Από τον Πειραιά, σε όλο τον κόσμο

Θαυμασμός. Για την ιδέα. Την τόλμη. Το μεράκι. Το όραμα. Την υλοποίηση. Το άρτιο θεαματικό αποτέλεσμα. Για το βράδυ της Κυριακής που ο Ολυμπιακός θέλησε να στείλει το δικό του αισιόδοξο μήνυμα από τον Πειραιά σε όλες τις θάλασσες.

Μια σύνδεση του ποδοσφαίρου των ερυθρόλευκων αξιών και της αλληλεγγύης με την τέχνη και τον πολιτισμό. Μήνυμα στην απεραντοσύνη και το μεγαλείο του ολυμπιακού πνεύματος. Ενα ομολογουμένως ιδιαίτερο εγχείρημα με αφορμή τον εορτασμό για την κατάκτηση του 45ου πρωταθλήματος. Μιας καλλιτεχνικής δημιουργίας έξω από τα κλισέ και τα συνηθισμένα μιας ποδοσφαιρικής φιέστας. Είπαμε, το ποδόσφαιρο ήταν μόνο η αφορμή.

Ο Μίκης, ο Μάνος, η Μελίνα

Και αν λάβουμε υπόψη μας όσα ακολούθησαν από τα ξημερώματα της Δευτέρας όταν ολοκληρώθηκε το πολυθέαμα μουσικής και φωτός στο Πασαλιμάνι, το μήνυμα ελήφθη. Και αναπαράχθηκε μέσα από τη δύναμη της εικόνας. Μέσα από κορυφαίους τηλεοπτικούς σταθμούς της Ευρώπης. Εστιάζοντας στους υψηλούς συμβολισμούς του. Στην ανθρώπινη δύναμη που παλεύει, ξεπερνά εμπόδια και νικά. Στον τρόπο που η πάντα εμπνευσμένη Ελλάδα άνοιξε δίαυλο πολιτισμού. Βάζοντας μπροστά τον Μίκη Θεοδωράκη και τον Μάνο Χατζιδάκι. Τη Μελίνα Μερκούρη που φέτος συμπληρώνονται 100 χρόνια από τη γέννησή της. Την «αθανασία» του «Ζορμπά». Και το «ρολόι» κάτω από το οποίο έκαναν διάσημο το μεγάλο λιμάνι «τα παιδιά του Πειραιά».

Ορόσημα και αξίες

Μια αληθινή γιορτή που ξεκίνησε από το άδειο Καραϊσκάκης που γέμισε με χρώματα, εικόνες και μουσικές ως την ώρα της στέψης. Και που μεταφέρθηκε στην καρδιά του Πειραιά. Με το ανοιχτό λεωφορείο που χρησιμοποίησαν ο Πέδρο Μαρτίνς και οι ποδοσφαιριστές. Ηταν πολύ ικανοποιημένοι άπαντες χθες στο μεγάλο λιμάνι για αυτή την όμορφη, ιδιαίτερη βραδιά. Και ειδικά οι ξένοι ποδοσφαιριστές του Ολυμπιακού που έλεγαν πως δεν έχουν αντικρίσει κάτι παρόμοιο στην έως τώρα καριέρα τους. Ειδική μνεία προφανώς αξίζει και στην πλειάδα διεθνών καλλιτεχνών που έβαλαν το μεράκι τους για αυτή την εκδήλωση (Αστέρης Κούτουλας, Ross Ashton, Oliver Schulze, Daniel Brunne, Dj Αντώνης Δημητριάδης, Αλέξανδρος Καρόζας). Που έβαλαν στη σειρά ορόσημα και αξίες: «ονειρευόμαστε», «αγαπάμε», «δημιουργούμε», «παλεύουμε», «επιβιώνουμε», «νικάμε». Και εμπνεύστηκαν για να ανάψουν «τα φώτα της ελπίδας». Με τη δύναμη της εικόνας. Του ήχου. Αλλά και της θέλησης.

«Θέλουμε να στείλουμε ένα μήνυμα αισιοδοξίας και ελπίδας, από τον Ολυμπιακό στον κόσμο, από τον Πειραιά στον κόσμο, από τον Ολυμπιακό και τον Πειραιά στην Ελλάδα. Θέλουμε να κάνουμε ένα πολυθέαμα στο Πασαλιμάνι, που θα είναι κι αυτό τηλεοπτικό. Θα συνδέει μουσική με εικόνες φτιαγμένες από αρχιτεκτονικά λέιζερ και πάρα πολλά πυροτεχνήματα και βεγγαλικά. Θέλουμε το Πασαλιμάνι να γίνει κόκκινο και γαλάζιο. Μαζί με τη μουσική των δύο εμβληματικών συνθετών, Μίκη Θεοδωράκη και Μάνου Χατζιδάκι, από δύο εμβληματικές ταινίες, τα «Παιδιά του Πειραιά» και τον «Ζορμπά»» εξήγησε ο Αστέρης Κούτουλας από την πρώτη στιγμή. Και το αποτέλεσμα μάλλον ξεπέρασε την προσδοκία. Σε ένα εγχείρημα που καταγράφηκε χρονικά ως το πρώτο στην Ευρώπη, μετά την πανδημία. Σε μια βραδιά αξέχαστη. Ανάλογη του μεγέθους ενός αληθινού Θρύλου. Κάτι… μαγικό. Από τον Ολυμπιακό που δεν σταματά να ονειρεύεται. Τον Ολυμπιακό που δεν σταματά να δημιουργεί. Τον Ολυμπιακό που τελικά πάντα έχει τον τρόπο του για να εκπλήσσει ευχάριστα.