Το περιοδικό που γοητεύει και τα δυο άκρα

Δεν είναι συνηθισμένο ένα περιοδικό να προκαλεί τόσο θόρυβο πριν ακόμη διαβαστεί. Οπως όμως σημειώνει η Ελ Παΐς, κάτι τέτοιο δεν είναι και τόσο ασυνήθιστο στη Γαλλία όπου η διανόηση δεν έχει χάσει ακόμη τη λάμψη της, τα ακαδημαϊκά περιοδικά βρίσκουν τη θέση τους ακόμη στα περίπτερα και οι απόψεις φιλοσόφων, κοινωνιολόγων και ανθρωπολόγων κοσμούν ακόμη τις πρώτες σελίδες των εφημερίδων ή ακούγονται σε δημοφιλείς ραδιοφωνικές εκπομπές.

Το περιοδικό που αναστατώνει αυτή τη φορά τη Γαλλία ονομάζεται Front Populaire (Λαϊκό Μέτωπο) κι αυτό είναι ένα όνομα που μπορεί να ξεγελάσει ως προς τον ιδεολογικό προσανατολισμό αυτής της νέας εκδοτικής προσπάθειας. Μοιάζει με λίγα λόγια αριστερό, αλλά δεν είναι γιατί ο ιδρυτής του είναι ο Μισέλ Ονφρέ, ένας φιλόσοφος που περιγράφει τον εαυτό του ως «ελευθεριακό σοσιαλιστή» και ομνύει στον Τζορτζ Οργουελ και τον Αλμπερ Καμί, αλλά γοητεύει όλο και περισσότερο τους λεγόμενους «κυριαρχικούς», δηλαδή όλους εκείνους που θεωρούν τη Συνθήκη του Μάαστριχτ μια κερκόπορτα που άνοιξε για να παραδοθεί η Γαλλία στην «υπερεθνική κυβέρνηση των γραφειοκρατών της ΕΕ» και τη «νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση».

Αυτό σημαίνει πως ο Ονφρέ δεν βρίσκει το κοινό του μόνο στη Ακρα Δεξιά, το βρίσκει και στην Ακρα Αριστερά και σε όποιον άλλον θεωρεί πως «η  υπεράσπιση του έθνους-κράτους είναι η σημαία του λαού ενάντια στις ελίτ». Μόνο έκπληξη επομένως δεν προκαλούν τα εύσημα της Μαρίν Λεπέν που βλέπει στην πρωτοβουλία του Ονφρέ μια άσκηση ελευθερίας της έκφρασης και το περιοδικό του ένα μέσο για να εκφραστούν όλοι εκείνοι που έχουν κηρύξει τον πόλεμο στην παγκοσμιοποίηση. Ο κόσμος, γι’ αυτό το διανοητικό περιβάλλον, δεν χωρίζεται πια σε αριστερούς και δεξιούς αλλά σε φιλελεύθερους και κυριαρχικούς.

Δεν αποτελεί έκπληξη ούτε το γεγονός πως ο Μισέλ Ονφρέ χαιρέτησε τις διαδηλώσεις των Κίτρινων Γιλέκων ως μια πράξη αντίστασης στη λαίλαπα της παγκοσμιοποίησης που δεν απειλεί μόνο τα κυριαρχικά δικαιώματα της Γαλλίας αλλά απειλεί με περιθωριοποίηση και τη μεσαία τάξη της. Για τους αντιπάλους του, πάλι, ο Ονφρέ δεν είναι παρά εκπρόσωπος της «αντιδραστικής Αριστεράς». Ή τουλάχιστον για κάποιους από αυτούς. Γιατί για τον Αλέν Ζινιόν, αριστερό φιλόσοφο και συγγραφέα του πονήματος «Ενάντια στον Ονφρέ», ο ιδρυτής του  «Λαϊκού Μετώπου» δεν είναι παρά ο «εμπνευστής του μεταμοντέρνου γαλλικού φασισμού».

Τι είναι επομένως το «Λαϊκό Μέτωπο»; Ενα περιοδικό, λέει ο Ζινιόν, που ανταποκρίνεται πλήρως στον στόχο του Ονφρέ να συγκεντρώσει στον ίδιο χώρο τις δυνάμεις της Ακρας Δεξιάς και εκείνους που κινούνται πέραν της Αριστεράς του Ζαν Λικ Μελανσόν και ο ίδιος χαρακτηρίζει «αριστερούς λαϊκιστές». Είναι σαφές, στη Γαλλία παράγεται πολλή διανόηση. Αλλά παρά την υπερπαραγωγή, καταναλώνεται όλη.