Η αυστηρή καγκελάριος της Ευρώπης

Στην ευρωκρίση της περασμένης δεκαετίας το όνομα της Ανγκελα Μέρκελ έγινε συνώνυμο βρισιάς στην Ελλάδα. «Ισως επειδή υπήρξα μερικές φορές πολύ αυστηρή, πολλοί Ελληνες με θεώρησαν υπεύθυνη για τα σκληρά μέτρα προσαρμογής που αναγκάστηκε να λάβει η χώρα. Με αυτό πρέπει να ζήσω. Και στη Γερμανία κάποιοι με βρίζουν» είχε πει η Μέρκελ στη συνέντευξή της στην ΕΡΤ (27 Σεπτ. 2011), τη μόνη φορά που καγκελάριος της Γερμανίας απευθύνθηκε απευθείας στους Ελληνες.

Ούτε η πρώτη επαφή της με την Ελλάδα ήταν ανώδυνη, όπως μου διηγήθηκε μετά το τέλος της συνέντευξης. Μαθήτρια στην κομμουνιστική DDR, έκανε αγώνα για τον Μίκη Θεοδωράκη που διωκόταν από τη χούντα των συνταγματαρχών. Με τα αρχαία ελληνικά της μητέρας της έστελνε με άλλες συμμαθήτριές της κάρτες ζητώντας «Λευτεριά στον Μίκη Θεοδωράκη». Αλλά όταν έπεσε η χούντα, ο Μίκης προτίμησε την καπιταλιστική Ομοσπονδιακή Δημοκρατία για την πρώτη του συναυλία και όχι τη σοσιαλιστική DDR. «Τότε απογοητεύτηκα πολύ» μου εκμυστηρεύτηκε.

Ως καγκελάριος έζησε και άλλες απογοητεύσεις από έλληνες πολιτικούς. Αλλά κράτησε την Ελλάδα στο ευρώ, όταν άλλοι στο Βερολίνο και στην Αθήνα έπαιζαν με το Grexit. «Θέλω να παραμείνει η Ελλάδα στο ευρώ. Θέλω μια Ελλάδα ισχυρή, η Ελλάδα είναι μια θαυμάσια χώρα και θέλω να το πω στους Ελληνες», έλεγε στη συνέντευξη, «ότι είμαστε μία Ευρώπη, ακόμη και αν μερικές φορές τα πράγματα είναι αυστηρά».

Η αυστηρότητα της καγκελαρίου αφορά σήμερα άλλους, όχι πλέον την Ελλάδα.