Ο τελευταίος μεγάλος σισιλιάνος γκάνγκστερ
Ο Ματέο Μεσίνα Ντενάρο ή «διαβολικός» ή «στεγνός», διοικεί εξαφανισμένος εδώ και 27 χρόνια τη μαφιόζικη οργάνωσή του κρυμμένος κάπου στον κόσμο n Είναι η μεγάλη εμμονή των ιταλών δικαστών και της αστυνομίας {LF}n Θεωρείται ο δράστης πενήντα ανθρωποκτονιών – ανάμεσά τους έγκυοι και παιδιά – και μερικών από τις φονικότερες επιθέσεις της Κόζα Νόστρα τη δεκαετία του 1990
Τα κοιμητήρια λένε κάποιες φορές περισσότερα για τις κοινωνίες που είναι καταδικασμένες στη σιωπή από τη βουή των δρόμων τους. Το μνήμα του Λορέντσο Τσιμαρόσα, ενός μικρού επιχειρηματία από το Καστελβετράνο της Σικελίας που έσπασε το τείχος της omerta γύρω από τον πλέον καταζητούμενο άνθρωπο της Ιταλίας, βρέθηκε πέρυσι κατεστραμμένο. Κανείς δεν προσπάθησε να βρει τους ενόχους. Δεν χρειαζόταν. Από τον ταπεινό του τάφο με τις οικογενειακές επιγραφές που θυμίζουν το θάρρος και την τόλμη του κατά την τελευταία χρονιά της ζωής του μπορεί να δει κανείς το φανταχτερό και πολυτελές πάνθεο της φαμίλιας Μεσίνα Ντενάρο.
Ο πατριάρχης, ο Ντον Τσίτσο, ήταν ένας capo της μαφίας που έζησε και πέθανε ως φυγάς. Διοικούσε με σιδερένια γροθιά ξεγλιστρώντας παράλληλα σαν χέλι: μόνο μετά τον θάνατό του τον βρήκε η αστυνομία. Η τέλεια έμπνευση για τον γιο του, τον Ματέο Μεσίνα Ντενάρο, δράστη πενήντα ανθρωποκτονιών – ανάμεσά τους έγκυοι και παιδιά – και μερικών από τις φονικότερες επιθέσεις της Κόζα Νόστρα τη δεκαετία του 1990. Σήμερα, 27 ολόκληρα χρόνια αφότου εξαφανίστηκε, διοικεί τη μαφιόζικη οργάνωσή του κρυμμένος κάπου στον κόσμο. Είναι ο τελευταίος μεγάλος σισιλιάνος γκάνγκστερ . Η μεγάλη εμμονή των ιταλών δικαστών και της αστυνομίας.
Ο Τσιμαρόσα έγινε το 2013 ο πρώτος pentito (μετανοημένος, στο λεξικό της μαφίας) από το περιβάλλον του capo του Καστελβετράνο. Η μισή οικογένεια Μεσίνα Ντενάρο καταδικάστηκε, έγιναν δεκάδες κατασχέσεις, ακόμα και σήμερα πραγματοποιούνται κάθε εβδομάδα συλλήψεις χάρη σε εκείνη την ομολογία. Ο Ματέο Μεσίνα Ντενάρο, ωστόσο, παραμένει άφαντος από το 1993 – τότε εξαφανίστηκε, έπειτα από λίγες διακοπές στο Φόρτε ντέι Μάρμι της Τοσκάνης, ενώ ήδη τον βάρυναν κατηγορίες και καταδίκες για μαφιόζικα εγκλήματα, επιθέσεις, ληστείες, κατοχή εκρηκτικών και περίπου 50 ανθρωποκτονίες, ανάμεσά τους και η δολοφονία ενός 13χρονου παιδιού, γιου γκάνγκστερ, το οποίο διέλυσαν μέσα σε νιτρικό οξύ έπειτα από ομηρεία 779 ημερών ώστε να αποτραπεί ο πατέρας του από το να συνεργαστεί με τη Δικαιοσύνη. Στην πόλη των 30.893 κατοίκων από την οποία κατάγεται, στην επαρχία Τραπάνι της Σικελίας, κανείς δεν τολμά να προφέρει δυνατά το όνομά του. Καλύτερα μια χειρονομία, ένα βλέμμα στον ουρανό, ένα χαμήλωμα της φωνής. Αλλωστε σχεδόν κανείς δεν ξέρει πώς είναι η όψη του σήμερα.
ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΟ ΒΙΒΛΙΟ. «Δεν υπάρχουν φωτογραφίες, δακτυλικά αποτυπώματα, το ηχόχρωμα της φωνής του είναι άγνωστο» λέει στην «El Pais» ο δημοσιογράφος Λίριο Αμπάτε, που μόλις κυκλοφόρησε το «U’Siccu», ένα βιβλίο που ξεκινά με αυτή τη διαπίστωση και ερευνά τις σχέσεις αμοιβαίου συμφέροντος που διατηρούσε ανά τα χρόνια ο Μεσίνα Ντενάρο με πολιτικούς – χωρίς αυτούς, λέει ο Αμπάτε, καμία φυγή δεν θα είχε διαρκέσει. «U’Siccu», «Ο Στεγνός», είναι το παρατσούκλι του φυγά. «Diabolik», επίσης. Γεννήθηκε στις 26 Απριλίου του 1962, είναι λοιπόν 58 χρόνων, λένε πως ο διαβόητος Τότο Ρίινα τον θεωρούσε ως τον εξυπνότερο από τα βαφτιστήρια του, λένε πως έχει υποβληθεί σε πλαστική προσώπου στη Βραζιλία και σε επέμβαση για τον στραβισμό του στη Βαρκελώνη, λένε επίσης ότι «είναι άνθρωπος διαβασμένος, του αρέσει η κλασική λογοτεχνία, τα λατινικά και τα ελληνικά, αλλά και τα βιντεοπαιχνίδια, τα ακριβά ρούχα, τα πολυτελή αυτοκίνητα» – λένε πολλά, αλλά ελάχιστοι γνωρίζουν μετά βεβαιότητας, και αυτοί δεν μιλούν.
Ο Φεντερίκο Καφιέρο ντε Ράχο, ο ιταλός γενικός εισαγγελέας κατά της μαφίας, αναγνωρίζει πως το κυνήγι του «Διαβολικού» αποτελεί προτεραιότητα για τη χώρα. «Ενα κράτος που μπορεί να συλλάβει έναν φυγάδα όπως αυτός είναι ένα αξιόπιστο κράτος» λέει. «Και κάνουμε το παν. Ενίοτε, τον πλησιάζουμε, έχει συμβεί πολλές φορές. Αλλά ο Μεσίνα Ντενάρο έχει μια μεγάλη ικανότητα να γίνεται αόρατος».














