{T16}Οταν ο Πελέ κρέμασε τη φανέλα της Βραζιλία{T16}ς

Η μέρα που «δάκρυσε» ξανά το Μαρακανά, ήταν στο τελευταίο παιχνίδι του μεγάλου Πελέ με την Εθνική Βραζιλίας.

Σαν σήμερα, 18 Ιουλίου του 1971, ο Πελέ αγωνίστηκε στο πρώτο ημίχρονο του φιλικού αγώνα με τη Γιουγκοσλαβία (2-2) όπου αποτέλεσε το κύκνειο άσμα του με την κορυφαία ομάδα του κόσμου.

Διότι σε σύλλογο ο Πελέ έπαιξε άλλα έξι χρόνια αρχικά με τη Σάντος και στη συνέχεια μέχρι να αποσυρθεί τον Οκτώβριο του 1977 στο τελευταίο του παιχνίδι με τον Κόσμο της Νέας Υόρκης (σε φιλικό μάλιστα με τη Σάντος).

Με την εθνική ομάδα της Βραζιλίας όπου ο Πελέ μεγαλούργησε κατακτώντας τρία Παγκόσμια Κύπελλα (1958, 1962, 1970) ενώ σε 92 παιχνίδια επίσημα και φιλικά, η Σελεσάο είχε 67 νίκες, 14 ισοπαλίες και 11 ήττες, ενώ ο ίδιος σκόραρε 77 φορές (ρεκόρ).

Είναι δε χαρακτηριστικό ότι η Βραζιλία δεν έχασε ποτέ όταν έπαιζαν ταυτόχρονα στην ομάδα ο Πελέ

και ο Γκαρίντσα!

Στο τελευταίο του παιχνίδι με την εθνική ομάδα, ένα χρόνο μετά την αποθέωση και τον υπέρτατο θρίαμβο στα γήπεδα του Μεξικού, ο Πελέ μπορεί να μη σκόραρε, αλλά έκλεψε την παράσταση.

Υπέγραφε διαρκώς αυτόγραφα και οι θεατές, ιδιαίτερα αυτοί που ήταν δίπλα του ή σε κοντινές κερκίδες, προσπαθούσαν να τον πλησιάσουν και δεν έδιναν την παραμικρή σημασία για το φιλικό με τη Γιουγκοσλαβία.

Μάλιστα ο Πελέ είχε κάνει και έναν άτυπο γύρο θριάμβου με τη φανέλα του λίγο πριν γίνει αλλαγή για να γνωρίσει την αποθέωση.

Ο κορυφαίος όλων των εποχών (όπως άλλωστε τον έχουν ψηφίσει τόσο η ΦΙΦΑ, παράλληλα με τον Μαραντόνα πάντως, όσο και η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή) άφησε εποχή όχι μόνο για τα εκατοντάδες γκολ που σημείωσε (1.281 γκολ σε 1.363 αγώνες) αλλά και για τις περίτεχνες ενέργειες που έκανε στο γήπεδο και ξεσήκωνε τα πλήθη.

Οπως αυτή η εκπληκτική προσποίηση στον εκ των κορυφαίων τερματοφυλάκων του κόσμου, τον Λαντισλάο Μαζούρκεβιτς της Ουρουγουάης στον ημιτελικό του Μουντιάλ του 1970 που για εκατοστά δεν κατέληξε η προσπάθεια σε γκολ.