Το μπάσκετ εκπέμπει SOS

Ο τελευταίος να κλείσει την πόρτα. Αυτός θα μπορούσε να είναι άνετα ο τίτλος της νέας Basket League.

Μια διοργάνωση που (ιδιαίτερα από τη σεζόν που τελείωσε άρον άρον) έχει μεν φανταχτερό περιτύλιγμα, αλλά μάλλον κενό περιεχόμενο ή έστω ένα πρωτάθλημα με πολλές παθογένειες που δεν του επιτρέπουν να «απογειωθεί» και το κρατάνε σε χαμηλά επίπεδα λες και είναι δεμένο με αλυσίδες.

Είναι θλιβερή η συγκυρία, κοντά στη χρυσή επέτειο του έπους του 1987, να βλέπει κανείς το (άλλοτε κορυφαίο της Ευρώπης) ελληνικό πρωτάθλημα να αγκομαχάει να φτάσει στη γραμμή εκκίνησης χωρίς κανείς αυτή τη στιγμή να μπορεί να πει με σιγουριά με πόσες ομάδες θα διεξαχθεί.

Τα «ΝΕΑ» μίλησαν με ανθρώπους του αθλήματος, ζητώντας τους μια αποκωδικοποίηση του γιατί φτάσαμε ως εδώ.

Ο Παναγιώτης Φασούλας, μέλος της χρυσής γενιάς του 1987 και υποψήφιος για την προεδρία της ελληνικής ομοσπονδίας, ο πρόεδρος του ΕΣΑΚΕ Βαγγέλης Γαλατσόπουλος και ένας εκ των προέδρων επενδυτών, που δεν άντεξαν απλά να πληρώνουν, αυτός του Ρεθύμνου, ο Κώστας Ζομπανάκης, καταθέτουν τις απόψεις τους.

Φτάνει η απαξίωση του αθλήματος

«Δυστυχώς το μπάσκετ απαξιώθηκε στη συνείδηση του έλληνα φιλάθλου. Ποια ήταν η επιτυχία του 1987 και μετά; Οτι λάτρεψαν το μπάσκετ και άνθρωποι που δεν ήταν οι κλασικοί μπασκετικοί.

Το αγκάλιασαν και το έβαλαν στην καρδιά τους οι γυναίκες, οι ηλικιωμένοι και φυσικά τα παιδιά, που δυστυχώς τώρα προτιμούν το ΝΒΑ, από το ελληνικό.

Λογικό και λόγω του Γιάννη Αντετοκούνμπο, έναν τρομερό παίκτη με άφθονο ταλέντο που όμως είναι προϊόν του ελληνικού μπάσκετ, εδώ έμαθε το άθλημα και απλά στις ΗΠΑ απογείωσε το ταλέντο του και βελτιώθηκε απίστευτα.

Την εποχή της δεκαετίας του 1990, που αρχίσαμε να έχουμε τα ΤΑΚ και μετά τις ΚΑΕ, υπήρχαν περισσότεροι επιφανείς επιχειρηματίες που είχαν τη δυνατότητα να στηρίξουν σε βάθος το οικοδόμημα» λέει ο Παναγιώτης Φασούλας, που είναι σαφώς υπέρ της αντιγραφής όταν πρόκειται για βελτίωση των συνθηκών.

«Αλήθεια, μήπως θυμάστε πόσοι και πόσοι έχουν αντιγράψει το μοντέλο του ελληνικού μπάσκετ παλαιότερα. Και κάποιοι έφτασαν να μας ξεπεράσουν κιόλας. Εμείς δηλαδή γιατί δεν πρέπει και δεν μπορούμε να βλέπουμε τα καλώς κείμενα και σε άλλα πρωταθλήματα και νοοτροπίες. Δηλαδή στην Ισπανία δεν είναι για παράδειγμα μόνο η Ρεάλ Μαδρίτης και η Μπαρτσελόνα. Είναι και η Βαλένθια π.χ. και όχι μόνο. Πώς εκεί επιβιώνουν και με επιτυχία αυτές οι ομάδες; Με παρέμβαση στην κοινωνία, με σεβασμό στις αρχές και σε όλο το σύστημα.

