. Οπως και να έχει όμως: Η πρόκληση του νταμπλ είναι στο τραπέζι για τους Πειραιώτες. Η ευκαιρία να ξεκινήσουν τη νέα τους διαδρομή δίνοντας έναν θριαμβευτικό τόνο στην προηγούμενη. Και βέβαια η κατάλληλη ψυχολογική ώθηση για τον επόμενο «διπλό» τελικό που παραμονεύει μες τον Σεπτέμβρη. Εκείνον που οδηγεί – ξανά – στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ. Περιμένει νεότερα επ’ αυτού ο πρωταθλητής. Την Τετάρτη (16/9) στην Κύπρο η Ομόνοια υποδέχεται τον Ερυθρό Αστέρα και ο νικητής έρχεται να γίνει ζευγάρι με τον Ολυμπιακό στα πλέι-οφ της διοργάνωσης. Στις αναμετρήσεις (23-29/9) που χαρίζουν ένα εισιτήριο για το κυρίως πιάτο της κορυφαίας διασυλλογικής διοργάνωσης.

Αν προσθέσει κανείς την – έστω ετεροχρονισμένη – έναρξη του πρωταθλήματος (18/9, Ολυμπιακός-Αστέρας Τρίπολης) αλλά και το γεγονός ότι ο φετινός Σεπτέμβρης είναι 100% «μεταγραφικός», αντιλαμβάνεται και τη  δύσκολη άσκηση με την οποία έχουν καταπιαστεί στο μεγάλο λιμάνι. Απευθείας στα βαθιά. Οι Ερυθρόλευκοι πρέπει να φτιάξουν το νέο τους ρόστερ. Να το προετοιμάσουν για τη νέα σεζόν. Να κατακτήσουν το Κύπελλο. Να ξαναπιάσουν θέση στο Τσάμπιονς Λιγκ. Να μπουν με το δεξί στο πρωτάθλημα.  Πάρα πολλές απαιτήσεις για μια ομάδα που εν το μεταξύ Σεπτέμβρη βρίσκεται ακόμη στο διάστημα της προετοιμασίας της. Ολυμπιακός και απαιτήσεις βεβαίως εκ προοιμίου πάνε «πακέτο». Ενα απόλυτα ανταγωνιστικό περιβάλλον. Το φετινό όμως μοιάζει πραγματικά δυσκολότερο από τα συνηθισμένα. Το επιβάλλουν οι συνθήκες.

Ειδικές καταστάσεις

Το συγκεκριμένο μήνυμα όμως διαβάζεται και… ανάποδα: όλα αυτά συσπειρώνουν μια ομάδα. Της δίνουν εξ αρχής το απαραίτητο «προφίλ» που απαιτείται σε αληθινές μάχες. Και βέβαια της υπενθυμίζουν το περιβάλλον στο οποίο επιχειρεί. Κόντρα σε όλους. Ενίοτε και κόντρα στη λογική. Είναι συνηθισμένος στα δύσκολα ο Ολυμπιακός. Είναι κομμάτι του αγωνιστικού του χαρακτήρα. Η διαχείριση «ειδικών καταστάσεων». Το κέρδισε αυτό με τη δουλειά του ο Πέδρο Μαρτίνς. Στη μοναδική δοκιμή πριν από τον τελικό, οι Ερυθρόλευκοι επιστράτευσαν τον νεαρό Κωνσταντίνο Τζολάκη μπροστά από την εστία τους. Μετέτρεψαν τον Μπρούνο σε δεξιό μπακ. Εστειλαν τον Βασίλη Τοροσίδη στον αριστερό διάδρομο θυμίζοντας του, την εποχή που σαν «ελβετικός σουγιάς» έλυνε κάθε πρόβλημα της άμυνας. Και ποιος ξέρει τι άλλο μπορεί να σκαρώσει το τεχνικό τιμ ώστε να ανταπεξέλθει σε αυτή την αδιανόητη κατάσταση.

Η συνέπεια

Αυτό το νταμπλ όμως το θέλει πολύ. Θα είναι μια επιβράβευση των κόπων του για την περσινή καταπληκτική χρονιά εντός και εκτός συνόρων. Ο πήχης παραμένει ψηλά. Και η συνέπεια που αποτέλεσε σήμα κατατεθέν στην προηγούμενη διαδρομή μοιάζει προαπαιτούμενη και για την επόμενη.  Από το Πανθεσσαλικό και αυτόν τον τελικό-φάντασμα στην τρίτη απόπειρα διεξαγωγής του. Μέχρι όπου βγει…