Τι μπορούν να κάνουν {LF}τα πακέτα βοήθειας για {LF}τις οικονομίες του αύριο

Πέρυσι, η ετήσια έκθεση για την παγκόσμια ανταγωνιστικότητα του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ αξιολόγησε τη μελλοντική ετοιμότητα 141 κυβερνήσεων και διαπίστωσε ότι οι περισσότερες αξιολογήθηκαν χαμηλά σε κρίσιμους μακροπρόθεσμους δείκτες. Τώρα που η πανδημία καταστρέφει την παγκόσμια οικονομία και αποκαλύπτει τις ανεπάρκειες πολλών θεσμών, έχει έρθει μια εποχή μεγαλύτερης – και ίσως πιο τολμηρής – διακυβέρνησης.

Ηδη περίπου 9 τρισεκατομμύρια δολάρια έχουν διοχετευτεί στην παγκόσμια οικονομία για τη στήριξη των νοικοκυριών, κατά της απώλειας θέσεων εργασίας και τη στήριξη των επιχειρήσεων.

Το ευρωπαϊκό ταμείο κρίσης για την επόμενη γενιά πρέπει να ληφθεί ως πρότυπο για να ακολουθήσουν και άλλοι. Με 750 δισεκατομμύρια ευρώ σε επιχορηγήσεις και δάνεια, υπόσχεται να ξεκινήσει μια δίκαιη και χωρίς αποκλεισμούς ανάκαμψη, επιταχύνοντας τη μετάβαση σε μια πράσινη ψηφιακή οικονομία. Οι βασικές του προϋποθέσεις θα βοηθήσουν τις ευρωπαϊκές χώρες να απομακρυνθούν από τη φθίνουσα βαριά βιομηχανία, ενώ θα υποστηρίζουν ευάλωτους εργαζομένους. Ομως, πρέπει να δούμε εάν θα συμμετάσχουν όλα τα κράτη-μέλη της ΕΕ.

Η πανδημία έχει ωθήσει τις κυβερνήσεις σε έναν πιο ενεργό ρόλο από ό,τι θα φανταζόταν κανείς πριν από λίγους μήνες. Καθώς προχωρούμε πιο πέρα από την άμεση κρίση στην υγεία, οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής πρέπει να αδράξουν την ευκαιρία να εφαρμόσουν τολμηρές μεταρρυθμίσεις. Αυτό περιλαμβάνει τον επανασχεδιασμό των κοινωνικών συμβάσεων, την παροχή επαρκών διχτυών ασφαλείας, την καλλιέργεια των δεξιοτήτων και των θέσεων εργασίας που θα χρειαστεί η μελλοντική οικονομία και τη βελτίωση της κατανομής του κινδύνου  μεταξύ του κοινού, του κράτους και του ιδιωτικού τομέα.

Ομως, ενώ οι κυβερνήσεις πρέπει να αναλάβουν ηγετικό ρόλο, η διαμόρφωση της ανάκαμψης και η χάραξη μιας νέας πορείας ανάπτυξης θα απαιτήσουν μεγαλύτερη συνεργασία μεταξύ επιχειρήσεων, δημόσιων και κυβερνητικών ιδρυμάτων και εργαζομένων. Για να πετύχει η μεγάλη αυτή επαναφορά, όλοι οι ενδιαφερόμενοι πρέπει να βάλουν ένα χέρι. Μέχρι τώρα, θα πρέπει να είναι προφανές ότι δεν μπορούμε να επιστρέψουμε σε ένα σύστημα που ωφελούσε τους λίγους εις βάρος των πολλών. Αναγκασμένοι να διαχειριστούν τις βραχυπρόθεσμες πιέσεις και να αντιμετωπίσουν ταυτόχρονα μακροπρόθεσμες αβεβαιότητες, οι ηγέτες βρίσκονται σε ένα ιστορικό σταυροδρόμι. Η νέα επιρροή των κυβερνήσεων τους δίνει τα μέσα να αρχίσουν να χτίζουν πιο δίκαιες, πιο βιώσιμες και πιο ανθεκτικές οικονομίες.

Η Σαάντια Ζαχίντι είναι γενική διευθύντρια και επικεφαλής του Center for the New Economy and Society στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