Ο Νικ Κέιβ σε 25 κομμάτια

Σε τρεις μήνες θα συμπληρώσει τα 63 του χρόνια, εκ των οποίων τα 47 είναι «επίσημα» καταγεγραμμένος ως μουσικός. Αλλά ο Νικ Κέιβ δεν είναι μουσικός. Μόνο. Τραγουδιστής, τραγουδοποιός, συγγραφέας, σεναριογράφος, συνθέτης και περιστασιακά ηθοποιός αποτελεί μία από τις πλέον ενδιαφέρουσες φυσιογνωμίες της σύγχρονης τέχνης. Εχει ξεφύγει εδώ και δεκαετίες πλέον από τα στενά όρια του μουσικού, αφού έχει μετεξελιχθεί σε εξερευνητή της ανθρώπινης φύσης. Από την εποχή των Boys Next Door, οι οποίοι έγιναν στη συνέχεια Birthday Party (δανειζόμενοι το όνομά τους από την ομότιτλη νουβέλα του Χάρολντ Πίντερ, η οποία εκδόθηκε τη χρονιά που γεννήθηκε ο Νικ) έως τους Bad Seeds ο Νικ Εντουαρντ Κέιβ καταγράφει το καλό και το κακό, τον πόνο και την αγάπη, τον θάνατο. Κυριευμένος από τις εμμονές του με τη βαρύτονη φωνή του και τη συναισθηματική του ένταση έχει κατορθώσει να αποτελεί τον Σκοτεινό Σταυροφόρο που δεν χρησιμοποιεί το δόρυ του αλλά την ηλεκτροφόρα του γλώσσα και το μαύρο χιούμορ του για να κυριεύσει τις ψυχές των ακροατών του. Αξιοι συνοδοιπόροι του, όλα αυτά τα χρόνια οι Bad Seeds. Ενα γκρουπ που συνεχώς εξελίσσεται αλλά και αυτό εμμένει στην εναλλαγή των συναισθημάτων. Το μουσικό περιοδικό Mojo, επέλεξε τα 50 καλύτερα τραγούδια του Νικ Κέιβ για το τεύχος Ιουνίου και μας έδωσε την αντίστοιχη ιδέα. Ασχέτως αν κάποιος διαφωνήσει ή συμφωνήσει με τον κατάλογο μπορεί να δει την εξέλιξή του, τις σταθερές του, τις ανατροπές του αλλά και τον δρόμο που άνοιξε. Η επιλογή των παρακάτω 25 τραγουδιών αποτελεί προσωπική επιλογή που σαν στόχο έχει να αποτυπώσει τη διαχρονική παρουσία του καλλιτέχνη. Μια παρουσία που μετρά 6 δεκαετίες, φαίνεται ότι θα συνεχιστεί αλλά παράλληλα δείχνει ότι και ο Νικ Κέιβ έχει τα όριά του. Οπως και τις εμμονές του.

1. «Τhe Mercy Seat»

(single, 1988)

Τριάντα δύο χρόνια ακούγεται σαν να κυκλοφόρησε χθες. Λες και δεν το έχει αγγίξει ο χρόνος. Πρόκειται για μια αδιάκοπη ελεγειακή καταιγίδα για τη δολοφονία και την ενοχή. Ο ίδιος έχει δηλώσει ότι δεν υπάρχει περίπτωση να μην το παίζουν σε κάθε συναυλία των Bad Seeds. Ανατριχιαστικό με σφυρηλατημένο ήχο επτά λεπτών και των 18 δευτερολέπτων. Ενας θρήνος για τον απάνθρωπο άνθρωπο.

2. «Into my arms»

(από το «The Boatman’s Call», 1997)

Ενδεχομένως το καλύτερο τραγούδι αγάπης που έχει γράψει. Σαν εκκλησιαστικός ύμνος που υμνεί τον έρωτα. Το τραγούδι έχει μια πληγωμένη ομορφιά αποτυπώνοντας την προσευχή ενός άνδρα σε κάποιον που ξέρει ότι δεν είναι εκεί. Οπως έχει πει και ο δημιουργός του: «ένα αληθινά τραγούδι αγάπης δεν είναι ποτέ χαρούμενο γιατί πρέπει να έχεις αγκαλιάσει τον πόνο».

