Ποιος να συγκριθεί μαζί του!

Είναι ο επόμενος πρωταθλητής (+19 από ΠΑΟΚ και ΑΕΚ) με μόνο αντίπαλο κάποια τελευταία μαθηματικά. Είναι αήττητος σε ολόκληρη τη διαδρομή. Απόλυτος στα πλέι οφ (3Χ3). Και αυτονόητα ο… βασιλιάς των ντέρμπι. Ο Ολυμπιακός του Πέδρο Μαρτίνς. Αυτή η ποδοσφαιρική μηχανή που από παιχνίδι σε παιχνίδι απλά επιβεβαιώνει τη διαφορά επιπέδου της από τον εγχώριο ανταγωνισμό. Το χθεσινό 3-0 με τον Παναθηναϊκό είναι μια ακόμη απόδειξη. Η ευκολία που ήρθε (Γκιγέρμε 5′, Ελ Αραμπί 21′, Καφού 90’+1′). Η άνεση που διατηρήθηκε δίχως οι Ερυθρόλευκοι να χαϊδέψουν το γκάζι στο δεύτερο μισό. Και η… όρεξη που μεγαλώνει. Γιατί η επόμενη στροφή (24/6 ΠΑΟΚ, 21.30) είναι Kυπέλλου. Και η επόμενη νίκη σημαίνει αυτόματα τελικός και πρόκληση νταμπλ. Oχι, δεν χωρά μεγάλη συζήτηση το χθεσινό. Η διαφορά επιπέδου είναι τέτοια που δεν επιτρέπει παράθυρο διαλόγου. Ο Ολυμπιακός έκανε ό,τι ήθελε, όπως ήθελε, μέχρι την ανάπαυλα τον «πληγωμένο» από απουσίες Παναθηναϊκό. Oσο υπήρχε ματς ήταν και μια ομάδα στο γήπεδο. Το δεύτερο μισό ήταν μια άλλη υπόθεση. Μια κατάσταση διαχείρισης και για τους δύο. Και εκεί όμως οι Πειραιώτες βρήκαν τον τρόπο να βάλουν το κερασάκι στην τούρτα. Και αν δεν έχανε ένα τετ α τετ ο Μασούρας στην τελευταία φάση του ματς, το σκορ θα άγγιζε τον ουρανό. Ας τα πάρουμε όμως με τη σειρά.

Με δύο δεκάρια στις άκρες

Η απουσία του Βαλμπουενά έβαλε ιδέες στον Πέδρο Μαρτίνς. Εντεκάδα με δύο δεκάρια (Φορτούνης, Λοβέρα) να ξεκινούν από τις πτέρυγες αλλά επί της ουσίας να γεμίζουν τον άξονα αφήνοντας τους διαδρόμους σε Ομάρ και Τσιμίκα. Από την άλλη οι απουσίες Γιόχανσον, Ινσούα, Πούγγουρα, έριξαν τον Γιώργο Δώνη στην ανάγκη να σχηματίσει μια πειραματική τετράδα άμυνας. Με τον Ανουάρ δεξί μπακ (!), τον Κολοβέτσιο παρτενέρ του Σένκεφελντ και τον Χατζηθεοδωρίδη αριστερά. Οι επιλογές των προπονητών έκριναν και σε τεράστιο βαθμό τη διαδρομή του ματς. Διότι μετά την πρώτη φάση (κεφαλιά του Κουρμπέλη άουτ, έπειτα από κόρνερ στο 1′) ο Ολυμπιακός άρχιζε να πιέζει σαν μανιασμένος τις πρώτες πάσες του Παναθηναϊκού. Παγίδες που ξεκινούσαν στο αμυντικό τρίτο των Πρασίνων που υπέφεραν να βγάλουν την μπάλα από αυτά τα τετραγωνικά. Στο 4:30′ ο Λοβέρα κλέβει την μπάλα στην πίεση από τον Ανουάρ, είκοσι δεύτερα αργότερα η υποδειγματική επίθεση του Ολυμπιακού που εκδηλώθηκε από την άλλη πτέρυγα κατέληξε ξανά στον Λοβέρα που έστρωσε στον Γκιγέρμε στο ύψος της περιοχής. Και ο Βραζιλιάνος δεν λάθεψε: 1-0.

Χάθηκε η μπάλα

Στο 21′ το 2-0 ήρθε από μια επίθεση βγαλμένη από τις κονσόλες που παίζουν τα παιδιά. Ο Φορτούνης με τη «μία» στον Μπουχαλάκη, εκείνος με τη «μία» στον Ομάρ, που σέντραρε με τη «μία» για τον Ελ Αραμπί. Που (ναι) με τη «μία» πυροβόλησε τον Διούδη. Συνολικά 22 πάσες άλλαξε σε αυτή τη φάση η ομάδα του Μαρτίνς με την μπάλα να περνά από όλους τους παίκτες της 11άδας! Απίστευτο.

