Ο Μπάιντεν ρισκάρει να χάσει τις ψήφους των διαδηλωτών

Δεν θα ήταν ποτέ με τον Ντόναλντ Τραμπ. Θα κερδίσουν όμως οι Δημοκρατικοί όλους εκείνους που συνασπίζονται γύρω από το κίνημα Black Lives Matter; Αν κρίνει κανείς από το σχόλιο ενός από τους ηγέτες του κινήματος με αποδέκτη τον υποψήφιο πρόεδρο των Δημοκρατικών, τίποτε δεν είναι λιγότερο βέβαιο: «Ο Τζο Μπάιντεν θα είναι ηλίθιος εάν επιλέξει μια πρώην αστυνομικό ως υποψήφια αντιπρόεδρο» ήταν η αντίδραση του Χόουκ Νιούσαμ όταν προστέθηκε το όνομα της Βαλ Ντέμινγκς στη λίστα των πιθανών υποψηφίων. Η 63χρονη Ντέμινγκς είναι βουλευτής της Φλόριντα. Είναι και μαύρη. Τότε ποιο είναι το πρόβλημα εκείνων για τους οποίους «η ζωή των μαύρων μετράει»; Μα ότι η μαύρη βουλευτής ήταν επί 27 χρόνια επικεφαλής της αστυνομίας του Ορλάντο. «Δεν έχει σημασία εάν είναι μαύρη» είναι η εξήγηση του Χόουκ Νιούσαμ. «Οι Αφροαμερικανοί που υπηρέτησαν την αστυνομία δεν είναι πια μαζί μας, δεν είναι πια μαύροι» προσθέτει.

Το πρόβλημα δεν είναι καθόλου μικρό για τον Μπάιντεν. Στη λίστα του, και μάλιστα ψηλά όπως αναφέρει η «Γκάρντιαν», βρίσκεται και η Κέισα Λανς Μπότομς, αφροαμερικανίδα δήμαρχος της Ατλάντα, υπό τις διαταγές της οποίας όμως βρίσκεται η αστυνομία που κατηγορείται για τον θάνατο του Αφροαμερικανού Ρεϊσάρντ Μπρους πριν από δύο ημέρες. Τρεις εβδομάδες από τον μαρτυρικό θάνατο του Τζον Φλόιντ κι έπειτα από τη δεύτερη αυτή τραγωδία, το συμπέρασμα των αναλυτών είναι πως είναι πρόωρη οποιαδήποτε πρόβλεψη για το αποτέλεσμα των εκλογών του Νοεμβρίου. Ο θάνατος του Μπρους στην Ατλάντα ενίσχυσε εκείνες τις φωνές του αντιρατσιστικού κινήματος που ζητούν την κατάργηση της αστυνομίας – μήπως το πείραμα της «απελευθερωμένης γειτονιάς» στο Σιάτλ δεν έδειξε τον δρόμο; Από την άλλη πλευρά, ποιος ακούει εκείνες τις πιο μετριοπαθείς φωνές της Αριστεράς που προσπαθούν να εξηγήσουν πως η κατάργηση της αστυνομίας θα πλήξει πρώτα τις μαύρες κοινότητες επειδή είναι εκείνες που θα βουτηχτούν πρώτες στο έγκλημα;

Αν το κίνημα ριζοσπαστικοποιείται όλο και περισσότερο, τότε εκείνοι που δίνουν προσοχή σε αυτές τις μετριοπαθείς φωνές γίνονται όλο και λιγότεροι. Κι αυτό σημαίνει πως λιγοστεύουν οι ψήφοι στη δεξαμενή του Τζο Μπάιντεν. Και αυτές είναι ψήφοι που μετράνε αν λάβει υπόψη του κανείς πως τόσο το 2000 με τον Τζορτζ Μπους όσο και το 2016 με τον Ντόναλντ Τραμπ αποδείχθηκαν αρκετές οι ψήφοι των νέων που δεν πήγαν στους Δημοκρατικούς, αλλά σε ριζοσπάστες υποψηφίους, για πέσει ο Λευκός Οίκος στα χέρια των Ρεπουμπλικανών. Είναι ο φόβος μιας τέτοιας επανάληψης και ο κίνδυνος της νεανικής αποχής που ώθησαν τον Μπαράκ Ομπάμα σε δυο παρεμβάσεις. Ή όπως έγραψε στην «Ουάσιγκτον Ποστ» ο αφροαμερικανός εγκληματολόγος Ροντ Μπράνσον, «η αστυνομία πρέπει να βελτιωθεί, όχι να εξαφανιστεί».