Γεννημένος πρωταγωνιστής

Από το παράθυρο του αυτοκινήτου το ίδιο γνώριμο κοντράστ. Λες και υπάρχουν γρίλιες που ανοιγοκλείνουν μόνες τους. Μια για να μπει το φως του ήλιου. Και ακόμη μια για να σκοτεινιάσει απότομα, βαθιά, όπως τα νερά του ποταμού Γκαρόν. Εναλλαγή ενοχλητική για τον οδηγό. Οχι όμως και για τον πιτσιρικά που βυθισμένος στο πίσω κάθισμα νιώθει την καρδιά του να χτυπά ολοένα και πιο δυνατά όσο η απόσταση από την Μπλανκφόρ ως τη Βαρκελώνη μειώνεται. Για τον μικρό που δεν βλέπει την ώρα να πιάσει τον πατέρα του Κάρλος από το χέρι και να χαθεί μαζί του στο ποδοσφαιρικό λούνα παρκ του Καμπ Νου ανάμεσα σε χιλιάδες ανθρώπους. Εκείνη η Μπαρτσελόνα, αρχές των 90s, ήταν από μόνη της ένας λόγος να αγαπήσεις το παιχνίδι παράφορα. Μια υπέροχη δημιουργία με την υπογραφή του Γιόχαν Κρόιφ. Πού να ήξεραν όμως ο Ρομάριο, ο Ρόναλντ Κούμαν, ο Κρίστο Στόιτσκοφ και ο Πεπ Γκουαρντιόλα πως τουλάχιστον μία φορά τον μήνα ταξίδευε για χάρη τους από τη Γαλλία ένας πιτσιρικάς που δεν έβαλε απλά στόχο της ζωής του να τους μοιάσει, αλλά τελικά το εννοούσε. Κάποιος που το παγκόσμιο football έμελλε να αναγνωρίσει με το όνομα Ματιέ Βαλμπουενά.

Δεν φόρεσε ποτέ την μπλαουγκράνα στολή που ήταν σίγουρα η πρώτη του αγάπη. Δεν πήρε τον Γενάρη του ’14 εκείνη τη μεταγραφή στη Λίβερπουλ που θεωρούνταν σχεδόν βέβαιη από την ποδοσφαιρική Ευρώπη και μαζί το αποκορύφωμα μιας ήδη σπουδαίας καριέρας με συμμετοχές σε Μουντιάλ (2010, 2014) και Euro (2012). Εχει όμως τόσες αναμνήσεις πατώντας στον αγωνιστικό χώρο, που μπορεί να δανείσει στους περισσότερους συναδέλφους του ανά τον κόσμο. Και μαζί έχει το προνόμιο ακόμη και σήμερα, πηγαίνοντας στα 36 του, να δημιουργεί νέες. Στο υψηλότερο επίπεδο.

Την Κυριακή, στο γήπεδο της Τούμπας, μία ακόμη δική του ασίστ δημιούργησε τις προϋποθέσεις για την τέλεια απόδραση του Ολυμπιακού από την έδρα του ΠΑΟΚ. Στη βραδιά που οι Ερυθρόλευκοι επί της ουσίας «επιβεβαίωσαν» την επιστροφή τους στην κορυφή του ελληνικού ποδοσφαίρου. Ο Βαλμπουενά ένιωσε έναν μυϊκό τραυματισμό το απόγευμα της Πέμπτης στην προπόνηση. Δεν κατάφερε να μπει στο πρόγραμμα ούτε την Παρασκευή. Οταν όμως ήρθε η ώρα της ανακοίνωσης της αποστολής; Δεν το συζήτησε καν. Ανέβηκε στο αεροπλάνο αποφασισμένος να παίξει. Και τελικώς να διαπρέψει. Αυτή η τελική πάσα (που μετουσίωσε σε γκολ ο συνήθης ύποπτος Γιουσέφ ελ Αραμπί) ήταν η 22η στη σεζόν από το «μικρό ποδήλατο» (le petit velo). Ο αριθμός είναι εξωφρενικός για μία σεζόν. Ολόκληρη η ομάδα του Αρη που φιλοξενείται αύριο στο Γεώργιος Καραϊσκάκης από τον Ολυμπιακό (21.30) έχει 25 σε 27 αγωνιστικές. Στην Ευρώπη δε, ο μοναδικός ποδοσφαιριστής με περισσότερες ασίστ φέτος είναι ο Τόμας Μίλερ της Μπάγερν (23) που προφανώς απειλείται άμεσα από το πιο λαμπρό αστέρι του Πειραιά. Κάποιον που αντάμωσε φέτος κάτω από τα άστρα του Τσάμπιονς Λιγκ. Υπάρχουν ακόμη τουλάχιστον έντεκα ματς ως τη λήξη της σεζόν. Και ομολογουμένως κανείς δεν ξέρει πού έχει σκοπό ο Ματιέ Βαλμπουενά να σταματήσει φέρνοντας τους Ερυθρόλευκους ολοένα και πιο κοντά στην ολοκλήρωση μιας εκ των καλύτερων σεζόν της σύγχρονης ιστορίας τους. Εντός και εκτός συνόρων.

