Μια ψηφιακή, άλλη εμπειρία

Η εποχή των σόου μόδας σε φυσικό χώρο ξεπεράστηκε. Η μαγεία της μόδας αναμείχθηκε με την τεχνολογία και το σύμπαν της ψηφιοποιημένης πραγματικότητας εισέβαλε στα εργαστήρια της χειροτεχνίας του ενδύματος. Οι παρουσιάσεις που προβλήθηκαν ψηφιακά αυτήν την εβδομάδα από τους παρισινούς οίκους που διατηρούν τη μακρόχρονη παράδοση της υψηλής ραπτικής άλλαξαν αυτό που μέχρι σήμερα είχε καθιερωθεί ως εβδομάδα μόδας.

Η έννοια της αποκλειστικότητας συνετρίβη μέσα στην οθόνη των υπολογιστών, των τάμπλετ, των smartphones. Για πρώτη φορά η πολυτέλεια από την ανάγκη της να συνεχίσει να έχει αντίκρισμα στους αποκλεισμένους – από πολυπληθείς εκδηλώσεις, λόγω Covid-19 περιορισμών – την οδήγησε στο να ανοίξει τα σαλόνια της στον κόσμο. Σε αυτό το νέο παρόν, όλοι έχουν δικαίωμα να αισθανθούν το όνειρο, τη φευγαλέα εντύπωση της ομορφιάς και να επεξεργαστούν στις λεπτομέρειές της μία συλλογή που φτιάχνεται στο χέρι από αριστοτέχνες τεχνίτες. Το επικαλέστηκαν οι οίκοι Dior και Chanel ανεβάζοντας σύντομης διάρκειας φιλμ στις ψηφιακές πλατφόρμες τους.

Κάθε παλιά συμπεριφορά αποκλεισμού από κάτι εξαιρετικό και η οποία χαρακτήριζε τον υψηλό κόσμο της μόδας προκειμένου να ενισχύσει την έννοια της αποκλειστικότητας, προορισμένης για ελάχιστους προνομιούχους, σκόρπισε στην ατμόσφαιρα.

Το ότι η ολλανδή ντιζάινερ Iris Van Herpen έκανε ένα βίντεο για να δείξει με ένα μόνο φόρεμα την εποχή μετάβασης την οποία βιώνουμε δεν είναι πρωτοτυπία. Η συγκεκριμένη δημιουργός ανήκει στην πρωτοπορία, αφού εδώ και χρόνια ειδικεύεται με τον πειραματικό σχεδιασμό των υλικών της στην παρουσίαση ρούχων από το μέλλον. Φέτος όμως η συμπύκνωση του νοήματος έγινε με τη συνεργασία της ηθοποιού Καρίς βαν Χούτεν, πρόσφατα γνωστή από τον ρόλο της ως Μελισάντρα, η Κόκκινη Ιέρεια, στο «Game of Thrones». Η Βαν Χούτεν ήταν η αντιπρόταση στην καταργημένη συνθήκη της πασαρέλας. Ο ρόλος της ήταν να δείξει με το φόρεμα της Iris Van Herpen τι σημαίνει μετάβαση. «Το φόρεμα έχει μικρούς μαύρους σπόρους που συνδέονται με στελέχη που διακλαδώνονται και αναπτύσσονται σε πολύ εύθραυστα ημιδιαφανή φύλλα. Ολα τους βλαστάνουν από το κέντρο του σώματος. Το φόρεμα “Transmotion” αφορά τη γέννηση, την ανάπτυξη και τον σχηματισμό. Ηθελα να εκφράσω την εμπειρία αυτών των τελευταίων μηνών χωρίς να είμαι κυριολεκτική για να συμβολίσω τη νέα αρχή των πραγμάτων» θα ενημερώσει τη διαδικτυακή κοινότητα των θεατών της η Ιρις βαν Χέρπεν.

Ενα εντυπωσιακό παράδειγμα ανθεκτικότητας εμφανίστηκε το 1945 με τη μορφή μιας έκθεσης της γαλλικής μόδας, το Théâtre de la Mode. Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν τα υλικά ήταν σε μικρή προσφορά και η αγορά για την υψηλή ραπτική είχε εξαφανιστεί, οι οίκοι μόδας συγκεντρώθηκαν για να δημιουργήσουν μια περιοδεύουσα έκθεση των συλλογών τους. Η λεπτομέρεια που έκανε τη διαφορά ήταν το μέγεθος. Το Théâtre de la Mode περιελάμβανε 237 μικροσκοπικές κούκλες ραπτικής που φορούσαν ρούχα-μινιατούρες από τους μεταξύ άλλων Balenciaga, Balmain, Cartier, Hérmes, Lanvin, Lelong, Nina Ricci, Marcel Rochas, Schiaparelli. Ενώ τα σκηνικά της μικροσκοπικής έκθεσης είχαν δημιουργήσει οι καλλιτέχνες Κριστιάν Μπεράρ, Ζορζ Βακεβίτς, Ζαν Κοκτό. Ο τελευταίος μάλιστα είχε βοηθό του σε αυτό τον νεαρό Κριστιάν Ντιόρ. Αυτήν τη λεπτομέρεια της ιστορίας χρησιμοποίησε για αφετηρία της η σημερινή σχεδιάστρια του οίκου Christian Dior. Η Μαρία Γκράτσια Κιούρι επανέφερε στα ατελιέ του οίκου τη μέθοδο του Théâtre de la Mode ώστε να δουλέψουν πάνω σε μικροσκοπικές κούκλες-μανεκέν τη συλλογή Υψηλής Ραπτικής για τον Χειμώνα 2021. Το αποτέλεσμα εμφανίστηκε στο κανάλι του YouTube στην ταινία που σκηνοθέτησε ο κινηματογραφιστής Ματέο Γκαρόνε και αφηγείται τον μύθο του Dior.