«Δεν υπάρχει παραγωγή»

Εμείς φτάσαμε δυστυχώς σε ένα πρωτάθλημα στο οποίο δεν υπάρχει πια παραγωγή ελλήνων παικτών και με το που εμφανίζεται ένα ταλέντο 13-14 ετών οι γονείς θα τρέξουν αμέσως σε μάνατζερ για να το πάει στη Ρεάλ, στον Ολυμπιακό, στον Παναθηναϊκό.

Το αναπτυξιακό δεν υπάρχει καν, ενώ λείπουν δυστυχώς και οι μέντορες προπονητές που είχαμε παλιά που λέγε λέγε όλο και θα σου έμενε κάτι στο μυαλό.

Και το κυριότερο λείπει η έννοια της οικογένειας στο μπάσκετ. Δεν το λέω με ρομαντισμό, αλλά όποιος ασχολείται με το μπάσκετ θα έπρεπε να νιώθει ως κομμάτι της πυραμίδας.

Φτάσαμε σε ένα σημείο να μην ασχολούμαστε με τα ταλέντα, ενώ παλιά στην εποχή μου θυμάμαι συζήταγαν για μας. Ενώ όσο πάει έρχονται όλο και χαμηλότερης ποιότητας ξένοι που κάθε άλλο παρά βοηθούν στο να γίνουν καλύτεροι και οι Ελληνες» συνεχίζει ο Παναγιώτης Φασούλας που διαφωνεί επίσης με τον τρόπο αγοράς των ΑΦΜ που έχει γίνει της μόδας.

«Ναι οι εταιρείες μπορούν να πουλούνται και να αγοράζονται. Εδώ όμως αγοράζεις ουσιαστικά τη συμμετοχή σου στο πρωτάθλημα. Αρα η διοργανώτρια αρχή θα έπρεπε να έχει wild card και από την πώλησή τους όλα τα χρήματα να πήγαιναν στην ανάπτυξη του αθλήματος. Δεν κατηγορώ όσους δεν μπορούν και αποχωρούν,  αλλά η πολιτεία και η διοργανώτρια αρχή εδώ τι κάνουν αλήθεια;

Ας μπουν από την αρχή ξεκάθαροι κανόνες και να τους ξέρουν όλοι. Ακόμα και να ξέρουμε τους επιχειρηματίες που μπαίνουν στις ομάδες. Να είναι όλα ξεκάθαρα και όχι μόνο εκεί. Να είναι ξεκάθαροι οι όροι και να μη δυσφημίζεται το άθλημα πάνω απ’ όλα.

Η βιτρίνα είναι η εθνική ομάδα και η Α1 και πρέπει να αρέσουν στον κόσμο και να λειτουργούν αξιόπιστα. Από εκεί και πέρα είπαμε υπάρχουν θέματα που δεν πρέπει να τα αγνοούμε.

Οπως είπαμε τον αναπτυξιακό αλλά και τον γυναικείο αθλητισμό. Ιδιαίτερα για τον τελευταίο ας δούμε τον τρόπο λειτουργίας του στη Γαλλία και στην Τουρκία δεν φτάνω μέχρι τις ΗΠΑ που απέχουν έτη φωτός.

Η ΦΙΜΠΑ έχει πυλώνες που εμείς πολλές φορές δεν τους ακολουθούμε γιατί δεν είναι – λέμε – στη φιλοσοφία μας. Τελικά ποια είναι αυτή;

Εδώ αρνούμαστε στο 2020 να είναι ψηφιακά όλα τα δελτία ή να μην έχουμε κάμερες σε όλα τα γήπεδα εθνικών κατηγοριών. ‘Η ακόμα την επαγγελματική διαιτησία και τον υποβιβασμό ακόμα των διαιτητών. Απλά πράγματα, που δυστυχώς σε άλλες χώρες είναι αυτονότητα».

Ο μέγας Πολίτης

Δεν ήταν δυνατόν σε κουβέντα με τον Παναγιώτη Φασούλα να μην αναφερθούμε στον αλλοτε αρχηγό του ΠΑΟΚ, Γιάννη Πολίτη που έφυγε από τη ζωή.

«Εμβληματικος αρχηγός που μας ενέπνευσε όλους. Ηταν ο πρώτος μου αρχηγός στον ΠΑΟΚ, άνθρωπος πρότυπο, εντελώς διαφορετικός εκτός γηπέδου σε σχέση με αυτό που έβλεπες μέσα στο παρκέ που ήταν πιο σκληρός. Στενοχωρήθηκα απίστευτα για έναν πραγματικά πρώτα απ’ όλα σπουδαίο άνθρωπο», είπε (21 ετών τότε) ο Παναγιώτης Φασούλας.