Ενδιάμεσα στα δύο γκολ, οι Ερυθρόλευκοι με όπλο το τρανζίσιον και την πίεση ψηλά είχαν τουλάχιστον άλλες δύο μεγάλες φάσεις που δεν εκδηλώθηκαν ποτέ γιατί έγινε λάθος στην τελική πάσα. Ο Παναθηναϊκός υπέφερε στο χορτάρι. Και ακόμη και τη μια στιγμή που κάτι πήγε να αλλάξει (από μια λανθασμένη εκτίμηση του Σα) ο Μπα πήρε την… μπουκιά από το στόμα του Χατζηγιοβάνη που πλάσαρε υποδειγματικά (18′) αλλά… Από το 2-0 και έπειτα ο Ολυμπιακός έδωσε χώρο. Στάθηκε στα μισά του γηπέδου, θέλοντας να ανεβάσει τις γραμμές του Παναθηναϊκού. Οι Πράσινοι είχαν πια πιο εύκολη κατοχή, αλλά και μεγάλους μπελάδες κάθε φορά που η μπάλα άλλαζε «χρώμα». Στο 25′ μια ακόμη επίθεση στο τρανζίσιον έστειλε τον Ελ Αραμπί στο όριο της περιοχής, με τον Σένκεφελντ να τον ανατρέπει αλλά τον διαιτητή Σιδηρόπουλο να λέει «παίζεται» και το VAR να μην παρεμβαίνει. Το ίδιο VAR που πήρε πίσω την αποβολή του Χατζηθεοδωρίδη (34′) έπειτα από ένα σκληρότατο μαρκάρισμα στον Καμαρά. Το ματς όμως είχε μια συγκεκριμένη διαδρομή. Ο Ολυμπιακός σε άλλο επίπεδο και ο μεγάλος αντίπαλός του να μην μπορεί να ακολουθήσει. Εμεινε το 2-0 ως την ανάπαυλα γιατί ο Ελ Αραμπί (39′) έκανε ένα λάθος κοντρόλ σε μια ακόμη υποδειγματική αντεπίθεση. Και γιατί ο Διούδης έκανε την επέμβαση του ματς (45’+1′) στο πλασέ του Λοβέρα.

Με άλλη προσέγγιση

Ο Γιώργος Δώνης με το ξεκίνημα του δευτέρου ημιχρόνου προχώρησε σε δύο αλλαγές. Κολοβός αντί Ζαχίντ (46′) και ο Κουρμπέλης σαν δεξιός μπακ αντί του Ανουάρ που μετακινήθηκε στη μεσαία γραμμή. Μια μάλλον καλύτερη τακτοποίηση. Οχι για να αλλάξει κάτι. Αλλά για να μη γίνουν τα πράγματα χειρότερα. Στο μεταξύ ο Παναθηναϊκός επένδυσε σε έναν χαμηλότερο ρυθμό για… λιγότερους κινδύνους στην κόντρα. Και αυτό το στοιχείο σταδιακά έδωσε μια διαφορετική εικόνα στο ματς. Με τον Ολυμπιακό να έχει άλλωστε την Τετάρτη και τον ημιτελικό με τον ΠΑΟΚ, άρα σταδιακά να προσαρμόζεται. Κάπως έτσι ο Πέδρο Μαρτίνς απέσυρε γρήγορα τους δύο σκόρερ (61′ Καφού και Χασάν αντί Γκιγέρμε και Ελ Αραμπί) και έστειλε τον Καμαρά στον δεξιό διάδρομο κρατώντας ως δημιουργό τον Φορτούνη στον άξονα.  Ο ρυθμός δεν άλλαξε. Φάσεις δεν υπήρχαν. Μέχρι τον επίλογο. Εκεί που το ματς ξαναπήρε για λίγο φωτιά. Η κεφαλιά του Καμπετσή στο 88′ για τον Παναθηναϊκό. Μα και το κάτι… βραζιλιάνικο του Ολυμπιακού. Το κερασάκι στην τούρτα από το καταπληκτικό σουτ του Καφού (90’+1′).

Ολυμπιακός (Πέδρο Μαρτίνς): Σα, Ελαμπντελαουί (73′ Γκασπάρ), Σεμέδο, Μπα, Τσιμίκας, Μπουχαλάκης, Γκιγέρμε (61′ Καφού), Καμαρά (85′ Μπρούνο), Λοβέρα (73′ Μασούρας), Φορτούνης, Ελ Αραμπί (61′ Χασάν).

Παναθηναϊκός (Γιώργος Δώνης): Διούδης, Ανουάρ (86′ Καμπετσής), Κολοβέτσιος, Σένκεφελντ, Χατζηθεοδωρίδης (λ.τ. 80′ Ζαγορίτης), Κουρμπέλης, Δώνης, Ζαχίντ (46′ Κολοβός), Αγιούμπ (72′ Μπουζούκης), Χαζηγιοβάνης, Μακέντα.

Κίτρινες κάρτες: Γκιγέρμε 48′, Γκασπάρ 90′ /  Χατζηθεοθωρίδης 35′, Κουρμπέλης 42′, Χατζηγιοβάνης 43′, Ανουάρ 74′, Ζαγαρίτης 82′.

Διαιτητής: Σιδηρόπουλος.