Το μπρούσκο του Ολυμπιακού

Ο Ολυμπιακός δεν κατέκτησε απλά έναν τίτλο. Κέρδισε τον σεβασμό των αντιπάλων του που αποτελεί το σημαντικότερο τρόπαιο στον αθλητισμό.
Τα θεμέλια αυτής της επιτυχίας στήθηκαν ανορθόδοξα. Είναι σπάνιες οι περιπτώσεις ομάδων που ανέβηκαν στην κορυφή σκίζοντας το manual του ποδοσφαίρου. Ο Ολυμπιακός αμφισβήτησε τους κανόνες για τον τρόπο που δημιουργούνται οι μεγάλες ομάδες και δικαιώθηκε.
Από τους ένδεκα Ερυθρόλευκους που ξεκίνησαν στο κυριακάτικο ντέρμπι με την ΑΕΚ, μόνο δύο, ο Ελαμπντελαουί και ο Φορτούνης, είναι οι διασωθέντες της προ διετίας ομάδας.
Από τους υπόλοιπους εννέα, οι πέντε αφίχθησαν στο Λιμάνι το καλοκαίρι του 2018 και οι τέσσερις πέρυσι.
Το στοίχημα ήταν τεράστιο. Ο Ολυμπιακός δεν είχε την πολυτέλεια του χρόνου για τη εκ θεμελίων ανανέωσή του γιατί ο ρόλος του είναι πάντοτε πρωταγωνιστικός. Επρεπε, λοιπόν, να χτίζει και ταυτόχρονα να διατηρεί ψηλά την ανταγωνιστικότητά του.
Η επιλογή του προπονητή ήταν το δεύτερο μεγάλο στοίχημα. Ο Πέδρο Μαρτίνς εκπροσωπούσε την πορτογαλική σχολή που έχει να επιδείξει αρκετές περγαμηνές τα τελευταία χρόνια αλλά δεν ήταν το διάσημο όνομα στο οποίο μπορούσες να εμπιστευτείς το χτίσιμο μιας ομάδας εκ βάθρων.
Ο Ολυμπιακός επέδειξε, ωστόσο, περίσσιο θάρρος και υπομονή. Στοιχεία που στις μέρες μας δεν τα συναντάς εύκολα, όχι μόνο στο ποδόσφαιρο αλλά γενικότερα στη ζωή.
Εδωσε στον ποδοσφαιρικό μούστο τον απαραίτητο χρόνο να ωριμάσει, πρόσθεσε συν τω χρόνω τα στοιχεία που διαπίστωσε πως απουσιάζουν, για να καταλήξει να γευτεί ένα υπέροχο, σπάνιο μπρούσκο κρασί, με υψηλή γευστική ένταση και με μεγάλα ποσοστά αλκοόλης που ζαλίζει τους αντιπάλους.
Αυτή η ομάδα του Ολυμπιακού έχει την ευκαιρία να γράψει ιστορία, όχι μόνο στα καθ΄ημάς αλλά και εκτός συνόρων. Γιατί το μυστικό της φύσης αλλά και του ποδοσφαίρου είναι η υπομονή. Και το έχουν αντιληφθεί καλά εκεί στο Λιμάνι.













