Νέα στρατηγική με όχημα την ελληνοϊταλική ΑΟΖ
Πόσο κοντά είμαστε σε συμφωνία οριοθέτησης θαλασσίων ζωνών {CR}με την Αίγυπτο και {CR}την Αλβανία μετά{CR}την υπογραφή μεταξύ Αθήνας και Ρώμης
Greek Foreign Minister Nikos Dendias and his Italian counterpart Luigi Di Maio arrive to sign an agreement following a meeting at the Foreign Ministry in Athens, Greece, June 9, 2020. REUTERS/Costas Baltas (File: 2020-06-09T115725Z_1075601254_RC2N5H9KY9JO_RTRMADP_5_GREECE-ITALY-FOREIGN.JPG )
Το πρώτο βήμα σε έναν δύσκολο δρόμο χαρακτηρίζεται η υπογραφή της συμφωνίας οριοθέτησης θαλασσίων ζωνών Ελλάδας – Ιταλίας, με το επόμενο στοίχημα για την ελληνική διπλωματία να είναι η Αίγυπτος. Αναφερόμενος και από τη βήμα της Βουλής στην ελληνοϊταλική συμφωνία, ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης τόνισε ότι είναι ένα «διεθνές γεγονός που καθιστά σαφείς κανόνες στη θάλασσα της Μεσογείου και εγγράφεται πλέον ως ιστορικό, πολιτικό και νομικό δεδομένο για ολόκληρη την περιοχή», κάνοντας λόγο για εθνική επιτυχία. Η συμφωνία Αθήνας – Ρώμης, παρά τις όποιες «αδυναμίες» παρουσιάζει, εγκαινιάζει μία νέα στρατηγική της ελληνικής διπλωματίας και θέτει φιλόδοξους στόχους για την επόμενη μέρα. Ωστόσο η θετική κατάληξη των συνομιλιών με την Αίγυπτο είναι αυτή που ακυρώνει στην πράξη το ανυπόστατο – όπως το χαρακτηρίζει σημαντικό τμήμα της διεθνούς κοινότητας – μνημόνιο Τουρκίας – Λιβύης και ισχυροποιεί το διπλωματικό τείχος που επιχειρεί να οικοδομήσει η Αθήνα απέναντι στις προκλήσεις της Αγκυρας.
ΠΙΟ ΚΟΝΤΑ ΜΕ ΑΙΓΥΠΤΟ. Διπλωματικές πηγές τονίζουν ότι η Αίγυπτος είναι ένα δύσκολο στοίχημα, με περισσότερα αγκάθια από ό,τι η συμφωνία από την Ιταλία, καθώς είναι αυτή που θα ενοχλήσει άμεσα την Τουρκία. Παρά το γεγονός ότι οι σχέσεις Καΐρου και Αγκυρας είναι στο κόκκινο, η Αίγυπτος δεν εμφανίζεται πρόθυμη να προχωρήσει σε συμφωνία η οποία θα σχετίζεται και με παράλληλα ζητήματα Ελλάδας – Τουρκίας στην περιοχή, όπως το Καστελλόριζο.
Παρά τις κακές σχέσεις η Αγκυρα δεν διστάζει να πλειοδοτήσει διεκδικώντας μια συμφωνία με την Αίγυπτο και εμφανιζόμενη ως πρόθυμη να «δώσει» πολύ περισσότερα από ό,τι η Ελλάδα, έστω και αν δεν της ανήκουν. Πάντως, η οριοθέτηση ΑΟΖ Ελλάδας – Αιγύπτου θα είναι ένα από τα κύρια θέματα στην ατζέντα της επίσκεψης του Νίκου Δένδια στο Κάιρο στις 18 Ιουνίου. Επιδίωξη της ελληνικής διπλωματίας είναι ακόμα και μία μερική συμφωνία στην αρχή, εάν δεν καταστεί δυνατό να υπάρξει η συνολική, προκειμένου να γίνει η αρχή. Ο Νίκος Δένδιας από την πλευρά του έχει επανειλημμένα δηλώσει ότι οι συνομιλίες είναι σε καλό δρόμο, αποφεύγοντας τις λεπτομέρειες για το πόσο μακριά είναι η υπογραφή.
ΠΙΕΣΗ ΣΤΗΝ ΑΛΒΑΝΙΑ. Η συμφωνία με την Ιταλία, ίσως δώσει τη δυνατότητα να ανοίξει ξανά ο φάκελος των συνομιλιών και με την Αλβανία. Επισημαίνεται ότι Ελλάδα και Αλβανία είχαν καταλήξει σε συμφωνία οριοθέτησης θαλασσίων ζωνών, η οποία ωστόσο ακυρώθηκε ύστερα από προσφυγή στο αλβανικό συνταγματικό δικαστήριο από το κόμμα του Εντι Ράμα, το οποίο τότε ήταν στην αντιπολίτευση, χαρακτηρίζοντας τη συμφωνία «ξεπούλημα της θαλάσσιας ζώνης στην Ελλάδα».
Στο παρασκήνιο η ακύρωση προκάλεσε ανησυχίες για ενδεχόμενη εμπλοκή της Τουρκίας στην υπόθεση, καθώς η συμφωνία θα ήταν η πρώτη τέτοιου είδους για την Ελλάδα, δημιουργώντας ένα προηγούμενο που θα υποχρέωνε ενδεχομένως και την Αγκυρα για διαπραγματεύσεις για την οριοθέτηση ΑΟΖ και στο Αιγαίο.
Ο Νίκος Δένδιας ξεκινά από την επόμενη εβδομάδα συναντήσεις – με φυσική παρουσία – με ομολόγους του. Πρώτος σταθμός το Παρίσι και η συνάντηση με τον γάλλο ομόλογό του Ζαν Ιβ Λεντριάν. Δένδιας και Λεντριάν θα λάβουν μέρος στο Συμβούλιο Εξωτερικών Υποθέσεων της ΕΕ, στο οποίο κατόπιν απαίτησης της Ελλάδας θα τεθεί θέμα Τουρκίας, από κοινού, στο Παρίσι και θα τοποθετηθούν μαζί επί του θέματος της τουρκικής προκλητικότητας.













