Να τελειώνουμε με τους συνωμοσιολόγους

Οσο περισσότερο ζούμε με την πανδημία, τόσο πιο πολύ θα διαβάζουμε θεωρίες συνωμοσίας και άρνηση γύρω από αυτή, από τους πιο «λάιτ» αμφισβητίες ως τους εντελώς σκληροπυρηνικούς που πιστεύουν ότι είναι ένα πείραμα ή ένας βιολογικός πόλεμος ή κάποια τέτοια ανάλογη μπούρδα. Το πρόβλημα είναι ότι, ενώ όλοι οι υπόλοιποι έχουμε την τάση να απορρίπτουμε όλες αυτές τις οργανωμένες ομάδες ως περιθωριακές, αυτές θεριεύουν βασιζόμενες ακριβώς πάνω σε αυτή τη στάση μας. Είναι θεωρίες αντισυστημικές. Το βλέπουμε σε όλες τις περιπτώσεις, από την αμφισβήτηση των αριθμών, στη συνωμοσιολογία γύρω από τη μετανάστευση, τη διατροφή και τα μεταλλαγμένα τρόφιμα, τα εμβόλια και τα συμβατικά φάρμακα. Πολύ συχνά οι θεωρίες τους ενισχύονται και με μια θρησκευτικότητα, με ανάλογη «τεκμηρίωση». Η κοινή τους συνισταμένη πάντως είναι ότι πίσω από αυτό που αντιλαμβανόμαστε οι υπόλοιποι ως αποδεδειγμένο και πίσω από την επιστημονική μεθοδολογία, κρύβονται εξουσίες που συστηματικά αποκρύπτουν την πραγματική αλήθεια. Εξ ου και εμφανίζονται ως ομάδες αποκαλυπτικές, ενώ στην πραγματικότητα είναι εντελώς αντικοινωνικές και αντιδραστικές.
Το ότι, ενώ τους υποτιμάμε, αυτοί μαζεύουν οπαδούς το έχουμε ξαναζήσει. Θυμηθείτε μόνο την απαξία προς τους «ψεκασμένους» και τα αφηγήματά τους τα πρώτα χρόνια του μνημονίου και πώς καταλήξαμε μετά να έχουμε πολιτικούς εκπροσώπους τους στο Κοινοβούλιο. Ή το γέλιο που μπορεί να προκαλούσαν κάποιοι τηλευαγγελιστές της μεταμεσονύχτιας ζώνης πριν τους δούμε να εξελίσσονται σε αρχηγούς κοινοβουλευτικών κομμάτων.
Ο κόσμος όμως τώρα βιώνει μια πανδημία, μια πρωτοφανή για την εποχή μας υγειονομική κρίση. Και όλο αυτό δεν έχει πλάκα πια. Στην Ελλάδα τα κρούσματα αυξήθηκαν και ένας πολύ μικρός αριθμός από αυτά είναι «εισαγόμενα». Παρά τις συστάσεις, όποιος κυκλοφορεί έξω βλέπει ότι ο κόσμος δεν προσέχει. Και δεν ξέρουμε πώς είναι σε κλειστούς χώρους, όπως κλινικές και γηροκομεία, που σε πολλές χώρες του εξωτερικού είδαμε ότι υπήρξε μεγάλο πρόβλημα. Τους πολίτες που πρέπει να πειστούν δεν χρειάζεται μεν να τους μαλώνουμε, αλλά δεν είναι και δουλειά της πολιτείας να επικαλείται το φιλότιμο. Η εξίσωση αυτή είναι δύσκολη, πράγματι. Ωστόσο τους οργανωμένους αρνητές και συνωμοσιολόγους κάποια στιγμή οφείλει η πολιτεία, η Δικαιοσύνη αν μη τι άλλο, που έχει τα κατάλληλα εργαλεία, να τους πάρει επιτέλους στα σοβαρά.












