«Θυμάμαι καλά αυτό το γήπεδο»

Ευγενής και χαμογελαστός. Με διάθεση να εξερευνήσει έναν νέο ποδοσφαιρικό κόσμο. Και μάλλον εντυπωσιασμένος από τις πρώτες εικόνες σε φόντο ερυθρόλευκο. Συνυπογράφουν για αυτό αυτόπτες μάρτυρες στο αθλητικό κέντρο του Ρέντη και του Γεώργιος Καραϊσκάκης παρατηρώντας τον Ραφίνια και τις πρώτες ώρες του στο μεγάλο λιμάνι. Την αφετηρία μιας νέας εποχής για τον περίφημο βραζιλιάνο μπακ που, όπως δήλωσε, ανυπομονεί για το επόμενο τατουάζ στο κορμί του: εκείνο που θα σκαρώσει για να θυμάται τους τίτλους που θα κατακτήσει με τον Ολυμπιακό.

«Μα αυτός είναι ο Μάρκο Πάντελιτς. Τι σπουδαίος σκόρερ με τη Χέρτα. Να και ο Χολέμπας. Πολύ δυνατός και γρήγορος. Τον θυμάμαι από το Μόναχο. Είχαμε παίξει αντίπαλοι μια φορά στο Κύπελλο, όταν εγώ αγωνιζόμουν στη Σάλκε». Οχι, ο Little Rafa δεν περίμενε απαντήσεις. Μάλλον μονολογούσε απολαμβάνοντας την πρώτη βόλτα του στο φαληρικό γήπεδο που εδώ και μερικά 24ωρα είναι το νέο ποδοσφαιρικό του σπίτι. Λες και ήταν βόλτα σε μουσείο. Στεκόταν κάθε τόσο μπροστά στις φωτογραφίες και τις τοιχογραφίες στους διαδρόμους γύρω από τα αποδυτήρια του Καραϊσκάκης, που «είναι ομορφότερα από αυτά που είχαμε στην Μπάγερν», και επεξεργαζόταν το θυμικό του ανοίγοντας το άλμπουμ με τις αναμνήσεις: από το 2005 ως το 2019 στην Μπουντεσλίγκα με ένα μικρό διάλειμμα μιας σεζόν (Τζένοα, 2010-11). Και, με το καλό, μπροστά από τη 15η σεζόν του στα ευρωπαϊκά γήπεδα επιστρέφοντας στη Γηραιά Ηπειρο για λογαριασμό του Ολυμπιακού. Τον ξέρει για τα καλά το ποδόσφαιρο. Το ξέρει ακόμη καλύτερα ο ίδιος.

Ζωντανή εικόνα…

Το βράδυ της 16ης Σεπτεμβρίου 2015 δεν είχε επιλεγεί από τον Πεπ Γκουαρντιόλα. Είχε μείνει στον πάγκο σε εκείνο το Ολυμπιακός – Μπάγερν 0-3 που άνοιξε την αυλαία του Τσάμπιονς Λιγκ. Και αυτή η εικόνα όμως είναι ζωντανή στο μυαλό του. «Θυμάμαι καλά αυτό το γήπεδο. Θυμάμαι τον θόρυβο και το πώς κουβεντιάζαμε με τους συμπαίκτες μου στο ταξίδι της επιστροφής στο Μόναχο για τους φίλους του Ολυμπιακού που δεν σταμάτησαν να τραγουδούν ούτε λεπτό» παραδέχθηκε στη συνέντευξη που παραχώρησε στην ιστοσελίδα των πρωταθλητών. Σε αυτό το intro που έχει ξεσηκώσει για τα καλά όχι μόνο το ερυθρόλευκο αλλά συνολικά το εγχώριο ποδοσφαιρικό κοινό. Βλέπετε, οι Πειραιώτες έμειναν συνεπείς στις παραδόσεις. Και Ραφίνια δεν προκύπτουν κάθε μέρα στο ελληνικό πρωτάθλημα. Οπως δεν προκύπτουν κάθε μέρα Βαλμπουενά, για να θυμηθούμε το περσινό αντίστοιχο «μπαμ» που προέκυψε και πάλι από τους συνήθεις υπόπτους. Από τον Ολυμπιακό που μια με τις μεταγραφές και μια με τις ευρωπαϊκές περιπέτειες διατηρεί ζωντανή μια σχέση που υπό άλλες συνθήκες θα είχε τελειώσει προ πολλού: εκείνη της κεντρικής ποδοσφαιρικής σκηνής με τη χώρα μας.

Πλανήτης Ράφα

Χθες το απόγευμα στην πρώτη φωτογραφία που ανάρτησε ο Μάρσιο Ράφαελ Φερέιρα ντε Σόουζα (ναι, ο Ραφίνια) με τη φανέλα του Ολυμπιακού στον λογαριασμό του στο Instagram υπήρχαν περισσότερα από 400.000 likes και 10.000 σχόλια. Ο Βραζιλιάνος έχει μισή… Ελλάδα δική του στην υδρόγειο των social media: περισσότερους από έξι εκατομμύρια φίλους και followers στις κεντρικές πύλες της κοινωνικής δικτύωσης. Ο Ματιέ Βαλμπουενά που ως τώρα «προηγούνταν» στη σχετική λίστα του ελληνικού ποδοσφαίρου έχει κάτι λιγότερο από δύο εκατομμύρια. Οι αριθμοί είναι εξωφρενικοί για μια τόσο μικρή αγορά όπως η δική μας. Και αυτοί προτίθενται στη διαρκή προσπάθεια των Ερυθρολεύκων να μεγαλώσουν τον ίσκιο τους. Με κάθε σύγχρονο τρόπο. Με κάθε τους κίνηση.