3. «From Her To Eternity»

(«From Her To Eternity», 1984)

Κομμάτι γροθιά στο στομάχι. Εμμονικό, πικρό και συνάμα όμορφο. Γράφτηκε για το σάουντρακ της ταινίας «Τα φτερά του έρωτα» του Βιμ Βέντερς. Σαγηνευτικό. Ο Νικ Κέιβ έχει δηλώσει ότι είναι ένα κομμάτι  που «κλωτσάει τους ανθρώπους στα δόντια». Το άλμπουμ είναι η πρώτη στούντιο δουλειά των Bad Seeds.

4. TUPELO

(από το «The First Born Is Dead», 1985)

Στις 5 Απριλίου 1936, ένας από πλέον θανατηφόρους ανεμοστρόβιλους στην ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών, χτυπά το Τούπελο στο Μισισίπι αφήνοντας πίσω του εκατοτάνδες νεκρούς. Πενήντα χρόνια χρησιμοποιώντας βιβλικές εικόνες, το τραγούδι περιγράφει τη γέννηση του Ελβις Πρίσλεϊ κατά τη διάρκεια εκείνης της καταιγίδας.

5. The ship song

(από το «The Good Son», 1990)

Τραγούδι ρονατικής συμφιλίωσης με το παλιό του κορίτσι, μούσα και συνεργάτιδά του Ανίτα Λέιν. Μπαλάντα κομμένη και ραμμένη στα μέτρα του Αυστραλού. Ρεσιτάλ ερμηνείας.

6. «Red Right Hand»

(από το «Let Love In», 1994)

Η φιγούρα του Μεφιστοφελή ξεπροβάλλει μέσα από τους στίχους του κομματιού σε αραστή συνεργασία με τη μουσική. Θυμηθείτε τα ριφ του μπάσου.

7. «(Are you) The one that I’ ve been waiting for»

(«From The Boatman’s Call», 1997)

Υπάρχει μια γυναίκα σε αυτό το τραγούδι αγάπης – φοράει ένα παλτό, κλαίει – αλλά η φυσική της παρουσία είναι σχεδόν θεωρητική. Ενας κήρυγμα σε μορφή μπαλάντας.

8. «Mutiny in heaven» (από το Mutiny EP, 1983)

Μόνο ο Νικ Κέιβ θα μπορούσε να περιγράψει μια ανταρσία στον Παράδεισο. Ο τίτλος προφανώς είναι παραπλανητικός. Το τραγούδι έχει σαφείς αναφορές στα ναρκωτικά.

9. «Straight to you» (από το «Henry’s Dream», 1992)

Ενα τραγούδι αγάπης για το τέλος του κόσμου. Μία άνευ όρων παράδοση στο απόλυτο μυστήριο του έρωτα.

10. «Ghosteen»,

(από «Ghosteen», 2019)

Σπαρακτικό κομμάτι όπως και το άλμπουμ άλλωστε, αφιερωμένο στον θάνατο του γιου του. Αφόρητα όμορφο.

11. «Jubilee Street»

(από το «Push The Sky Away», 2013)

Θα μπορούσε να σηματοδοτεί την αναγέννηση των Bad Seeds. Οσον αφορά στον ήχο τους. Ο Κέιβ μέσα από  την ιστορία ενός κοριτσιού αφηγείται το τέλος των ονείρων.

12. «We call upon the author»

(από «Dig, Lazarus, Dig!!!», 2008)

Πέντε λεπτά αρκούν στον Νικ Κέιβ για να ειρωνευτεί ακόμη και τον εαυτό του αλλά και όσους ζητούν από έναν καλλιτέχνη να εξηγήσει τι είναι αυτό που έχει κάνει. Κάτι σαν συμπαντική λογοτεχνική διαμάχη

13. «People aint nο good»

(από το «The Boatman’s Call», 1997)

Τραγούδι για την ανθρώπινη αναλγησία. Οι άνθρωποι δεν είναι καλοί. Ποιο απλά δεν μπορεί να το τραγουδήσει, να το πει, να σε κάνει να το πιστέψεις.

14. «Skeleton Tree»

(από το «Skeleton Tree», 2016)

«Τίποτα δεν είναι δωρεάν» τραγουδά σε μια μπαλάντα φορτισμένη, ικανή να κάνει τον ακροατή να δακρύσει. Συναισθηματισμός αλλά και ωμή πραγματικότητα.

15. «Deanna»

(από το «Tender Prey», 1988)

Γυρίζουμε χρόνια πολλά πίσω σε μια γκαράζ – πανκ δημιουργία με φόντο μια κοπέλα που κακοποιούσε ο πατέρας της. Αλλοι σημειώνουν ότι πρόκειται για κάποια κοπέλα του Κέιβ που έζησαν μια παθιασμένη σχέση. Ο ίδιος έχει δηλώσει ότι κατά κάποιο τρόπο με το τραγούδι αυτό της ζητά συγγνώμη.

