Η MEGAλη επιστροφή στο «Νησί»

^«Ηταν πολλές οι φορές που με τον κορωνοϊό το μυαλό μου έτρεξε στο “Νησί” και σε σκηνές που κάναμε. Σε εκείνες τις πολύ δυνατές όπου δεν υπήρχε διάλογος. Στις μικρές κινήσεις που γίνονταν από τους ηθοποιούς. Οπως η σκηνή όπου ο Μάινας πάει να αγγίξει τη γυναίκα του (σ.σ.: την υποδυόταν η Κατερίνα Λέχου) για να τη βάλει μέσα στη βάρκα και αυτή τον πιάνει από το μπράτσο. Επειδή δεν θέλει να του πιάσει το χέρι». Ο σκηνοθέτης Θοδωρής Παπαδουλάκης, που έβαλε υπογραφή σε μία από τις σημαντικότερες και πιο εμπορικές στιγμές της ιδιωτικής τηλεόρασης, το «Νησί» του MEGA, θυμόταν σε μια πρόσφατη συζήτησή μας τη σειρά που συμπληρώνει 10 χρόνια (το πρώτο επεισόδιο προβλήθηκε στις 11 Οκτωβρίου 2010) και από απόψε επιστρέφει στο MEGA. Σαν να μην πέρασε μια μέρα, από μια άποψη, καθώς πρόκειται για μια σειρά που αποτυπώνει τις συνθήκες μιας καραντίνας και το κλίμα της κοινωνικής απόστασης. Σύμφωνα με το σενάριο της Μιρέλλας Παπαοικονόμου, που βασιζόταν στο ομότιτλο βιβλίο της Βικτόρια Χίσλοπ (εκδ. Διόπτρα, 2007, μτφ. Μιχάλης Δελέγκος), η ιστορία τοποθετείται στα τέλη της δεκαετίας του 1930, στην Κρήτη. Εκεί όπου μια κοινότητα αρρώστων εξορίζονται σ’ ένα ξερονήσι. Ξεγελώντας για λίγο τη μοναξιά τους, έπαιρναν μια ανάσα κανονικότητας – πάντα από απόσταση – κάθε φορά που τα αγαπημένα τους πρόσωπα μαζεύονταν στην απέναντι ακτή για να τους χαιρετήσουν.

Η αφήγηση μοιάζει ξαφνικά σύγχρονη. Κι όμως είναι παλιά. Είναι η πραγματική ιστορία της Σπιναλόγκας, του τόπου εξορίας των λεπρών, που μεταφέρθηκε στη μικρή οθόνη ως η ακριβότερη παραγωγή στην ιστορία της ελληνικής ιδιωτικής τηλεόρασης. Και φέρνει ακόμη και τώρα συγκίνηση στους συντελεστές του τηλεοπτικού εγχειρήματος. «Κάθε φορά που έβλεπα τις σκηνές στο γύρισμα, πάντα ένιωθα κάτι, ανατρίχιαζα. Ηταν αυτές οι μικρές στιγμές που είχαν να κάνουν με την επαφή σε μία κατάσταση που πραγματικά θεωρείς ότι πρέπει να συμπαρασταθείς στον συνάνθρωπό σου, να τον αγκαλιάσεις. Κι εκεί το πράγμα που δεν μπορείς να κάνεις είναι να τον αγγίξεις» συνεχίζει ο Θ. Παπαδουλάκης.

Η ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΛΕΧΟΥ. Η πρωταγωνίστρια της σειράς Κατερίνα Λέχου παρομοίαζε τον περασμένο Μάιο στα «ΝΕΑ» τη θρυλική σκηνή της βάρκας με την απόσταση που καλείται να πάρει από τους δικούς της ανθρώπους για το καλό τους. «Σκηνές όπως όταν με πήγαινε απέναντι ο Στέλιος Μάινας που δεν τον άφηνα ούτε να μου πιάσει το χέρι είναι αντίστοιχες με το ότι μέχρι σήμερα δεν πιάνω τους γονείς μου γιατί θεωρώ ότι είναι ευπαθής ομάδα. Αυτή η απόσταση που αναγκάζεσαι να κρατήσεις με τους ανθρώπους για να είναι υγιείς». Ερμηνεύοντας την ευγενική δασκάλα Ελένη Πετράκη που καταλήγει στη Σπιναλόγκα λεπρή, έφερε αυτή την απόσταση διαρκώς σε όλες τις κινήσεις της στο σετ. «Ολο αυτό ήταν τόσο δύσκολο όσο είναι οι αποχωρισμοί στη ζωή μας, οι οποίοι είναι συνεχείς και αδιάλειπτοι. Κόβεται ο ομφάλιος λώρος, θηλάζουμε και ξαφνικά αποκοβόμαστε. Νομίζω ότι η ζωή μας είναι γεμάτη αποχωρισμούς. Ο άνθρωπος εκπαιδεύεται πολύ νωρίς για αυτό. Αυτό που έχει να κάνει είναι να ανακαλέσει το συναίσθημα αυτό. Που νιώθεις ότι χάνεις ξαφνικά τις ρίζες σου, τη γείωσή σου. Δεν είναι ευχάριστο συναίσθημα, αλλά μας τυχαίνει σε τακτά χρονικά διαστήματα σε όλη τη ζωή μας» υπογραμμίζει η ηθοποιός.

