«Οι μουσικοί της jazz έχουμε συνηθίσει σε “καταστάσεις επιδημίας”»

Ως πράγμα ορίζεται κάθε αντικείμενο, καθετί το οποίο μπορούμε να αντιληφθούμε με τις αισθήσεις μας. Στη δική μας περίπτωση το πράγμα είναι η μουσική, η οποία όμως επ’ ουδενί δεν είναι αντικείμενο. Από την άλλη, μπορούμε να την αντιληφθούμε με τις αισθήσεις μας. Ο πιανίστας Κωστής Χριστοδούλου ονόμασε την τζαζ ορχήστρα του «Το Πράγμα» και οκτώ χρόνια μετά την πρώτη, ομότιτλη κυκλοφορία επανέρχεται στη δισκογραφία με το άλμπουμ (κυκλοφορεί σε βινύλιο από την Trumpetfish Records) «Year of the Thing». Ενδιαφέρουσες συνθέσεις που βασίζονται στην παράδοση του swing και των blues (Charles Mingus και Duke Ellington) αλλά και σε modal ήχους (Sun Ra και John Coltrane). Συνθετική ιχνηλασία από τα boogie-woogie της Νέας Ορλεάνης στις τελετές τσαγιού της Απω Ανατολής, από μια μπάντα που αξίζει την προσοχή μας.

Ο Κωστής Χριστοδούλου μεγάλωσε στη Σπάρτη και άρχισε να ασχολείται με τη μουσική μαθαίνοντας ρεμπέτικα τραγούδια, παίζοντας κλασικό πιάνο και συμμετέχοντας σε τοπικά ροκ συγκροτήματα. Στον κόσμο της τζαζ εισήλθε για πρώτη φορά το 2001, έχοντας για δάσκαλο τον Σταύρο Λάντσια. Παρακολούθησε μαθήματα των Γιώργου Κοντραφούρη, Δημήτρη Καλαντζή και Δήμου Δημητριάδη, την περίοδο 2007-2008 έζησε στο Ελσίνκι, όπου έκανε μαθήματα πιάνου με τον Jarmo Savolainen.

Αφορμή για να αγαπήσει και να ασχοληθεί με τη μουσική ο Κωστής Χριστοδούλου, όπως είπε μιλώντας στα «ΝΕΑ», ήταν το «Black or White» του Μάικλ Τζάκσον, που άκουσε σε ηλικία εννέα ετών. «Τότε σκέφτηκα ότι, να, αυτό είναι ωραίο πράγμα να κάνεις. Ετσι είπα στη μητέρα μου να με γράψει στο ωδείο. Αυτό που με ενδιέφερε πιο πολύ, όπως το σκεφτόμουν τότε, ήταν να μάθω να διαβάζω τις νότες, επειδή μου άρεσαν σαν σχήματα/σύμβολα. Λίγο πιο μετά άκουγα συνέχεια τα άλμπουμ του Βαγγέλη Παπαθανασίου και νομίζω ότι τότε ήταν που αποφάσιζα σιγά σιγά ότι αυτό θέλω να κάνω». Και το έκανε. Μέσα σε οκτώ χρόνια κυκλοφόρησαν όμως μόνο δύο άλμπουμ. «Είναι αρκετά χρόνια, ναι, αλλά, δυστυχώς, το να ηχογραφήσεις και να εκδώσεις ένα άλμπουμ είναι – ειδικά οικονομικά – πολυτέλεια πλέον. Πρέπει να κάνουμε τα πάντα μόνοι μας, από την πρώτη νότα μέχρι την τελευταία αφίσα. Δεν ξέρω αν αυτό τελικά είναι καλό ή κακό, αλλά είναι σίγουρα δύσκολο και χρονοβόρο».

Αρώματα της Ανατολής. Οπως τονίζει ο ίδιος, στο «Year of the Thing», «υπάρχουν αρώματα από την Εγγύς, τη Μέση και την Απω. Στο δικό μου μυαλό είναι η Ανατολή τού Sun Ra και του Yusef Lateef, του Duke Ellington ή ακόμα και του Ραβέλ». Αυτές οι επιρροές απαιτούν πολλές φορές και πιστή ακρόαση, κάτι που τον απασχολεί ιδιαιτέρως. «Αν κράταγα ένα πράγμα σε σχέση με τη μουσική, αυτό είναι η ακρόαση, η οποία, για εμένα, δεν χωρίζεται σε σωστή και λάθος. Προσωπικά, κάθομαι να ακούσω ένα άλμπουμ συγκεντρωμένος σε αυτό, χωρίς να κάνω πράγματα παράλληλα. Ξέρω ότι αυτός ο τρόπος δεν πολυσυνηθίζεται πλέον, αλλά όπως προτιμά ο καθένας, και με οποιοδήποτε μέσο, αρκεί να νιώθει ωραία εκείνη τη στιγμή».

Με μότο «Εμείς οι μουσικοί της jazz έχουμε συνηθίσει σε “καταστάσεις επιδημίας” από πριν, οπότε δεν μασάμε», ο Κωστής Χριστοδούλου αισιοδοξεί ότι υπάρχει μέλλον στη μουσική – «χρειάζεται κάτι πολύ μεγαλύτερο για να σταματήσει η δημιουργία» – και ελπίζει «να μην επικρατήσει η μόδα του live streaming. Είναι χειρότερο και από τελικό Κυπέλλου χωρίς κόσμο». Οσο για το τι είναι μουσική, την απάντηση τη δανείζεται από τον Μπόρχες: «Τι είναι ο χρόνος; Αν οι άνθρωποι δεν με ρωτήσουν τι είναι ο χρόνος, ξέρω. Αν με ρωτήσουν, τότε δεν ξέρω».

Τη σταθερή πλέον εδώ και χρόνια ομάδα του Πράγματος αποτελούν οι: Μάνος Θεοδοσάκης (τρομπέτα), Δημήτρης Τσάκας (άλτο σαξόφωνο), Τάκης Πατερέλης (τενόρο σαξόφωνο / φλάουτο), Κώστας Κωνσταντίνου (κοντραμπάσο) και Σεραφείμ Μπέλλος (τύμπανα).