Οι άνοδοι, το… ψωμοτύρι του!

Η γνωριμία με τον Μπάμπη Τεννέ έγινε στα μέσα της δεκαετίας του ’90. Οχι στην άγονη γραμμή των μικρών κατηγοριών, αλλά στα νταμάρια του Βύρωνα. Τότε, αυτός ο ικανός αλλά συνάμα υποτιμημένος προπονητής πάλευε να βάλει το όνομά του στην κουβέντα με τους νέους και ελπιδοφόρους τεχνικούς, όντας στο τιμόνι του Αθηναϊκού. Η ιστορική ομάδα με το πλατανόφυλλο στο στήθος είχε ήδη διαγράψει μια πορεία μικρή στην Α’ Εθνική, οι παλαιότεροι ένιωθαν συγκίνηση που την ξανάβλεπαν στο γκρουπ των ισχυρών, είναι όμως γεγονός πως βρισκόταν σε φάση αποδυνάμωσης. Ο Τεννές, όμως, εκεί. Βράχος. Σαν τις εικόνες με τους θεόρατους βράχους, αυτούς που «προστατεύουν» με τη σκιά τους το δημοτικό γήπεδο του Βύρωνα και ενίοτε φιλοξενούν οπαδούς που ρισκάρουν προκειμένου να μην κόψουν εισιτήριο… Επί 12 αγωνιστικές ο Αθηναϊκός έμεινε αήττητος. Παράσημο μεγάλο, κι ας έχει ξεχαστεί. Τελικά, η νέα έξοδος στην Ευρώπη δεν ήρθε, ο Τεννές έμεινε κι άλλο στη συνοικία αυτή και τελικά ο Αθηναϊκός υποβιβάστηκε όχι στα δικά του χέρια. Το πώς συμπεριφερόταν ο κόουτς Τεννές, το πώς ζούσε με ένταση το ματς, ακόμη το θυμάμαι, να πω την αλήθεια…

Επιστροφή στο σήμερα: το σαββατόβραδο ο Τεννές, βαδίζοντας στα 67 του χρόνια πλέον, γιόρτασε μία ακόμη άνοδο στην κατηγορία των ισχυρών. Το πλούσιο βιογραφικό του έχει κι άλλες χάντρες στο κομπολόι των επιτυχιών.

Υπεράνω αμφισβήτησης

Με δύο νίκες επί της Ξάνθης, ο αγαπημένος του Απόλλωνας επέστρεψε στη Σούπερ Λίγκα. Και γιατί «αγαπημένος»; Απλά, ο προπονητής είναι γέννημα θρέμμα των Πατησίων, μιας γειτονιάς αθλητομάνας. Στον Απόλλωνα έχει βρεθεί έξι φορές, σε μια σχέση ζωής που όλο δείχνει να λήγει και όλο κύκλους κάνει με φοβερή δυναμική. Τον έφεραν πίσω το φθινόπωρο του ’18, έφυγε και επανήλθε πριν από το μπαράζ γιατί, όλα κι όλα, αυτή τη διαδικασία κανείς δεν τη γνωρίζει καλύτερα από τον Τεννέ. Συνολικά έχει επτά ανόδους! Το 2005 με τον Ακράτητο, μετά με την Κέρκυρα, το 2010 ξανά γιόρτασε στο νησί των Φαιάκων, το 2011 ήταν η σειρά του Παναιτωλικού, το 2013 η άσημη Καλλονή πόνταρε στον έλληνα τεχνικό και δεν διαψεύστηκε, όπως και το 2017 η Λαμία. Θα έλεγε κάποιος ότι ο Μπάμπης Τεννές αρέσκεται να αναλαμβάνει ομάδες της λεγόμενης δεύτερης ταχύτητας του εγχώριου ποδοσφαίρου και να τις εκτοξεύει! Να τις στέλνει στην πρώτη κατηγορία. Και μετά είτε να συνεχίζει λίγο ακόμη είτε να αποχωρεί. Προφανώς γιατί δεν απολαμβάνει την εμπιστοσύνη των διοικητικών. Το είπαμε άλλωστε στην αρχή: πρόκειται για προπονητή που δεν γυαλίζει στο μάτι των προέδρων. Μόνο το 2000 ο Αρης, μια ομάδα από το πάνω ράφι, τον διάλεξε, αλλά ο Τεννές δεν έλαμψε. Και συνέχισε το γνωστό του δρομολόγιο που τον έχει φέρει (μεταξύ άλλων) δύο φορές στην Καλλιθέα, τρεις στην Κέρκυρα και δύο στη Λαμία. Σαν να λέμε πως επιλέγει τα γνωστά μονοπάτια.

Ο δικός του δρόμος

Οπως και την πεπατημένη ακολουθεί σε όλη την προπονητική του διαδρομή: είναι θιασώτης της στρατηγικής και του καταλογίζουν πως προτιμά να κρατά στην άμυνα τους ποδοσφαιριστές, να διασφαλίζει πρώτα τα νώτα του. Εδώ που τα λέμε, με τις συγκεκριμένες ομάδες που προπόνησε, δεν θα μπορούσε και να ανοιχτεί στο πέλαγος…

Οπως και να ‘χει, αμυντικογενής ή όχι, ο Μπάμπης Τεννές αφήνει τα σημάδια του στο ποδόσφαιρο το ελληνικό. Ισως δεν κατακτήσει ποτέ έναν τίτλο, μπορεί πάλι να μη δει το όνομά του με «ξύλινα» γράμματα στις εφημερίδες. Οι λάτρεις όμως των μικρών κατηγοριών, όσοι μοχθούν για να ανέβουν στην ιεραρχία, δεν μπορεί, μάλλον θα τον έχουν ψηλά στην εκτίμησή τους. Για τη δουλειά και τα αποτελέσματά του!