Μαθήματα ποδοσφαίρου στον παράδεισο

^«Γεια σου ρε Αλέφαντε, είσαι παλικάρι».

Μέχρι και τραγούδι, από τα Παιδιά από την Πάτρα, είχε γίνει ο ξεχωριστός Νίκος Αλέφαντος με τον ατίθασο χαρακτήρα, που έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 81 ετών.

Ενα παλικάρι της ζωής και του ποδοσφαίρου, που ανεξάρτητα εάν κάποιος ήταν θαυμαστής του ή όχι δεν μπορούσε να μην τον παραδεχτεί.

Αν μη τι άλλο, έχοντας περάσει από 28 πάγκους ομάδων (έχοντας καθίσει ακόμα και 3 ώρες σε έναν από αυτούς, του Φωστήρα!) άφησε το δικό του στίγμα εδώ και δεκαετίες στο ελληνικό ποδόσφαιρο.

«Μάθε μπαλίτσα από τον άρχοντα»

Οι γνώσεις του για το ποδόσφαιρο ήταν αδιαμφισβήτητες, απλά ο τρόπος επικοινωνίας του πολλές φορές με τους παίκτες ήταν αυτός που τον έκανε να μη μακροημερεύσει σε κάποια ομάδα. Καθώς μόνο στη δεύτερη ομάδα που κοουτσάρισε (ΠΑΟ Ρουφ 1970-73) και στον Πιερικό (1974-76) έμεινε πάνω από έναν χρόνο.

Τα μαθήματα τακτικής με τα μπουκάλια μπίρας και κυρίως με τους κεφτέδες, στο ιστορικό εντευκτήριο του Πανελληνίου στην Κυψέλη (εκεί ήταν το καταφύγιό του, σε έναν χώρο που λάτρευε και είχε και πολλές παρέες) έχουν μείνει στην ιστορία.

«Γκαρσόν φέρε μου παίκτες» φώναζε όταν ήθελε να δείξει τα συστήματά του, και όπου παίκτες ήταν οι… κεφτέδες.

Ο (γεννημένος πειραχτήρι) Βασίλης Γκούμας, πήγαινε από πίσω συνήθως και σε ανύποπτο χρόνο τους καταβρόχθιζε με τον Νίκο Αλέφαντο να ωρύεται. «Ποιος μου έφαγε ρε τον Αναστόπουλο;» είχε αναρωτηθεί σε ένα από αυτά τα απολαυστικά μαθήματα.

Την προπονητική δεν τη σπούδασε, ήταν αυτοδίδακτος. Αλλά, η αλήθεια είναι ότι πάντοτε προσπαθούσε να ενημερώνεται για τις νέες τάσεις. Παρακολουθούσε, ταξιδεύοντας με δικά του έξοδα, τη δουλειά σπουδαίων ξένων τεχνικών, όπως ο Βαϊσβάλερ, ο Χάπελ, ο Μενότι, ο Λίπι, ο Σάκι, ο Αντσελότι, ο Μπέαρζοτ και το είχε καμάρι του.

«Εχω πάει στο εξωτερικό για σεμινάρια. Ποιος άλλος από τους πρωτοκλασάτους προπονητές το έχει κάνει; Κανείς. Μόνον ο Αναστόπουλος. Οι άλλοι δεν πάνε, ούτε μέχρι τα Πατήσια» έλεγε χαρακτηριστικά.

Η μεγάλη αγάπη του

Η λατρεία του για τον Ολυμπιακό παροιμιώδης (κάποτε έφυγε από τον Παναργειακό επειδή όπως είπε είδε ότι έχουν πράσινες φανέλες!) και η μοναδική ομάδα στον πάγκο της οποίας κάθισε τρεις φορές.

Μια επί προεδρίας Σταύρου Νταϊφά (1983-84) και άλλες δύο επί Σωκράτη Κόκκαλη (1994-95 και 2004).

Απραγματοποίητο όνειρο έμεινε η κατάκτηση ενός πρωταθλήματος με τον Ολυμπιακό το οποίο «άγγιξε» το 2004 όταν ως υπηρεσιακός έκανε έξι νίκες και μια ισοπαλία (2-2) με τον Παναθηναϊκό που του στοίχισε το πρωτάθλημα και εκεί ήταν η περίφημη κόντρα με τον ρέφερι Γιώργο Δούρο.

