Η κληρονομιά της μάχης

Ο Λιλιάν Τιράμ, προσκεκλημένος του Ολυμπιακού – οικοδεσπότη του 2ου Παγκόσμιου Συνεδρίου του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ με θέμα «Ενδυναμώνοντας, Περνώντας και Υπερβαίνοντας τα Σύνορα: Το ποδόσφαιρο στον Κόσμο της Παγκοσμιοποίησης» – ρωτήθηκε πώς μπορεί να βοηθήσει τον κόσμο.

Εκείνος χαμογέλασε και κοιτάζοντας το κοινό εμφάνισε έναν χάρτη με τον κόσμο ανάποδα. Ο Καρεμπέ προκειμένου να βάλει τους παραβρισκόμενους στο νόημα, προσπάθησε να τον γυρίσει στη σωστή πλευρά.

Και τότε ο άλλοτε παγκόσμιος πρωταθλητής ποδοσφαίρου με τη Γαλλία και γνωστός ακτιβιστής είπε: «Οταν δείχνω τον κόσμο ανάποδα στον χάρτη, όλοι μου λένε πως πρέπει να τον γυρίσω. Για να μπορέσουμε να βοηθήσουμε τους άλλους θα πρέπει πρώτα να αντιληφθούμε πως είμαστε παγιδευμένοι να σκεφτόμαστε μόνο με έναν τρόπο. Πρέπει να αντιληφθούμε πως είμαστε ανθρώπινα όντα και έχουμε τα ίδια δικαιώματα σ’ αυτόν τον πλανήτη. Πολλές χώρες στην Αμερική, στην Ευρώπη, στην Αφρική πείθουν τον κόσμο πως είναι ανώτερες από άλλες. Πρέπει να εκπαιδεύσουμε τους νέους πως είναι ανθρώπινα όντα και όχι άνθρωποι με διαφορετικά χρώματα, εθνικότητα, σεξουαλικότητα».

Η συμβολική κίνηση
Αυτός είναι ο Τιράμ, μαχητής στον αγώνα για τα ανθρώπινα δικαιώματα και φανατικός πολέμιος του ρατσισμού. Από τους πιο σκληρούς επικριτές του Νικολά Σαρκοζί για την πολιτική του με τους μετανάστες, αρνήθηκε τον υπουργικό θώκο που του προσφέρθηκε «για ευνόητους λόγους».

Ο γιος του Μάρκους, 22 ετών, ακολουθώντας τα αποτυπώματά του συγκίνησε και ευαισθητοποίησε την Μπουντεσλίγκα όταν αντί να πανηγυρίσει το γκολ που πέτυχε με την ομάδα του Γκλάντμπαχ προτίμησε να γονατίσει για να στείλει το δικό του μήνυμα για δικαιοσύνη, με αφορμή τον τραγικό θάνατο του Τζορτζ Φλόιντ.

«Φυσικά ως νέος μαύρος παίκτης ο ρατσισμός με ανησυχεί. Είναι απαραίτητο να τον πολεμάμε και είμαι πολύ περήφανος για ό,τι έχει κάνει ο πατέρας μου για να βελτιωθεί η κατάσταση. Προσωπικά δεν έχω πέσει θύμα ρατσισμού στο ποδόσφαιρο, αλλά είμαι μάρτυρας μέσω των social media και όλων όσα βλέπω στην τηλεόραση» λέει ο Μάρκους.

Αποτελεί παραδοξότητα. Στον σκληρό κόσμο του ποδοσφαίρου ένας μαύρος παίκτης δεν έχει πέσει θύμα ρατσισμού σε αντίθεση με το σχολείο. «Τα μαθηματικά είναι πιο δύσκολα για τους μαύρους» τού είπε κάποτε ένας συμμαθητής του.

«Το γεγονός ότι ο Μάρκους ήρθε σπίτι και μου είπε τι συνέβη σημαίνει πως δεν τον τραυμάτισε γιατί ήδη του είχα πει πως «ίσως βρεις ανθρώπους στη ζωή σου που θα αμφιβάλλουν για τις ικανότητές σου λόγω του χρώματος του δέρματός σου. Είναι σημαντικό να ξέρεις πως δεν είναι αλήθεια» θυμάται ο Λιλιάν Τιράμ.

Η αντίδραση του Μάρκους να γονατίσει μετά το γκολ που πέτυχε εναντίον της Ουνιόν σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την αστυνομική βία εναντίον των μαύρων, έκανε τον γύρο του κόσμου.

«Hakuna matata»
Ξέρει ενδόμυχα πως κάποια στιγμή θα πέσει και ο ίδιος θύμα ρατσιστικής συμπεριφοράς στο γήπεδο. «Με την προσωπικότητα που έχω, δεν πρόκειται να εγκαταλείψω τον αγωνιστικό χώρο. Θα τους αγνοήσω. Τότε θα λέω πως ό,τι συνέβη αποδεικνύει πόσο μεγάλη είναι η ανθρώπινη ηλιθιότητα. Είμαστε τα κατάλληλα άτομα να μιλήσουμε γι’ αυτό το θέμα και να κηρύξουμε στον κόσμο. Ο ρατσισμός πρέπει να τιμωρείται. Αυτό λέει ο πατέρας μου και συμφωνώ 100% μαζί του» δήλωσε ο 22χρονος ποδοσφαιριστής στο «Onze Mondial».

Ο Αργεντινός Ερνάν Κρέσπο, κάποτε συμπαίκτης με τον Λιλιάν Τιράμ στην Πάρμα, έσπευσε να συγχαρεί τον Μάρκους: «Σε θυμάμαι όταν περπατούσες χέρι χέρι με τον πατέρα σου στο πάρκο Cittadella στην Πάρμα. Είμαι χαρούμενος και περήφανος για την προσωπικότητα και την κοινωνική σου ευαισθησία που σου μετέδωσε ο πατέρας σου» τού είπε ο Κρέσπο.

Αγαπημένη ατάκα του Μάρκους είναι το «hakuna matata» που στα σουαχίλι σημαίνει κάτι σαν «κανένα πρόβλημα». Ο Λιλιάν Τιράμ έχει φροντίσει να του δώσει τα απαραίτητα αντισώματα για να μπορεί να αντιμετωπίζει τους ηλίθιους αυτού του κόσμου.