Διαγραφή

Η κυβέρνηση ζητάει από τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης εξηγήσεις για όσα ακούγονται στο ηχητικό Παππά – Μιωνή. Ζητάει – ή μάλλον απαιτεί – βέβαια και κάτι επιπλέον: Την άμεση διαγραφή από τη συριζαϊκή ΚΟ του Νίκου Παππά. «Ως ελάχιστο δείγμα σεβασμού στους κανόνες της Δημοκρατίας». Θα μπορούσε, άραγε, ο Αλέξης Τσίπρας να διαγράψει το στέλεχος που χαρακτηριζόταν σαν alter ego του στα χρόνια της πορείας προς την εξουσία, αλλά κι αργότερα στην περίοδο της πρώτης φοράς Αριστερά; Αν κρίνει κανείς από την πρώτη του αντίδραση στο κυβερνητικό αίτημα, που ήρθε από περιοδεία  στο Μεσολόγγι, η απάντηση είναι «Οχι». Σύμφωνα με την τσιπρική δήλωση ο Πρωθυπουργός φοβάται την ύφεση που έρχεται τον Σεπτέμβριο και «θέλει να στρέψει την ατζέντα αλλού. Ανασύρει από το συρτάρι πρακτικές πρακτόρικες, μαφιόζικες. Μια σκανδαλολογία ανύπαρκτων όμως σκανδάλων για να κρύψει το ένα και μοναδικό και μεγάλο σκάνδαλο» – με τον όρο «μεγάλο σκάνδαλο» ο αριστερός πρόεδρος αναφέρεται στην προοπτική της ελληνικής οικονομίας.

Ερώτημα

Ο Τσίπρας, λοιπόν, δεν πήρε απλά πάνω του τον Παππά. Η πιο παραστατική μεταφορά θα ήταν πως τον κουβάλα στους ώμους του. Για τους γνωρίζοντες την ανθρωπογεωγραφία του ΣΥΡΙΖΑ – και τα εσωκομματικά παρασκήνια – η αρχηγική κίνηση δεν ήταν αναμενόμενη, ήταν δεδομένη. Η φιλτραρισμένη αιτιολόγησή της επικαλείται το καταστατικό του κόμματος, στο οποίο δεν προβλέπονται διαγραφές. Η αφιλτράριστη την εγγύτητα των δύο ανδρών. Ανθρωποι κοντά στον Τσίπρα, άλλωστε, διατείνονται ότι ουδέποτε είχαν εντοπίσει πραγματικό πρόβλημα μεταξύ τους – ούτε καν όταν οι παραπολιτικές στήλες των εφημερίδων έγραφαν για πτώση του νούμερο δύο από την πυραμίδα της κομματικής ιεραρχίας ή για σύννεφα στις σχέσεις τού τότε πρωθυπουργού με τον υπουργό Επικρατείας του. Οι ίδιες πηγές διακινδυνεύουν και μια πρόβλεψη: Δεν πρόκειται, πιστεύουν, να εξωθήσει τον Παππά να θέσει εαυτόν εκτός κόμματος. Θα του ήταν δύσκολο μέχρι και να κρατήσει αποστάσεις από εκείνον. Εφόσον όλα τα παραπάνω ισχύουν όμως, οι πολιτικοί του αντίπαλοι νομιμοποιούνται διπλά να ρωτάνε κατά πόσο αυτός γνώριζε τι έκανε ο στενός του συνεργάτης.