Το πεσκέσι και τα κλειδιά του Σλούκα

Στο μυθιστόρημα «Ο Γατόπαρδος» του Γκιουζέπε Τομάσι ντι Λαμπελούζα που το γύρισε σε ταινία ο Λουκίνο Βισκόντι υπάρχει μια ατάκα που ταιριάζει στην περίσταση…

Τα πράγματα, λέει, αλλάζουν όταν μένουν ίδια…

Εν προκειμένω τα πράγματα αλλάζουν όταν ξαναγίνονται ίδια και αυτό προσδοκά να (του συμβεί) ο Ολυμπιακός με τον επαναπατρισμό του Κώστα Σλούκα.

Ο σαλονικιός γκαρντ επιστρέφει στον Πειραιά μετά από πέντε χρόνια για να γίνει κάτι πολύ σπουδαιότερο απ’ αυτό που ήταν το μεσημέρι της 29ης Ιουνίου του 2015, όταν κατεβαίνοντας από τα γραφεία των επιχειρήσεων των αδελφών Αγγελόπουλου είχε πει την ατάκα «Δεν θα μείνω».

Την ίδια ημέρα, λίγες ώρες αργότερα, στον επίλογο μιας συναισθηματικά φορτισμένης γραπτής ανακοίνωσης που δεν ήθελε να είναι απλή δήλωση αποχαιρετισμού είχε τονίσει «δεν λέμε αντίο, αλλά εις το επανιδείν»!

Αυτή η προφητεία πήρε σάρκα και οστά την Παρασκευή, σε μια κίνηση που πέρα από το γόητρο και τις εντυπώσεις εμπεριέχει μπόλικη ουσία: ο τριαντάχρονος σαλονικιός γκαρντ είπε το δικό του «I’ m back» και επιστρέφει εμπειρότερος, ωριμότερος, σοφότερος και καθ’ όλα καλύτερος σε σχέση με τη δεύτερη θητεία του στον Ολυμπιακό.

Δεν βάζω σε αυτόν τον λογαριασμό την πρώτη (2008-10), διότι τότε ο Σλούκας ήταν ένας μαθητευόμενος και ανειδίκευτος εργάτης!

Οι Ερυθρόλευκοι δεν τον έφεραν πίσω μόνο και μόνο για το ονόρε ή για να διορθώσουν από κοινού το λάθος του 2015: του έστρωσαν το κόκκινο χαλί και τον έβαλαν πάνω στο άσπρο άλογο για να του εγχειρίσουν τα κλειδιά της ομάδας, τα οποία σιγά σιγά αφήνει από τα στιβαρά χέρια του ο Βασίλης Σπανούλης.

Πριν από πέντε χρόνια ο Σλούκας βρισκόταν στη σκιά της μεγάλης πριμαντόνας. Τώρα εκτός από τα ταλέντα του πήρε από τον Βόσπορο και κουβάλησε πίσω στον Σαρωνικό και τα διαπιστευτήρια τα οποία επέδωσε κατά τη θητεία του στη Φενέρμπαχτσε, υπό τας διαταγάς του Ζέλικο Ομπράντοβιτς.

Ο Ζοτς τον άρπαξε το 2015 για να τον κάνει ηγέτη της τουρκικής ομάδας και ως τέτοιον τον έστειλε πεσκέσι στον Γιώργο Μπαρτζώκα!