Το ασχημόπαπο που έγινε… τσάρος

«Ο Πειραιάς δεν είναι το μοναδικό λιμάνι, αλλά για μένα το ασφαλέστερο… Η Αθήνα δεν είναι η μόνη πόλη, αλλά για μένα η πιο όμορφη…

Ο Ολυμπιακός δεν είναι ο μόνος σύλλογος, αλλά ο αγαπημένος μου… Εχω ωριμάσει μαζί σου… Ερωτεύτηκα εδώ… Δεν είναι το τέλος… δεν είναι το τέλος…».

Και μόνο ο τρόπος που αποχαιρετά τους Ερυθρόλευκους ο Νίκολα Μιλουτίνοφ (με το παραπάνω μήνυμα στο Instagram) δείχνει την εκτίμηση που έχει στον Ολυμπιακό για όλο αυτό που έγινε μέσα από το (καλύτερο την τελευταία δεκαετία) εργοστάσιο παραγωγής κορυφαίων σέντερ στην Ευρώπη.

Δεν είναι τυχαίο ότι ήρθε άγουρος στα 20 του χρόνια στο Λιμάνι με συμβόλαιο – τότε – 250.000 ευρώ τον χρόνο και φεύγει με το πτυχίο ενός εκ των κορυφαίων σέντερ στην Ευρώπη υπογράφοντας (ανακοινώθηκε από την ΤΣΣΚΑ) ένα μυθικό τριετές συμβόλαιο έναντι 3.000.000 ευρώ ετήσιων αποδοχών!

«Πιάστην από το κοτσάνι, αγόρι μου» ήταν μια από τις ατάκες που ακούγονταν τότε, το 2015, όταν ο νεαρός Μιλουτίνοφ πήγαινε να σουτάρει βολές (αρκετές ήταν air ball!).

Το τι είχε ακούσει τότε – από φίλους των Ερυθρολεύκων αλλά και από το… σινάφι μας, τους δημοσιογράφους – ο κόουτς Σφαιρόπουλος δεν λέγεται, αλλά τόσο ο ίδιος όσο και οι αδελφοί Αγγελόπουλοι έμειναν πιστοί στο στοίχημα.

Και… ποσοστό

Κάπως έτσι ο Ολυμπιακός παραδίδει και πάλι ένα υπερόπλο στα χέρια της ΤΣΣΚΑ Μόσχας που κανονικά θα έπρεπε να πληρώνει και… ποσοστό στους Ερυθρόλευκους για τον τρόπο που βελτιώνει τους παίκτες του.

Λίγο νωρίτερα εάν είχε πάει ο «Μίλου» (πέρυσι οι Πειραιώτες δεν θέλησαν να τον πουλήσουν) στη Μόσχα θα είχε προλάβει και το άλλο «θαύμα» του Ολυμπιακού, τον Χάινς, που μετακόμισε για το Μιλάνο.

«Χάρη στον Ολυμπιακό, τους αδελφούς Αγγελόπουλους, τον κόουτς Σφαιρόπουλο, που με εμπιστεύτηκαν, και ύστερα οι συμπαίκτες μου, γρήγορα κατάλαβα ότι ο Ολυμπιακός είναι κάτι παραπάνω από ένα κλαμπ, είναι οικογένεια που μου έδωσε υποστήριξη και έδειξε υπομονή στο να αναπτυχθώ. Είναι κρίμα που δεν πήραμε έναν ευρωπαϊκό τίτλο αυτά τα πέντε χρόνια, αλλά είμαι πλουσιότερος με σπουδαίες φιλίες, όπως με τον Παπανικολάου, τον Βεζένκοβ, τον Πρίντεζη και τον Σπανούλη. Είμαι επίσης ευγνώμων στον Τόμιτς, που ήταν δίπλα μου» τόνισε ο Μίλου σε Μέσο της πατρίδας του.