«Δεν μπορούμε να αψηφούμε τους επιστήμονες»

Από την εποχή που εμφανίστηκε ως μέλος του γκρουπ «Νέοι επιβάτες» έχει μεσολαβήσει μια ζωή με στιγμές και βιώματα τα οποία έφτιαξαν τον κόσμο που ονειρεύεται και προτείνει μέσα στα τραγούδια του. Αυτή τη διαδρομή ο Δημήτρης Ζερβουδάκης θα αφηγηθεί στη συναυλία που ετοιμάζει για την Τεχνόπολη στις 25 Αυγούστου. Ανασύροντας στη μνήμη του τα πρώτα βήματα λέει: «Ηταν αρχέγονη η προσέγγιση τότε και επικοινωνούσαμε με τον βασικό τρόπο – σαν μια παρέα σε ένα τραπέζωμα. Επειτα άρχισε να υπάρχει η απαίτηση για κάτι καλύτερο, οπότε δημιουργήθηκαν άλλες βάσεις. Κάπου εκεί βγήκαν μπροστά και οι επιρροές, και αυτές έχουν μεγάλη σημασία. Οταν δηλαδή είσαι γοητευμένος από ρεύματα μουσικά του εξωτερικού τα οποία έχουν δώσει τεράστιες καλλιτεχνικές στιγμές, δεν γίνεται να μην αποτυπωθούν στη δημιουργία σου».

Μάρκος Βαμβακάρης, Γκάμπριελ, Pink Floyd, Φρανκ Ζάπα, Χέντριξ αλλά και η δημοτική παράδοση έχουν διαμορφώσει τον ήχο του και το μουσικό ιδίωμα. Είναι δικά του κομμάτια και μπήκαν μέσα στη μουσική του. «Συνέβη μάλιστα με έναν μπάσταρδο τρόπο που εμένα δεν με πείραζε, ίσα-ίσα. Το έβλεπα γόνιμο και δημιουργικό. Πολλές φορές όμως μέσα στα χρόνια έχω κατηγορηθεί από ανθρώπους οι οποίοι λειτουργούν φονταμενταλιστικά στην τέχνη για ασυνέπεια ως προς το καλλιτεχνικό μου έργο. Οτι δεν έχω δηλαδή στραμμένο το βλέμμα μου προς μία κατεύθυνση. Ομως δεν μπορώ να κάνω κάτι άλλο, και αυτό είναι που έχει σημασία για μένα».

Τα χρόνια όμως βάθυναν και τη σχέση του με τους ομότεχνούς τους, ιδιαίτερα εκείνους με τους οποίους επιλέγει να συνεργάζεται. Τη σκηνή της Τεχνόπολης θα μοιραστεί με τα «Καντινέλια» – το γκρουπ του Θανάση Ζήκα και της Εύης Σεϊτανίδου – και τη Γεωργία Νταγάκη. «Στήσαμε τη συναυλία με λογική συγκροτήματος, και όχι ως καλλιτέχνες οι οποίοι βρέθηκαν και δημιουργούν ο καθένας στον περιχαρακωμένο χώρο τους. Θα αφήσουμε να μιλήσει το ίδιο το υλικό, τα τραγούδια. Οπωσδήποτε σε αυτή τη διάταξη των κομματιών κρατάς τις κορυφές σου, τις οποίες αναγνωρίζεις κι εσύ μέσα στα χρόνια». Ποιες θεωρεί άραγε δικές του κορυφές; «Κατ’ αρχάς ας παραδεχτούμε ότι έχουν να κάνουν με την εμπορική επιτυχία. Δεν την αξιολογώ ως πρωταρχικό στοιχείο, αλλά δεν τη σνομπάρω. Είναι ωραίο να συνδέονται τα δικά σου αγαπημένα με τις επιλογές του κοινού διότι δημιουργούν μια κοινή πεποίθηση. Τέτοια τραγούδια είναι το “Γράμμα σ’ ένα ποιητή”, τα “Ανείπωτα”, “Νεράιδες” κ.ά.».

Η ΝΕΑ ΟΜΑΔΑ. Από τη διαδικασία αυτή της συνάντησης διαφορετικών γενεών καλλιτεχνών είναι ζητούμενο και ανάγκη να λειτουργείς αφαιρετικά για να μπορέσει να υπάρξει χώρος και για τον άλλον. «Είναι μια πολύ ωραία διαδικασία η οποία κρύβει ένα μυστικό ανανέωσης: η νέα ενέργεια που έρχεται, η ομάδα που μπαίνει σε μια λογική να εργαστεί για να είμαστε εντάξει σε αυτό που στήνεται. Αυτές οι σημαντικές συναντήσεις είναι μια μάχη δημιουργική μέσα από την οποία ο καθένας θα αφήσει ένα στοιχείο από τη διαδρομή του. Το στοίχημα είναι όλα αυτά να μπορέσουμε να τα συγκεράσουμε με έναν τρόπο ο οποίος θα εμπεριέχει την αγωνία και την αγάπη για την τέχνη μας».

Η τέχνη που όπως λέει δεν έμεινε αλώβητη σε αυτή τη δυστοπική περίοδο: «Ακουσα ότι δεν θα γίνει η Διεθνής Εκθεση Θεσσαλονίκης. Αυτό είναι ένα μέτρο που θα επιτείνει προς το χειρότερο την ψυχολογία μας. Αυτό που διαπιστώνω και στεναχωριέμαι πάρα πολύ είναι ότι αντί να λειτουργήσουμε με περισσότερη ταπεινοφροσύνη αυτή την εποχή αφήνοντας χώρο για τον διπλανό – μιλάω για τους καλλιτέχνες -, μας έχει πιάσει μια αδημονία. Δεν είναι όμως ενδεδειγμένο να κάνουμε λάιβ με τρόπο που να προκαλούν οριζόντια μέτρα. Δεν γίνεται να αψηφούμε τους επιστήμονες προσπαθώντας να βεβαιώσουμε πόσο κόσμο μπορούμε να μαζέψουμε σε ένα λάιβ. Το θέμα της πανδημίας είναι εδώ, η κατάσταση είναι δύσκολη και χρειάζεται μια υπεύθυνη στάση από όλους μας προκειμένου να το αντιμετωπίσουμε. Δεν έχουμε να αποδείξουμε τίποτα αυτό τον καιρό για το ποιοι είμαστε, πόσοι είμαστε και “αν” είμαστε!».

INFO{CR}Δημήτρης Ζερβουδάκης, Γεωργία Νταγάκη, Καντινέλια στην Τεχνόπολη (Πειραιώς 100, Γκάζι, τηλ. 213-0109300), 25/8 στις 21.30.