Ο μοναδικός κύριος Λάουντα

Οι εικόνες στους τηλεοπτικούς δέκτες, εκείνο το απόγευμα της 1ης Αυγούστου του 1976, ήταν σκληρές έστω και αν ήταν μακρινές.

Ο Νίκι Λάουντα να καίγεται ανήμπορος να αντιδράσει μέσα στο μονοθέσιο της Φεράρι και απέξω οι οδηγοί Γκάι Εντουαρντς, Μπρετ Λάνγκερ, Χάραλντ Ερτλ και Αρτούριο Μερζάριο να επιχειρούν απεγνωσμένα να τον βοηθήσουν.

Ηταν στο γκραν πρι του Νίρμπουργκρινγκ στη Γερμανία, στην «Πράσινη κόλαση» όπως έλεγαν τότε την πίστα καθώς πάνω από 130 οδηγοί (!) είχαν χάσει τη ζωή τους τα τελευταία 50 χρόνια στη συγκεκριμένη διαδρομή.

Μόλις στον δεύτερο γύρο του αγώνα στη στροφή Μπέργκβεργκ στην Nordschleife, ο παγκόσμιος πρωταθλητής Νίκι Λάουντα έχασε τον έλεγχο της Φεράρι του που χτύπησε με ταχύτητα σχεδόν 200 χλμ./ώρα στα τοιχώματα και τυλίχθηκε στις φλόγες.

«Δεν έχω αναμνήσεις από τον πόνο, μόνο από τον φόβο του θανάτου. Τον ένιωθα να πλησιάζει και προσπάθησα να υπερασπιστώ τον εαυτό μου. Δεν έσπασα τίποτα, έχασα μόνο το αυτί μου που ήταν πεσμένο στην άσφαλτο. Αλλά μπορείς να ζήσεις και να ακούς πολύ καλά και χωρίς αυτί. Αν οι άλλοι οδηγοί δεν είχαν έρθει να με βοηθήσουν, δεν θα είχα επιβιώσει. Γιατί, ενώ είχα μείνει μέσα στο μονοθέσιο για 55 δευτερόλεπτα με τη θερμοκρασία στους 800 βαθμούς, με έβγαλαν την τελευταία στιγμή και αυτό με έσωσε. Εξέπληξα τον εαυτό μου γιατί κοιτούσα συνεχώς το χέρι μου που προφανώς πονούσε. Ο σερ Τζον Γουότσον κρατούσε το κεφάλι μου και τον ρώτησα πώς ήταν το πρόσωπό μου. Οπως και πριν, μου απάντησε, πράγμα που φυσικά δεν ήταν αλήθεια. Ενα – δυο δεύτερα παραπάνω και θα ήμουν νεκρός» είπε πολλά χρόνια μετά ο τρεις φορές παγκόσμιος πρωταθλητής.

Ο εξαιρετικός αυστριακός οδηγός, ο πρώτος που έδωσε χρήματα για να αγοράσει θέση συμμετοχής στη φόρμουλα κόντρα στη θέληση των γονιών του να μείνει μακριά από τον μηχανοκίνητο αθλητισμό.

Στην ειδική κλινική για εγκαύματα του Μανχάιμ, οι γιατροί είχαν προετοιμάσει τη γυναίκα του Μαρλέν για τα χειρότερα, ενώ την τρίτη μέρα έφεραν έναν ιερέα για να τον διαβάσει!

Ο αθεόφοβος όχι μόνο επέζησε αλλά σε 45 μέρες, επέστρεψε στη φόρμουλα και στο ράλι της Μόντσα. Εχασε τον τίτλο μόλις για ένα βαθμό εκείνη τη σεζόν.

Πέθανε τον Μάιο του 2019 και έχοντας κάνει δύο μεταμοσχεύσεις νεφρών και μία πνεύμονα.