Οι κεντροαριστερές επιλογές του Κυριάκου

Λίγες μέρες μετά την ανακοίνωση του κυβερνητικού σχήματος αντιπολιτευόμενη εφημερίδα είχε δημοσιεύσει θέμα με τίτλο «Συγκυβέρνηση Μητσοτάκη – ΠΑΣΟΚ». Η υπερβολή του δημοσιογραφικού κλισέ απέδιδε με τον πιο παραστατικό τρόπο τη βουτιά που έκανε στη στελεχική δεξαμενή της Κεντροαριστεράς ο Κυριάκος Μητσοτάκης προκειμένου να επανδρώσει όχι μόνο το Υπουργικό του Συμβούλιο, αλλά και τον ευρύτερο μηχανισμό του επιτελικού του κράτους. Μια βουτιά, τα απόνερα της οποίας είχαν ενοχλήσει το κόμμα του όσο κι η τοποθέτηση μεγάλου αριθμού μη νεοδημοκρατών τεχνοκρατών σε υφυπουργικούς θώκους. Σχεδόν ένα χρόνο αργότερα – κι ενώ ο ανασχηματισμός έχει ήδη προαναγγελθεί -, τι θα μπορούσε να γράφει το μπλοκάκι του Πρωθυπουργού για τις κεντροαριστερές μεταγραφές του; Του βγήκαν ή όχι;

ΤΑ ΕΞΙ ΟΝΟΜΑΤΑ. Οι παλιοί συνομιλητές του ξέρουν πως είχε ξεκινήσει το σκάουτινγκ στελεχών από τον συγκεκριμένο χώρο πολύ πριν διαφανεί η προοπτική εξουσίας. Ο Γιώργος Γεραπετρίτης – ο οποίος είχε διατελέσει σύμβουλος του Γιώργου Παπανδρέου – συνεργαζόταν μαζί του επισήμως, ως επικεφαλής της συμβουλευτικής του ομάδας, από τον Οκτώβριο του 2017. Ο Κυριάκος Πιερρακάκης ήταν κοινό μυστικό στην πολιτική αγορά ότι τον τελευταίο χρόνο πριν από τις κάλπες του 2019 τον συμβούλευε άτυπα για όσα απαιτεί ο ψηφιακός μετασχηματισμός της χώρας. Ο Ακης Σκέρτσος – που ξεκίνησε τη διαδρομή του στην πολιτική δουλεύοντας στο γραφείο του Μιχάλη Χρυσοχοΐδη – βρισκόταν σε ακόμη στενότερη επαφή με τον Μητσοτάκη καιρό προτού αποκτήσει γραφείο στο Μαξίμου.

Η λίστα των κυβερνητικών κεντροαριστερών περιλαμβάνει φυσικά τον Μιχάλη Χρυσοχοΐδη, την πιο ηχηρή μεταγραφή από το ΚΙΝΑΛ – τόσο θορυβώδη που επηρέασε για αρκετό χρονικό διάστημα τις σχέσεις του Πρωθυπουργού με τη Φώφη Γεννηματά. Καθώς και τη Λίνα Μενδώνη, την κεντροαριστερής προέλευσης γ.γ. του υπουργείου Πολιτισμού που άλλαξε 12 υπουργούς μέχρι να κάτσει στην καρέκλα τους. Εκτος στον κατάλογο ο Χάρης Θεοχάρης. Ο πάλαι ποτέ Ποταμικός που εξελέγη στις τελευταίες εθνικές με τη ΝΔ πήρε υπουργείο – σύμφωνα με τις κακές γλώσσες στο νέο του κόμμα – και εξαιτίας του μηνύματος της διεύρυνσης προς το Κέντρο που ήθελε ο Πρωθυπουργός να εκπέμψει.

«ΝΟΜΟΣ ΚΑΙ ΤΑΞΗ». Για τους παροικούντες το πολιτικό σύστημα από τις έξι αυτές επιλογές οι τέσσερις έχουν αποδώσει τα αναμενόμενα. Ο Χρυσοχοΐδης, ας πούμε, που επιλέχθηκε για την Κατεχάκη λόγω της πρότερης εμπειρίας και απόδοσής του εκεί έχει κατορθώσει να προσφέρει στην κεντροδεξιά παράταξη την εικόνα της εφαρμογής «του νόμου και της τάξης» – που τόσο ψηλά ιεραρχούσε πάντα στις προτεραιότητές της.

