Ο πιο ρομαντικός Γκαούτσο

Η σχέση του Λουίς Αλμπέρτο Σκόλα με το μπάσκετ, είναι σαν ιεροτελεστία. Ναι ο – ίσως ο κορυφαίος όλων των εποχών για τη χώρα του – αργεντίνος άσος ζει από το μπάσκετ, αλλά δεν το βλέπει τόσο ως μέσο επιβίωσης.

Η ενασχόλησή του με την πορτοκαλί μπάλα είναι αυτή που του δίνει πνοή, που αποτελεί το ίδιο το ελιξήριο της ζωής. Το οξυγόνο του αν θέλετε, για έναν άνθρωπο που ζει και αναπνέει για το μπάσκετ και την πατρίδα του την Αργεντινή.

Οταν πριν από λίγους μήνες ανακοινώθηκε η αναβολή (κατά ένα έτος σε πρώτη φάση) των Ολυμπιακών Αγώνων του Τόκιο, πολύς λόγος έγινε για τους υπερήλικες (αθλητικά) άσους και πόσοι από αυτούς θα προλάβουν ένα τελευταίο ραντεβού.

Δεν θέλει και ρώτημα για τον πρώτο (ανεξαρτήτου αθλήματος) που χαμογέλασε και δίχως να σκεφτεί πολύ απάντησε: «Θα είμαι εκεί και το 2021».

Επόμενος σταθμός: Βαρέζε

Στις 30 Απριλίου έκλεισε τα 40 του χρόνια και του χρόνου στο Τόκιο θα πάει έχοντας μπει στα 42! Ε, και λοιπόν; Ηδη υπέγραψε στη Βαρέζε για να είναι ακόμα πιο έτοιμος του χρόνου.

Η ηλικία είναι κάτι σχετικό και το θέμα είναι πώς νιώθει κανείς. Απλά το εντυπωσιακό με τον Λουίς Αλμπέρτο Σκόλα Μπαλμπόα (όπως είναι ολόκληρο το όνομά του) δεν είναι μόνο ότι νιώθει αιώνιος έφηβος το δείχνει και στο παρκέ όπου σαφώς και δεν παίζει με μέσο.

Το περσινό καλοκαίρι στην Κίνα οδήγησε την πατρίδα του σε έναν ακόμα τελικό Παγκοσμίου Κυπέλλου. Κόντρα στην εκπληκτική Ισπανία δεν μπορούσε να κάνει κάτι παραπάνω. Τελείωσε τη διοργάνωση όμως με πάνω από 13 πόντους και πάνω από 8 ριμπάουντ μέσο όρο, ενώ πλέον είναι και δεύτερος σκόρερ όλων των εποχών στη διοργάνωση πίσω από το «πολυβόλο» από τη Βραζιλία, τον Οσκάρ Σμιντ.

Το (παιδικό) όνειρό του ήταν να στεφθεί παγκόσμιος πρωταθλητής και δεν θα το πραγματοποιήσει. Την πραγματική ευκαιρία την είχε χάσει 18 χρόνια πριν στην Ινδιανάπολη των ΗΠΑ, δυστυχώς από ελληνικό χέρι (ή σφυρίχτρα αν προτιμάτε) στον τελικό Αργεντινής – Γιουγκοσλαβίας.

Ο Λουίς Σκόλα στα 17 δευτερόλεπτα πριν από τη λήξη του κανονικού αγώνα και με το σκορ στο 75-75, κλέβει την μπάλα από τον Ντίβατς και φεύγει στον αιφνιδιασμό για το καλάθι της νίκης-τίτλου όταν ακούγεται το σφύριγμα του Νίκου Πιτσίλκα που έχει δει φάουλ (5ο του Σκόλα που αποβάλλεται).

Ο Ντίβατς αστοχεί και στις δύο βολές και ο Σκονοκίνι πάει για το λέι απ της νίκης, όταν οι Αργεντίνοι «φωνάζουν» για φάουλ από τον Γιάριτς που δεν δίνεται. Στην παράταση οι Πλάβι παίρνουν το τρόπαιο κόντρα στους απογοητευμένους Αργεντίνους.

Η κορυφή στην Αθήνα

Δύο χρόνια αργότερα στην Αθήνα, οι Γκαούτσος ανεβαίνουν στην κορυφή του κόσμου, αυτή τη φορά στους Ολυμπιακούς Αγώνες και αυτός είναι ο μεγαλύτερος τίτλος του Σκόλα με την ομάδα της καρδιάς του την Αργεντινή.

Στη χώρα του τον χαρακτηρίζουν ως ο Μαραντόνα ή ο Μέσι του μπάσκετ, όμως με βάση τον τρόπο που έπαιζε πάντα για την εθνική του (λατρεία σε υπερθετικό βαθμό) θα λέγαμε ότι φέρει περισσότερο κοντά στον Ντανιέλ Μπατιστούτα.

Ο ίδιος δοκίμασε να παίξει ποδόσφαιρο («Δεν θα μπορούσα να κάνω αλλιώς σε μια χώρα όπου το λατρεύει») και λόγω ύψους τον έβαλαν στο τέρμα, αλλά δεν ήταν καλός, όπως ούτε στην άμυνα που «μετακόμισε».

Ετσι παρακολουθώντας ατελείωτες ώρες ΝΒΑ με τον λάτρη του αθλήματος τον πατέρα του (ο οποίος μετά τη δουλειά στην τράπεζα πήγαινε για προπόνηση) ήξερε τον δρόμο που θα ακολουθήσει.

Η απομόνωση και η δίαιτα 16/8

Το περασμένο καλοκαίρι απομονώθηκε στο ησυχαστήριό του τη φάρμα του στη μέση του πουθενά έξω από το Μπουένος Αϊρες. Εμεινε εκεί 14 εβδομάδες με τον προσωπικό του γυμναστή (Μαρσέλο Λόπεζ) και «έλιωσε» στην προπόνηση και τη διατροφή (έκανε γνωστή τη δίαιτα 16/8 όπου τρώει κανείς μόνο μέσα σε ένα οκτάωρο της ημέρας) εκτρέφοντας παράλληλα και τα αγαπημένα του ζώα.
Το αποτέλεσμα φάνηκε στην Κίνα και του χρόνου πρώτο ο Θεός στο Τόκιο στους 5ους Ολυμπιακούς της καριέρας του ίσως θα μπει και πάλι σημαιοφόρος όπως το 2016.
Εχοντας παίξει σε υψηλό επίπεδο τόσα χρόνια σε Μπασκόνια, Χιχόν, Χιούστον Ρόκετς, Φίνιξ Σανς, Ιντιάνα Πέισερς, Τορόντο Ράπτορς, Μπρούκλιν Νετς, Σανξί Μπρέιβ Ντράγκονς, Σανγκάι Σαρκς και Αρμάνι Μιλάνο.