16. «Bright Horses»

(από «Ghosteen», 2019)

Μεταξύ  φαντασίας και πραγματικότητας, ένας συγγραφέας επιλέγει την πίστη. Λίγο άβολα μεν, αλλά ο Νικ Κέιβ διατυπώνει την αναγκαιότητα της πίστης.

17. «Weeping song»

(από το «The Good Son», 1990)

Η άποψη των Bad Seeds για τα μπλουζ. Από τα κλασικά τους κομμάτια, όπου οι γυναίκες κλαίνε, οι άνδρες κλαίνε, όλοι κλαίνε.

18. «Dig, Lazarus, Dig!!!»

(από «Dig, Lazarus, Dig!!!», 2008)

Τι γίνεται αν ο Λάζαρος μισούσε την ανάστασή του; Ενας rockabilly Λάζαρος έτσι όπως τον αντιλαμβάνεται ο αυστραλός δημιουργός του.

19. «City of refuge»

(από το «Tender Prey», 1988)

Καταιγιστικά ουρλιαχτά, βουητά οργάνων, κουδουνίστρες, φυσαρμόνικες σε αυτό το 5ο άλμπουμ των Bad Seeds. Η φωνή του Νικ Κέιβ σα να έρχεται από το υπερπέραν κοφτερή και αιχμηρή. «Καλύτερα να τρέχετε και τρέχετε και τρέχετε…».

20. «No Pussy blues»

(από το  «Grinderman», 2007)

Η κρίση της μέσης ηλικίας δεν θα μπορούσε να μην επηρεάσει και τον Νικ Κέιβ. Ενα μετά πανκ κομμάτι, ιδιαιτέρως βίαιο ακουστικά ενώ περιγράφει τη σεξουαλική απογοήτευση του 50άρη.

21. «Do you love me?» (part two)

(από το «Let Love In», 1994)

Ενα τραγούδι για την άνιση δύναμη των ανθρωπίνων σχέσεων τουλάχιστον έτσι όπως την αντιλαμβάνεται ο αυστραλός τραγουδοποιός. Είναι τόσο όμορφο που τελικά σε τρομάζει.

22. «Stranger than kindness»

(από το «Your Funeral…
My Trial», 1986)

Ενα από τα λίγα τραγούδια των Bads Seeds που δεν φέρνουν την υπογραφή του. Το έγραψαν ο Μπλίξα με την πρώην φίλη του Ανίταν Λιν. Αυτό όμως δεν τα κάνει λιγότερο σημαντικό. Ο ίδιος έχει δηλώσει ότι πρόκειται από τα πλέον αγαπημένα του τραγούδια.

23. «Where the wild rose grow»

(από το The Abbey Road Sessions,Kylie Minogue, 2012)

Ο κύριος Ροκ και η κυρία Ποπ (Μινόγκ) συναντιούνται σε ένα μελαγχολικό κομμάτι που τον έκανε γνωστό ακόμα και σε αυτούς που δεν… έπρεπε. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν είναι από τα πιο όμορφα ντουέτα που έχουμε ακούσει.

24. «The Good Son»

(από το «The Good Son», 1990)

Οι αρχές της δεκαετίας του 1990 τον βρίσκουν διχασμένο μεταξύ του χάους και της τάξης. Κάτι που νομίζω ότι τον ακολουθεί έως σήμερα. Θυμηθείτε το εξώφυλλο του άλμπουμ. Ο Κέιβ στο πιάνο και γύρω του τέσσερα κοριτσάκια. Σαν ψαλμός που διακόπτεται από μουσικές φρενίτιδες. Ιδού το χάος, η τάξη, ο διχασμός του δημιουργού.

25. «Papa wοn’t leave you, Henry»

(από το« Henry’s Dream», 1992)

O υπότιλος θα μπορούσε να ήταν πατρότητα και άλλα εγκλήματα. Αλλά θα ήταν πολύ εύκολο για τον φίλο μας. Γίνεται γονιός – πατέρας  και ο ψυχικός του κόσμος ανατρέπεται. Ονειρεύεται και τρομάζει. Η μουσική του είναι πρωτόγονη και ταυτόχρονα μελωδική. Ακούγεται, αρχικά, σαν τραγούδι αγάπης. Οι διχασμοί του δημιουργού παρόντες και εδώ. Το κομμάτι βυθίζεται στην άβυσσο της βίας.