Αν μάλιστα σκεφτεί κανείς πως εδώ και μήνες το θέμα Εξάρχεια δεν απασχολεί την επικαιρότητα, νομιμοποιείται να εικάσει ότι το χρυσοχοϊδικό know-how έχει εκτιμηθεί. Παρότι χειρισμοί σαν εκείνους στην υπόθεση Ινδαρέ μουντζούρωσαν το προφίλ της ευνομούμενης πολιτείας, αφού μέχρι και φίλα προσκείμενοι στην κυβέρνηση μιλούσαν για αδικαιολόγητη αστυνομική βία – ενώ ένας άλλος κεντροαριστερός, ο Νίκος Αλιβιζάτος, επικεφαλής της επιτροπής για τη διερεύνηση περιστατικών αστυνομικής βίας, απείλησε με παραίτηση επειδή παρατηρείται αύξησή τους.

ΨΗΦΙΑΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ. Στον Πιερρακάκη, πάλι, πιστώνεται ο γρήγορος ψηφιακός μετασχηματισμός του Δημοσίου μέσα στην πανδημία. Το σχέδιο βέβαια ήταν σχεδόν έτοιμο από πριν, αυτός ωστόσο πέτυχε να το βάλει σε λειτουργία στις έκτακτες συνθήκες της υγειονομικής κρίσης. Πέτυχε, άρα, να υλοποιήσει αρκετά απ’ όσα περιελάμβανε ο μπλε του φάκελος πριν από τα χρονοδιαγράμματα που όριζε. Οσο για Γεραπετρίτη και Σκέρτσο, η εγγύτητα αμφότερων στον Πρωθυπουργό μάλλον μαρτυρά τη βαθμολογία που εκείνος τους βάζει.

Δύο, Χρυσοχοΐδης και Πιερρακάκης, φαίνεται να γράφουν καλά και στην κοινή γνώμη. Στην πιο πρόσφατη δημοσκόπηση, της Alco, που περιελάμβανε ερώτηση για την αποτελεσματικότητα των υπουργών με αυθόρμητη απάντηση, ο Χρυσοχοΐδης καταλάμβανε τη δεύτερη θέση με 19% κι ο Πιερρακάκης την τρίτη με 17%. Σύμφωνα με επαγγελματίες των μετρήσεων ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη φιγουράρει συχνά ψηλά στις απαντήσεις τέτοιων ερωτημάτων. Από την περίοδο του λοκντάουν κι έπειτα το ίδιο συμβαίνει και με τον συνάδελφό του της Ψηφιακής Διακυβέρνησης.

ΟΙ ΜΕΤΕΞΕΤΑΣΤΕΟΙ. Υπάρχουν, πάντως, κι οι κεντροαριστεροί που μια ματιά στην ειδησεογραφία ή τις διαρροές του Μαξίμου δείχνει ότι μάλλον δεν ανταποκρίθηκαν στις μητσοτακικές προσδοκίες. Ο Χάρης Θεοχάρης μετρά ήδη μια διαρροή από το περιβάλλον του Πρωθυπουργού που τον ακύρωνε και αρκετά λάθη. Από τη διπλωματική γκάφα με την Ιταλία μέχρι το σχέδιο για τις ζώνες επικινδυνότητας στα νησιά που αυτός παρουσίασε αλλά έσπευσε να διαψεύσει ο υφυπουργός Τουρισμού.

Οι γνώστες των κυβερνητικών παρασκηνίων επιμένουν ότι στην αξιολόγηση της Μενδώνη κυριαρχεί η κόντρα που άνοιξε με τους καλλιτέχνες για τα μέτρα της οικονομικής τους στήριξης. Κάποιοι πάνε κι ένα βήμα παραπέρα υποστηρίζοντας ότι ίσως αυτή γίνει η αιτία για μετακίνησή της στον επερχόμενο ανασχηματισμό.

Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΧΙΟΥΜΟΡ. Το ανέκδοτο που κυκλοφορεί στους κιναλίτικους κύκλους θέλει την παρουσία στελεχών του χώρου τους στην κυβέρνηση να μαρτυρά πως μέχρι κι οι δεξιοί αναγνωρίζουν στην Κεντροαριστερά ότι διαθέτει περισσότερη τεχνογνωσία διακυβέρνησης. Μια σύγκριση των επιδόσεων των κεντροαριστερών υπουργών με τα λάθη και τις παραλείψεις κάποιων από τους προβεβλημένους γαλάζιους πιθανόν επιβεβαιώνει την αλήθεια πίσω από το χιούμορ. Οπως και τα δημοσκοπικά ποσοστά αποδοχής της κυβέρνησης στους κεντρώους ψηφοφόρους. Εξάλλου, εφόσον κριθούν αποτυχημένοι οι 2 στους 6, το σκορ και μόνο θα υποδηλώνει ότι βγήκε στον Μητσοτάκη η επιλογή του για διεύρυνση προς τα κεντροαριστερά.