Ο Αμπέλ, ο Λουτσέσκου και η Μπεσίκτας

Ποιο είναι το μυστικό του ΠΑΟΚ για να περάσει την Μπεσίκτας και να συνεχίσει να ελπίζει στην πρώτη του παρουσία σε ομίλους του Champions League; Να βάλει ο προπονητής του στην οθόνη και να δει πολλές φορές τα εκτός έδρας παιχνίδια της ομάδας του με Ολυμπιακό και ΑΕΚ στο φινάλε των πλέι οφ τον Ιούλιο. Εκεί που εμφάνισε μια ομάδα η οποία έφερνε περισσότερο στο «σύνολο Λουτσέσκου», παρά στο «σύνολο Αμπέλ». Από τη φιλοσοφία της, τον τρόπο παιχνιδιού της, τη σκοπιμότητά της, έως την τακτική της συμπεριφορά.

Τι έκανε ο Φερέιρα σ’ αυτά τα δύο παιχνίδια; Εστειλε την ομάδα του στο γήπεδο με πρώτο στόχο να μη χάσει το παιχνίδι. Οχι να το κερδίσει. Αλλά να μην το χάσει. Ολη τη σεζόν πάλευε για να παρουσιάσει θέαμα, επιθετικότητα, αυτοματισμούς από τη μέση και μπροστά. Αλλά έχανε σε τρεξίματα, επιστροφές και δεν υπήρξε ποτέ συμπαγής όπως με τον Λουτσέσκου. Θέλησε να αλλάξει μια ομάδα εν μία – καλοκαιρινή – νυκτί και τελικά της αλλοίωσε τον χαρακτήρα με τον οποίο πορευόταν επί μία διετία. Ο ΠΑΟΚ είχε μάθει να παίζει όπως ήθελε ο Λουτσέσκου. Είχε δώσει στον αντίπαλο να καταλάβει πως πρώτα θα του έβγαινε η ψυχή και μετά θα έπαιρνε αποτέλεσμα.

Ο Αμπέλ Φερέιρα θέλησε να κάνει τον ΠΑΟΚ… Μπράγκα. Ομως αυτό θέλει χρόνο. Υπομονή. Και παίκτες που θα μπορούν να το εκπροσωπήσουν και να το βγάλουν στο γήπεδο. Το «έσωσε» ο Πορτογάλος στο φινάλε της σεζόν. Με την κατάκτηση της δεύτερης θέσης διατήρησε τη θέση του. Και το έκανε ξεσκονίζοντας τις τακτικές του προκατόχου του, στα δύο σημαντικότερα παιχνίδια που είχε να δώσει, τα οποία του χάρισαν τους τέσσερις πολύτιμους βαθμούς που έψαχνε.

Αν πάει με αυτή τη λογική στο

νοκάουτ ματς με την Μπεσίκτας, ο ΠΑΟΚ μπορεί να ελπίζει πως θα τα καταφέρει. Δεν είναι δα και κάποιο μεγαθήριο οι Τούρκοι. Αλλά ούτε και ο ευρωπαίος ΠΑΟΚ τους φοβίζει.