Ο οποίος δεν είδε την αγκωνιά του Κυργιάκου στον Τζιοβάνι (μέσα στην περιοχή) αλλά μόνο την αντίδραση του Βραζιλιάνου του Ολυμπιακού τον οποίο απέβαλε και ενώ οι Ερυθρόλευκοι προηγούνταν με 2-1 και με νίκη αγκάλιαζαν τον τίτλο προσπερνώντας στη βαθμολογία.

«Γιατί δεν βγαίνει ο κύριος Δούρος να μιλήσει; Είναι ζήτημα ζωής για μένα. Γιατί δεν βγαίνει στο τηλέφωνο; Τι ψυχή θα παραδώσει; Εχασα τη δουλειά μου εξαιτίας του. Βγες από την Κόρινθο, να μιλήσεις με τον Αλέφαντο. Εάν δεν ήταν αυτός ο  καταραμένος, θα είχα πάρει το πρωτάθλημα, θα ήμουν ακόμα στην ομάδα. Με πονάει που δεν είμαι στον Ολυμπιακό και λέω μέσα μου. Ρε Θεέ, άντερα δεν έχεις; Εμένα βρήκες να καταστρέψεις, τον φουκαρά τον Αλέφαντο;» είχε πει στη συνέντευξη στην Ελλη Στάη στον ΑΝΤ1.

Αυτή ήταν και η τελευταία του δουλειά (το 2004 στον Ολυμπιακό) έχοντας κοουτσάρει ομάδες για 34 χρόνια από τότε που είχε ξεκινήσει στον Αστέρα Εξαρχείων (1969-70) στον οποίο άλλωστε είχε πρωτοπαίξει και ποδόσφαιρο (ως μεσοκυνηγός).

Δεν δίσταζε να πει τη γνώμη του, πάντα με το γούρικο κόκκινο κοντομάνικο (σπάνια θα τον έβλεπες με μακριά μπλούζα), ενώ όπως έχει αποκαλύψει στην αυτοβιογραφία του «Τα πάντα όλα» έχει κάνει μέχρι και φυλακή, 25 μέρες στο Γεντί Κουλέ όταν ως τεχνικός των Ιωαννίνων είχε εξυβρίσει οπαδούς του Ηρακλή στη Θεσσαλονίκη.

Θλίψη

Με τη φράση «Νίκο Αλέφαντε καλό ταξίδι στις αιώνιες θάλασσες…» αποχαιρέτησε τον έλληνα προπονητή η ΠΑΕ Ολυμπιακός, ενώ η ερυθρόλευκη ΚΑΕ έκανε λόγο για «βαθιά θλίψη».

«Η οικογένεια του Ολυμπιακού, που τόσο αγάπησες και αγαπήθηκες θα σε θυμάται για πάντα και σε αποχαιρετά με πόνο καρδιάς» ήταν το μήνυμα του ερασιτέχνη Ολυμπιακού για τον Νίκο Αλέφαντο, τον οποίο αποχαιρέτησαν πλήθος ανθρώπων αλλά και ομάδων, μεταξύ των οποίων  ο Παναθηναϊκός και ο Ηρακλής.

Το «αντίο»
του Γιάννη Μώραλη

«Με θλίψη πληροφορήθηκα τον θάνατο του Νίκου Αλέφαντου. Ηταν μια εμβληματική μορφή του ελληνικού ποδοσφαίρου, το οποίο υπηρέτησε για δεκαετίες, αρχικά ως παίκτης και κυρίως ως προπονητής. Στη διάρκεια της πολύχρονης καριέρας του εργάστηκε στις περισσότερες ελληνικές ομάδες, μεταξύ των οποίων και στον Ολυμπιακό, όπου ήταν προπονητής το 1983, το 1994 και τελευταία φορά το 2004.

Ηταν ένας άνθρωπος του λαού, αυθεντικός, που αγαπούσε με πάθος το ποδόσφαιρο. Ο αυθορμητισμός και ο εκρηκτικός του χαρακτήρας θα παραμείνουν για πάντα χαραγμένα στη μνήμη και στην καρδιά μας. Θα τον θυμόμαστε πάντα. Θερμά συλλυπητήρια στην οικογένεια και τους οικείους του.

Αντίο Νίκο Αλέφαντε».