Ο ΣΤΕΛΙΟΣ ΜΑΪΝΑΣ. Από την άλλη, ο συμπρωταγωνιστής της Στέλιος Μάινας, εκ ρόλου, ήταν ο συνδετικός κρίκος ανάμεσα σ’ αυτόν τον κόσμο των αρρώστων και των υγιών. Κι αυτή η λεπτομέρεια μία δεκαετία μετά τα γυρίσματα τον κάνει να βλέπει αυτή τη σύγκρουση των δύο κόσμων ως κοινωνικό ζήτημα. «Κατά τη διάρκεια του κορωνοϊού εγώ γνώρισα εξ ακοής αυτόν τον αποκλεισμό των ανθρώπων. Γιατί προφανώς οι κοινότητες για να προστατευτούν δημιουργούν στεγανά. Η Σπιναλόγκα, η οποία έμεινε τόσο πολλά χρόνια στην αφάνεια, φέρει το μήνυμα του αποκλεισμού. Αυτό δηλαδή που δεν μπορούμε να το δεχθούμε και υποτίθεται ότι μας απειλεί, το εξοβελίζουμε» δηλώνει ο ηθοποιός. Ο ίδιος υποδύθηκε τον ψαρά Γιώργο Πετράκη, ο οποίος μεταφέρει καθημερινά προμήθειες στο Νησί αλλά δεν καταφέρνει να γλιτώσει το πιο δύσκολο δρομολόγιο, αυτό της μεταφοράς της συζύγου του και της κόρης του απέναντι. Η εμπειρία των γυρισμάτων της σειράς του MEGA τού έχει μείνει αξέχαστη, όπως κι ένας από τους συμβούλους της παραγωγής που είχε περάσει από τη Σπιναλόγκα. «Είχαμε έναν σύμβουλο καταπληκτικό, πρώην χανσενικό, ο οποίος ήταν παρών σε όλα τα γυρίσματα. Ο Μανώλης Φουντουλάκης, ο οποίος πλέον έχει φύγει από κοντά μας. Βοήθησε καταπληκτικά στα γυρίσματα και μας δάνεισε ένα μικρό κομματάκι από την πίστη του ότι θα γίνει καλά. Οι άνθρωποι που περνάνε ένα τέτοιο μαρτύριο ή θα γίνουν πολύ καλοί άνθρωποι ή μετά θα ξεχειλίζουν από κακία. Αυτός ξεχείλιζε από καλοσύνη και αγάπη για τους άλλους. Και αυτό για μας μπορεί να είναι ένα μάθημα στην εποχή του κορωνοϊού» τονίζει ο Μάινας.

ΕΜΜΟΝΗ ΣΤΗ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΑ. Το «Νησί» ήταν – και είναι – ένα στοίχημα του MEGA με το κοινό, καθώς του προσφέρει διαφορετική ψυχαγωγία. Τα μυστικά της επιτυχίας κρύβονται στην εμμονή της λεπτομέρειας, τη συστηματική προετοιμασία, στο πνεύμα συνεργασίας που αναπτύχθηκε ανάμεσα στους συντελεστές, τα ευρωπαϊκά πρότυπα εργασίας αλλά και στην τόλμη της παραγωγής. «Η πιο βαθιά πρόκληση ήταν η ίδια η θεματολογία. Ποιος θα καθόταν δηλαδή να δει ένα σίριαλ που θα μιλούσε για λεπρούς; Αλλά εγώ πιστεύω πρέπει να πρωτοστατείς στα γούστα του κόσμου και όχι να τα ακολουθείς» σύμφωνα με την Κατερίνα Λέχου. «Με χαροποιεί ιδιαιτέρως ότι δέκα χρόνια μετά φτάνουμε στο σημείο να κάνουμε αναφορά σε μία δουλειά. Είμαστε ικανοί. Εχουμε ικανούς καλλιτέχνες, τεχνικό προσωπικό, παραγωγούς. Εχουμε κι εξαιρετικό κοινό και για να μας δει και για να μας στηρίξει. Η διαφορά είναι ότι πρέπει να το τολμήσουμε. Να τολμήσουν δηλαδή τα κανάλια να ξανακάνουν νέα πράγματα που να μας χαροποιούν και να μας κάνουν υπερήφανους για το τι μπορούμε να κάνουμε» σύμφωνα με τον Στέλιο Μάινα.