Το ταβάνωμα και η μεγαλομανία

«Εγώ νιώθω ότι… ταβάνωσα» παραδέχεται ο Κωστής Ζομπανάκης που αποχώρησε από το Ρέθυμνο ύστερα από μια δεκαετία κατά την οποία δαπάνησε περίπου 6.000.000 ευρώ. «Επιασα το ταβάνι μου και δεν θέλω να βάλω σε κίνδυνο τις επιχειρήσεις μου, κάποιες από τις οποίες μάλιστα εδρεύουν στο Ρέθυμνο. Από τη στιγμή που υπήρχε καθυστέρηση στο θέμα της ανακαίνισης του γηπέδου και συνειδητοποιώ ότι, λόγω των επιπτώσεων της πανδημίας στον τουρισμό, τα έσοδά μας θα μειωθούν κατά πολύ, αναρωτήθηκα για ποιον λόγο πρέπει να βρίσκομαι εδώ και να υποστηρίζω το όραμά μου. Από πλευράς αξιών, νοοτροπίας, συναισθημάτων και λογικής, δεν έχω λόγους να συνεχίσω να επενδύω, διότι θα έπρεπε να βάλω τετραπλάσια χρήματα» τόνισε ο χανιώτης επιχειρηματίας στα «ΝΕΑ».

Και κατέληξε: «Εγώ προσωπικά έδωσα μεγάλη μάχη ώστε να θεσπιστούν τα κριτήρια και οι προϋποθέσεις στον ΕΣΑΚΕ, αλλά δεν θα είχα πρόβλημα να παίξουμε σε μια ημιεπαγγελματική λίγκα. Δεν κυριεύομαι από καμιά μεγαλομανία».

Οι ΚΑΕ είναι ζημιογόνες!

Ο ΕΣΑΚΕ βλέπει τον (ούτως ή άλλως μεγάλο) αριθμό των 16 ομάδων να συρρικνώνεται, καθώς οι ιδιοκτήτες τους δεν μπορούν να ανταποκριθούν στην οικονομική αιμορραγία.

«Αυτό είναι γνωστό, δεδομένο και δυστυχώς μη διαχειρίσιμο πρόβλημα» σχολιάζει ο πρόεδρος της λίγκας Βαγγέληs Γαλατσόπουλος. «Οι ΚΑΕ είναι ανέκαθεν ζημιογόνες, αλλά στο παρελθόν υπήρχε μεγαλύτερη οικονομική ευχέρεια και καλύπτονταν οι τρύπες. Τώρα η κατάσταση επιδεινώνεται λόγω των επιπτώσεων της πανδημίας, τα έσοδα μειώνονται και οι ομάδες καλούνται να καλύψουν τις απώλειες και να αναπροσαρμόσουν τις επιθυμίες και τις ανάγκες τους».

Σε ό,τι αφορά την επόμενη ημέρα της Basket League, o Γαλατσόπουλος τονίζει: «Το Ρέθυμνο και ο Ηφαιστος δεν στηρίχθηκαν σε κάποια θέματα από τις τοπικές κοινωνίες και γι’ αυτό αποσύρθηκαν. Τις προάλλες στη λίγκα ψηφίσαμε κάποια σοβαρά κριτήρια συμμετοχής, αλλά αποδεικνύεται ότι δεν μπορούν να τα εκπληρώσουν όλες οι ομάδες. Εφόσον λοιπόν δεν μπορεί κάποιος να εγγυηθεί τον προϋπολογισμό των 800.000 ευρώ, για ποιον λόγο να παίξει; Εκτιμώ πάντως ότι μπορούμε να κάνουμε μερικά βήματα προς τα εμπρός και να ενισχύσουμε το πρωτάθλημά μας με όσες ομάδες μπορούν να ανταποκριθούν. Ηδη βρισκόμαστε στη φάση ενός πολύ εποικοδομητικού διαλόγου με την πολιτεία και είμαι βέβαιος ότι θα προκύψουν θετικές εξελίξεις σε ό,τι αφορά τα τηλεοπτικά δικαιώματα, τις φορολογικές διευκολύνσεις κ.ο.κ.».