Πίσω στη Ζιρόντ: το μικρό του μπόι (1,67 μ.) δεν ήταν ποτέ εμπόδιο για εκείνον. Δεν επέτρεψε να αποτελέσει εμπόδιο ούτε και εκείνος ο εφηβικός τραυματισμός του σε μια πισίνα που κέντησε πενήντα ράμματα στο πόδι του. «Να μην τα παρατάς ποτέ» απαντά ακόμη και σήμερα όταν τον ρωτούν το moto της ζωής του. Δεν το λέει μόνο. Το αποδεικνύει. Μέχρι να βρει εκείνη τη μία πραγματική ευκαιρία, έκανε ως και τον πωλητή σε κατάστημα με αθλητικά είδη. Μέχρι κάποιος να δει σε εκείνον όχι το ύψος του, αλλά εκείνη την ικανότητα «της έκρηξης που σε μια στιγμή, με μια κίνηση, μπορεί να θέσει δύο αντιπάλους εκτός παιχνιδιού», όπως περιέγραψε ο Ντιντιέ Τολό. Ο προπονητής της Λιμπούρν που την περίοδο 2005-2006 του έδωσε το δικαίωμα να ξεδιπλώσει το ταλέντο του στο χορτάρι. Ακολούθησε μια διαδρομή παραμυθένια. Ιστορικό στέλεχος της Μαρσέιγ (2006-2014) και αγαπημένος της κερκίδας μέχρι να πάει και να έρθει από τη Μόσχα και την Ντιναμό (2015) για να φορέσει τα χρώματα της μισητής για το Σταντ Βελοντρόμ Λυών (2015-17). Επειτα η Πόλη και η Φενέρ (2017-19). Και κάπου εκεί ο τελευταίος πειρασμός. Η πρόσκληση του Ολυμπιακού.

Από τον Γενάρη του ’19, μέσω του άλλοτε «μέντορά» του στη Μασσαλία Ζοσέ Ανιγκό, ο Ματιέ Βαλμπουενά άρχισε να σκέφτεται τον Πειραιά. Ο Φρανσουά Μοντέστο και ο Κριστιάν Καρεμπέ τού περιέγραψαν μια τέλεια ευκαιρία για να κλείσει τον κύκλο του όπως πραγματικά θα ήθελε κάθε ποδοσφαιριστής. Πρωταγωνιστής σε μια ομάδα με τη φιλοδοξία να επιστρέψει στους εγχώριους τίτλους αλλά και στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ. Οταν μπήκε στην κουβέντα και ο Βαγγέλης Μαρινάκης; Ο Γάλλος πήρε το αεροπλάνο για την Ελλάδα. Και το μόνο βέβαιο είναι πως δεν το μετάνιωσε. Δεν σταματά άλλωστε στις συνεντεύξεις του να δηλώνει ευτυχισμένος. Να επαναλαμβάνει το πόσο απολαμβάνει το ποδόσφαιρο και το πάθος μιας μεγάλης ομάδας. Η συμφωνία ήταν μονοετής. Ηδη ανανεώθηκε τον Μάρτη ως το καλοκαίρι του ’21. Αν συνεχίσει με τον ίδιο τρόπο; Δεν αποκλείεται η ιστορία να έχει και συνέχεια. Φέτος είναι ο αδιαμφισβήτητος MVP της Σούπερ Λίγκας. Και ο ηγέτης μιας ομάδας που τον Αύγουστο θα δώσει τα πάντα για να προκριθεί στους προημιτελικούς του Γιουρόπα Λιγκ. Κυρίως όμως είναι κάποιος που σε πείθει πως δεν χορταίνει να πατά το χορτάρι. Πως η καρδιά του χτυπά γρήγορα, όπως εκείνου του πιτσιρικά στο πίσω κάθισμα του αυτοκινήτου που κατηφόριζε από την Μπλανκφόρ ως τη Βαρκελώνη.