Το «δώρο» των Grateful Dead, 50 χρόνια μετά

Μπαίνουμε στη χρονοκάψουλα του ροκ και γυρίζουμε 50 χρόνια πίσω, έναν χρόνο μετά το Woodstock. Στο Σαν Φρανσίσκο που δονείται από την ψυχεδέλεια, τα παιδιά των λουλουδιών, την αντικουλτούρα του ’60. Οι Grateful Dead μετρούν ήδη τρία άλμπουμ στο ενεργητικό τους και μπήκαν στο στούντιο για το τέταρτο. Και ήταν η στιγμή τους. Το αμερικανικό συγκρότημα ηχογράφησε τον χειμώνα του ’70 (το lp κυκλοφόρησε το καλοκαίρι της ίδιας χρονιάς) το μνημειώδες «Workingman’s Dead» (η συνέχεια του ήταν λίγους μήνες αργότερα το επίσης κλασικό «American Beauty»). Το 2003, το άλμπουμ κατατάχθηκε στο Νο 262 στη λίστα των 500 καλύτερων άλμπουμ όλων των εποχών του περιοδικού «Rolling Stone» και Νο 264 στην αναθεωρημένη λίστα του 2012.

Σήμερα, το συγκρότημα επανεκδίδει το άλμπουμ αυτό όχι μόνο για να γιορτάσει μισό αιώνα ζωής αλλά να προσθέσει σε αυτή την τριπλή έκδοση περίπου δύο ώρες ακυκλοφόρητου υλικού. Υλικό από τις πρόβες των κομματιών που είχε παραμείνει στα συρτάρια, όλα αυτά τα χρόνια. Ενα υλικό που αποτυπώνει την ιδιοφυΐα τους.

Οι Grateful Dead σχηματίστηκαν το 1965 στο Πάλο Αλτο της Καλιφόρνιας και έγιναν αμέσως γνωστοί για το ιδιαίτερο στυλ τους, στο οποίο συνδύασαν το ροκ, την κάντρι, την τζαζ, το μπλούζγκρας, τα μπλουζ, το γκόσπελ, το ψυχεδελικό ροκ. Τα ιδρυτικά μέλη ήταν οι Τζέρι Γκαρσία (πρώτη κιθάρα, φωνητικά), Μπομπ Γουέιρ (ρυθμική κιθάρα, φωνητικά), Ρον Μακέρναν (πλήκτρα, φυσαρμόνικα, φωνητικά), Φιλ Λες (μπάσο, φωνητικά) και Μπιλ Κρέτζμαν (ντραμς). Οι «Deadheads» όπως τους αποκαλούσαν οι φίλοι τους, τόσο για το ύφος τους όσο και για τα μοναδικά τζαμαρίσματά τους, έχουν ανακηρυχθεί οι «Νονοί των συγκροτημάτων τζαμ». Το γκρουπ κατατάχθηκε στο Νο 57 από το περιοδικό «Rolling Stone» στο τεύχος του με τους Μεγαλύτερους Καλλιτέχνες Ολων των Εποχών. Eπίσης, είναι μέλος του Rock and Roll Hall of Fame από το 1994 ενώ η ηχογράφηση της συναυλίας τους, 8 Μαΐου 1977, στο Πάρτον Χολ του Πανεπιστημίου Κορνέλ, προστέθηκε στο Εθνικό Μητρώο Ηχογραφήσεων της Βιβλιοθήκης του Αμερικανικού Κογκρέσου, το 2012.  Τέλος, έχουν πραγματοποιήσει πάνω από 35 εκατομμύρια πωλήσεις άλμπουμ παγκοσμίως.

Επί το έργον. Επιστρέφοντας στην ηχογράφηση του «Workingman’s Dead» στα τέλη του χειμώνα του 1970 στο στούντιο ηχογραφήσεων Pacific High στο Σαν Φρανσίσκο, οι θαυμαστές θα είναι επιτέλους σε θέση να ακούσουν τους Dead στη δουλειά. Να ανακαλύψουν τον τρόπο με τον οποίο συνεργάζονταν και έγραφαν τα τραγούδια τους. Παρότι πολλά από αυτά τα είχαν παρουσιάσει ζωντανά πριν ηχογραφηθούν, εντούτοις στο στούντιο έβαλαν τις τελευταίες καθοριστικές πινελιές.

Το «Angel’s Share», ο υπότιτλος του άλμπουμ, προέρχεται από τον κόσμο του ουίσκι. Χάρη στην πορώδη ποιότητα των ξύλινων βαρελιών που χρησιμοποιούνται για την παρασκευή του ποτού, μέρος του αλκοόλ χάνεται κατά τη διαδικασία. «Επειδή το υγρό θα εξατμιστεί στους ουρανούς», σύμφωνα με το TheWhiskeyWash.com, «ονομάστηκε Angel’s Share». Αλλά και η δισκογραφική εταιρεία των Dead παίζει με το ουίσκι. «Οπως και στη διαδικασία απόσταξης του ουίσκι υπάρχουν συστατικά ζωτικής σημασίας, έτσι και το “Angel’s Share” έχει όλα εκείνα τα συστατικά που χάθηκαν (αλλά υπήρχαν) πριν από μισό αιώνα. Αυτά τα συστατικά είναι που θα μας οδηγήσουν να αντιληφθούμε το εύρος του “Workingman’s Dead”».

Το «Angel’s Share» πέρα από τις αναλύσεις και τις παρομοιώσεις με το ουίσκι αποτελεί την αληθινή καταγραφή του μοναδικού ταλέντου των Grateful Dead. Καταδεικνύει τη μαγεία και το πνεύμα της μπάντας, πώς λειτουργούσαν, πώς επικοινωνούσαν τα μέλη μεταξύ τους. Ο,τι δηλαδή πάνω-κάτω είναι και το ροκ. Δημιουργία και επικοινωνία.