Το γαϊτανάκι της επιβεβαίωσης

Στις πρώτες ημέρες του Αυγούστου η Γαλατάσαραϊ κατέθεσε πρόταση διετούς συμβολαίου στον Ραφίνια. Σύμφωνα με πληροφορίες, το συνολικό ύψος της ξεπερνούσε κατά 800.000 ευρώ την πρόταση του Ολυμπιακού. Ο βραζιλιάνος σταρ όμως είχε πάρει ήδη την απόφασή του. Κάπως έτσι οι γείτονες προχώρησαν στην απόκτηση του Ομάρ Ελαμπντελαουί που μόλις έκλεισε τον κύκλο του στο μεγάλο λιμάνι. Και όσο για τη Φλαμένγκο; Εκείνη θέλησε να καλύψει το κενό που άφησε ο Ραφίνια στη δεξιά της πτέρυγα με τον Μαουρίσιο Ισλα. Τον Χιλιανό που είχε προταθεί και στον Ολυμπιακό και που τα τελευταία τρία χρόνια ήταν κάτοικος Κωνσταντινούπολης για λογαριασμό της Φενέρ. Αυτό το ενδιαφέρον μεταγραφικό γαϊτανάκι είναι από μόνο του μια ιστορία αυτοτελής. Είναι όμως και μια απόδειξη για όλα τα παραπάνω. Για το πώς οι Πειραιώτες «μεγαλώνουν». Ο Ραφίνια επέστρεψε στην Ευρώπη για να ευχαριστηθεί το ποδόσφαιρο. Για να κερδίσει τίτλους. Για να αγωνιστεί ξανά στο Τσάμπιονς Λιγκ (50 συμμετοχές από τη φάση των ομίλων και πέρα). Το πακέτο του Ολυμπιακού όλα αυτά τα προσφέρει. Η επιλογή του λοιπόν προφανώς είχε και αυτά τα κριτήρια.

«Το πρωτάθλημα Ελλάδας»

«Με την Μπάγερν Μονάχου κέρδισα τα πάντα. Κάναμε ένα τρεμπλ, φτάσαμε στο ψηλότερο σημείο το 2013 όταν κερδίσαμε το UEFA Champions League, το γερμανικό πρωτάθλημα, το Κύπελλο και το Σούπερ Καπ. Κερδίσαμε τα πάντα εκεί, πολύ σημαντικούς τίτλους. Στη Βραζιλία επίσης κέρδισα πέντε τίτλους. Οι καλύτερες στιγμές όμως είναι πάντα αυτές που θα έρθουν. Ελπίζω και εδώ να κερδίσω τίτλους για να σημαδέψω στο δέρμα μου μία κατάκτηση με τον Ολυμπιακό. Δεν έχω κερδίσει το πρωτάθλημα Ελλάδας. Δεν έχω κατακτήσει το Κύπελλο» υποστήριξε ο 35χρονος που έφτασε στη χώρα μας με δύο συνεργάτες του. Τον μάνατζέρ του και τον υπεύθυνο επικοινωνίας του: συνεργάτη που έχει στο πλευρό του από την εποχή που αγωνιζόταν ακόμη στο Γκελζενκίρχεν για λογαριασμό της Σάλκε παρέα με τον «κολλητό» του Μανουέλ Νόιερ, που το βράδυ της Κυριακής χάρισε ένα ακόμη Τσάμπιονς Λιγκ στην αγαπημένη τους Μπάγερν.

«Αυτά που ήθελα να ακούσω»

Το απόγευμα ο Ραφίνια βρέθηκε στον Ρέντη. Εκεί γνώρισε από κοντά τον Πέδρο Μαρτίνς, για τον οποίο έχει ακούσει τα καλύτερα λόγια από τον Ζόρζε Ζεσούς: τον άνθρωπο που τον έπεισε να επιστρέψει στη Βραζιλία για τη Φλαμένγκο χαρίζοντάς του μια καταπληκτική ποδοσφαιρική σεζόν. «Εχω λοιπόν καλές πληροφορίες από τον Ζόρζε Ζεσούς για τον νέο μου προπονητή. Μου είπε ότι πρόκειται για έναν πολύ καλό επαγγελματία που έχει ένα λαμπρό μέλλον μπροστά του και έτσι είμαι σίγουρος ότι θα δουλέψω με έναν πολύ ποιοτικό προπονητή. Με τον κόουτς Μαρτίνς είχα μιλήσει στο τηλέφωνο πριν φτάσω στην Ελλάδα. Μου εξήγησε τα πάντα. Πώς είναι ο σύλλογος του Ολυμπιακού, πώς είναι ο κόσμος μας, οι οπαδοί και το πόσο φανατικοί είναι, πώς είναι οι παίκτες. Μου εξήγησε ότι ο σύλλογος είναι μια οικογένεια, ότι ανάμεσα στους παίκτες υπάρχουν σχέσεις πολύ στενές και ζουν σαν μια οικογένεια. Είναι αυτό ακριβώς που ήθελα να ακούσω».