Στόχος ένα καλύτερο μέλλον για τα παιδιά των ιδρυμάτων

Το δικαίωμα των περίπου 2.800 παιδιών που φιλοξενούνται σε ιδρύματα ανά την Ελλάδα σε ένα καλύτερο μέλλον δίπλα είτε στη βιολογική οικογένεια τους είτε σε ανάδοχους γονείς υπενθυμίζουν τα «Παιδικά Χωριά SOS», με αφορμή την ψήφιση και τη σταδιακή υλοποίηση του νόμου περί Αναδοχής. Μεταξύ άλλων, για την αποϊδρυματοποίηση των παιδιών αυτών, ο Οργανισμός προτείνει τη θέσπιση ενιαίου θεσμικού πλαισίου που θα ορίζει τις προδιαγραφές λειτουργίας δομών παιδικής προστασίας,  τη στελέχωση των δομών του Δημοσίου με επαρκές προσωπικό, τη διερεύνηση συνεργασιών του Δημοσίου με πιστοποιημένους ιδιωτικούς φορείς, τη διεπιστημονική προσέγγιση με κοινωνικούς λειτουργούς και ψυχολόγους για την έρευνα των υποψηφίων καθώς και τη στήριξη – μεταπαρακολούθηση των αναδόχων ή θετών γονέων και των παιδιών.

Οπως σημείωσε κατά τη χθεσινή ανοιχτή συζήτηση για την προστασία των παιδιών ο διευθυντής Συνηγορίας των «Παιδικών Χωριών SOS» Στέργιος Σιφνιός, «η παιδική προστασία στη χώρα μας βρίσκεται σε κρίσιμη καμπή», ενώ τόνισε πως, λόγω της πρόσφατης εξέλιξης στο νομοθετικό πλαίσιο της αναδοχής, παρουσιάζεται μια μοναδική ευκαιρία σοβαρών και συνολικών αλλαγών. Ο κ. Σιφνιός στάθηκε ιδιαίτερα στις ελλείψεις που καταγράφονται στην πλειονότητα των δομών παιδικής προστασίας (δημόσιων, εκκλησιαστικών και ιδιωτικών), γεγονός που καταγράφεται και στη χαρτογράφηση των ιδρυμάτων κλειστής παιδικής προστασίας από τη ΜΚΟ «Ρίζες»: «Πλέον του 75% των ιδρυμάτων λειτουργεί χωρίς ποιοτικές, παιδαγωγικές ή άλλες προδιαγραφές. Το έλλειμμα γνώσης, κατάρτισης αλλά και νοοτροπίας, σχετικά με τις απαιτήσεις για μια σωστή και λειτουργική δομή παιδικής προστασίας, τις ανάγκες διαβίωσης και ανάπτυξης των παιδιών και κυρίως τη σημασία της οικογενειακής αποκατάστασης είναι ιδιαίτερα έντονο».

O ΙΔΡΥΜΑΤΙΣΜΟΣ. Σχετικές έρευνες έχουν αποδείξει ότι ο ιδρυματισμός βλάπτει τα παιδιά καθώς επηρεάζει ακόμα και τη φυσική ανάπτυξή τους, με το βάρος, το ύψος και τη διάμετρο κεφαλιού όσων τον βιώνουν να είναι κάτω του μέσου όρου. Επιπλέον, επιφέρει βλαβερές συνέπειες στη νευρολογική λειτουργία τους, σημαντικές καθυστερήσεις στη σωματική και διανοητική ανάπτυξη, στερεοτυπικές συμπεριφορές αλλά και ψυχολογικές διαταραχές, με τον κ. Σιφνιό να υπογραμμίζει πως είναι αδιανόητο εν έτει 2020 να υπάρχουν παιδιά που στερούνται του δικαιώματος ένταξης σε μια οικογένεια (βιολογική ή ανάδοχη) και να λιμνάζουν σε δομές. «Ακόμα και η βραχυχρόνια παραμονή στο καλύτερο ίδρυμα δεν μπορεί να συγκριθεί με την οικογενειακή θαλπωρή», κατέληξε ο ίδιος δίνοντας ιδιαίτερη βαρύτητα στα μέτρα στήριξης κοινωνικά ευάλωτων οικογενειών.