Πολιτικός αναλφαβητισμός{CR}

Κάθε μέρα στα χρηματιστήρια όλου του κόσμου αλλάζουν χέρια εκατομμύρια μετοχές χιλιάδων επιχειρήσεων. Η αγοραπωλησία μετοχών είναι συνηθισμένη πρακτική στο πλαίσιο της ελεύθερης αγοράς. Οπως και η επιδίωξη του κέρδους από την επιχειρηματικότητα. Γιατί πρέπει το κράτος να έχει λόγο για το ποιος πουλά και το ποιος αγοράζει; Μόνο σε καθεστώτα τύπου Σοβιετικής Ενωσης η οικονομία ήταν αποκλειστικά στα χέρια του κράτους και της νομενκλατούρας. Φαίνεται όμως ότι εκείνο το μοντέλο καθορίζει ακόμα τη σκέψη και τη δράση νεοκομμουνιστών νοσταλγών.

Κάπως έτσι, ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ, Δημήτρης Τζανακόπουλος, στηριζόμενος σε φήμες και συνωμοσιολογικά σενάρια που δημοσιεύτηκαν στον φιλοσυριζαϊκό Τύπο, ρωτούσε τον υπουργό Ανάπτυξης Αδωνι Γεωργιάδη πού πούλησε τις μετοχές της η Μαριάννα Λάτση. Αλλά γιατί τον υπουργό; Αν ενδιαφερόταν, γιατί δεν ρωτούσε κατευθείαν όσες και όσους φέρονταν να εμπλέκονται στην αγοραπωλησία. Ετσι κι αλλιώς, τα όρια του κράτους φτάνουν μέχρι τη νομιμότητα της αγοραπωλησίας – μέχρι εκεί φτάνει και το εύλογο ενδιαφέρον των κομμάτων. Κατά τα άλλα, όπως είπε και ο υπουργός, «έτσι δουλεύει στον καπιταλισμό το σύστημα. Το πού θα πουλήσει η κυρία Λάτση τις μετοχές της είναι δικός της λογαριασμός και όχι κυβερνητικό ζήτημα».

Μα είναι δυνατόν να είναι τόσο πολιτικά αναλφάβητος ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της αξιωματικής αντιπολίτευσης;